´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Cumhuriyet Gazetesi Cuma Kitaplar─▒ ┬╗ Atat├╝rk'├╝ ├ľzleyi┼č - I : 18


ATAT├ťRK'├ť ├ľZLEY─░┼× - I

RU┼×EN E┼×REF ├ťNAYDIN


nas─▒l konu┼čurdu isek bug├╝n, bir defa daha o tabirle; fakat eyvah! Bu sefer bin ├Âzleyi┼č i├žinde hitap edece─čim!.. Bug├╝n bir defa daha o tabirle konu┼čmaya ├Âyle susam─▒┼č─▒m ki!ÔÇŽ
- Pa┼čam!.
Zaten, o zamanlar bile, i┼čte ┼čimdi a├ž─▒kl─▒yorum, senin b├╝y├╝kl├╝─č├╝n├╝ kendi g├Âz├╝mden bile sak─▒narak: ÔÇťYaz─▒k! O da bu hayat gibi gelip ge├žiyorÔÇŁ diye i├žimden s─▒z─▒ duyard─▒m. Bunu kendime a├žmaya bile dilim varmazd─▒ da. ├ťzerine titreyen g├Âzlerimin p─▒narlar─▒ taa i├žlerinden yanard─▒ÔÇŽ ├ç├╝nk├╝ sen, ac─▒may─▒ ger├ži bilirdin; insan ve c├Âmert ruhun vard─▒; fakat ac─▒nmaktan tiksinirdin. Mazlum diye an─▒lmaktan zalim diye adland─▒r─▒lmak kadar i─črenirdinÔÇŽ Sence kuvvet ve aciz diye iki ger├žek vard─▒. Milletine ve arkada┼člar─▒na bunlardan sadece kuvveti yara┼čt─▒r─▒rd─▒n Bir vakitler, u─črad─▒─č─▒m─▒z bezginliklerden olacak, ┼čiirimizde ve nesrimizde yayg─▒nla┼čm─▒┼č tazall├╝mc├╝l├╝─če (yan─▒p yak─▒nma) tahamm├╝l edemezdin. Piyer Loti'nin bile bizi seven taraf─▒n─▒ be─čenirdin; hak g├╝den civanmertli─čine hayranl─▒k duyard─▒n; fakat ├ólemden bize ac─▒ma derlemeye ├žal─▒┼čan taraf─▒na so─čuk kal─▒rd─▒n. Milli harek├ót─▒n en ├žapra┼č─▒k demlerinde bir eyyam hususi arkada┼č meclislerinde: ÔÇťmerhamet mi vard─▒r? Mahabbet mi?ÔÇŁ konusunu ├Âne s├╝rer; kendin ÔÇťMerhamet yoktur, mahabbet vard─▒rÔÇŁ d├╝┼č├╝ncesine taraf tutard─▒n. Ve T├╝rklerin merhamet de─čil, mahabbet telkin etmelerini isterdinÔÇŽ Ne asil bir sava┼č ruhu, ne kahramanca bir d├╝┼č├╝n├╝┼č; de─čil mi?
Sen bizim bu t├╝rl├╝ i├ž kayg─▒lar─▒m─▒z─▒ sezmezden gelirdin: ya┼čamaya doymayan h─▒z─▒nla taa g├╝nd├╝zlere ula┼č─▒ncaya kadar geceler boyunca ├ža─člard─▒n.. Sen ki d├╝nyan─▒n gidi┼čat─▒n─▒ iste─činin buyru─ču e┼či─činde durdurmaya g├╝c├╝n yeterdi ve d├╝nyan─▒n seninle ba┼ča ├ž─▒kmaya g├╝c├╝ yetemeyece─čini ka├ž kere g├Âstermi┼čtin, kendi kendinin h─▒z─▒n─▒ yenmeye g├╝c├╝n yetmezdi!.. Senin g├╝n├╝nde bizim g├╝nd├╝zlerimiz yirmi d├Ârt saatti: yirmi d├Ârd├╝ de ayd─▒nl─▒k ve ├žal─▒┼čmal─▒!.. Sen, etraf─▒ndaki karanl─▒klara ald─▒rmaks─▒z─▒n, do─čaca─č─▒na inand─▒─č─▒n g├╝ne┼če do─čru sendelemeden gidiyordunÔÇŽ Bizler de senin o h─▒z─▒na r├╝zg├ór ├Ân├╝nde yapraklar gibi kat─▒lm─▒┼čt─▒k; yorulma nedir duymadan, dinlenme nedir aramadan, ruhlar─▒m─▒zda yurda en yararl─▒ olabilecek ne de─čerimiz varsa onu vererek u├žup gidiyordukÔÇŽ
├ľl├╝m Allah─▒n emri; ayr─▒l─▒k olmasayd─▒
Baz─▒ gaml─▒ ak┼čamlar─▒nda, sofra ba┼č─▒nda, ├ženeni avucuna dayayarak, bak─▒┼člar─▒ mahmurla┼čm─▒┼č g├Âzlerini yumarak sade bir halk t├╝rk├╝s├╝n├╝n:
├ľl├╝m Allah─▒n emri,
Ayr─▒l─▒k olmasayd─▒
m─▒sralar─▒n─▒, h├ól├ó yank─▒s─▒ kula─č─▒mdan gitmeyen dokunakl─▒ sesinle okurdun. Sonra, s─▒rla bir murakebeye varm─▒┼č gibi bir an susard─▒n. Seninle birlikte herkes de susard─▒. O zaman, sessizlik i├žinde dald─▒─č─▒n karanl─▒ktan, bo┼čluktan, yaln─▒zl─▒ktan ho┼članmam─▒┼čs─▒n, o bir tek an i├žinde her ┼čeyin sonunu g├Ârm├╝┼č ve anlam─▒┼čs─▒n gibi, o murakebeden silkinir, o ├óleminden ayr─▒l─▒rd─▒nÔÇŽ
Ebediyetten fanilerin d├╝nyas─▒na tekrar d├Ânm├╝┼čs├╝n ve etraf─▒ndaki sessizli─čin manas─▒n─▒ ar─▒yorsun gibilirde herkesi ve her ┼čeyi derin bir g├Âz yoklamas─▒yla s├╝zer; uzak bir k├╝kreyi┼či and─▒ran bir ses duyururdun! O zaman sen, yaralanm─▒┼č bir arslana ne kadar benzerdin!.. Bunu te┼čbih olsun diye s├Âylemiyorum. Ger├žekten, madde olarak y├╝z├╝n arslana benzerdi. Fatih nas─▒l kartal burunlu ve Yavuz nas─▒l ko├ž b─▒y─▒kl─▒ idiyse sen de arslan y├╝zl├╝ idin. ├ç├Âllerin yaln─▒zl─▒─č─▒nda tek ba┼č─▒na kalm─▒┼č, erkek duru┼člu, u├žsuz bucaks─▒z ufuklara sitemk├ór bak─▒┼čl─▒ bir g├╝cenik arslan!.. Ruhunun olanca asaleti, o ha┼čmetli duru┼čta bir g├╝ne┼čin alt─▒nda gibi belirir, ruhlar─▒m─▒z─▒ kama┼čt─▒r─▒rd─▒.
«   01   ...    08   09   10   11   12   13   14   15   16   17   18   19   20   21   22   23   24   25   26   27   28   ...    40   »   


´╗┐