´╗┐´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Cumhuriyet Gazetesi Cuma Kitaplar─▒ ┬╗ ├çankaya ÔÇô I : 21


ÇANKAYA - I

FAL─░H RIFKI ATAY


Mustafa Kemal ordu m├╝┼čirine (1) giderek alay komutan─▒n─▒ ┼čik├óyet etmek istedi. M├╝┼čir bir subay─▒n kendine kadar geli┼čindeki k├╝stahl─▒─ča ┼ča┼čarak yan─▒na bile u─čratmad─▒.
Mustafa Kemal:
- Ben giderim, dedi.
Ve alay─▒na kat─▒lmaya gitti.
K─▒talar o ak┼čam ┼×emskin'de ├žad─▒rl─▒ ordug├óha son neferine kadar yerle┼čti. Yaln─▒z Mustafa Kemal ve yan─▒na ald─▒─č─▒ stajyer arkada┼č─▒ a├ž─▒kta kald─▒lar, nihayet bir nefer ├žad─▒r─▒nda yer bulabildiler. Havran'da g├Ârev yapacak olanlardan tecr├╝beli bir subay kendisine dedi ki:
- G├Âr├╝yorsunuz, size komutanl─▒k vermeyecekler. Bunun sebebi vard─▒r. Ben ├Âzel bir g├Ârevle geldim. E─čer kimseye s├Âylemeyece─činize dair namus s├Âz├╝ verirseniz, bizimle beraber olursunuz.
Mustafa Kemal hi├ž olmazsa neler olup bitti─čini anlamak i├žin adama s├Âz verir. Hemen ertesi g├╝n├╝ anl─▒yor ki Havran birtak─▒m b├Âlgelere ayr─▒larak her b├Âlgeye bir kuvvet sokulmu┼čtur ve bu kuvvetin yapaca─č─▒ halk─▒ soymakt─▒r.
Havran halk─▒ bir veya iki g├╝m├╝┼č mecidiye, bir veya birka├ž alt─▒n lira vererek kendilerini kurtarabiliyorlard─▒. O vakit orda bulunan subaylar ikiye ayr─▒ld─▒lar: Soymak i├žin birle┼čenler! Mustafa Kemal ikincilerin ba┼č─▒nda idi.
Mustafa Kemal ├çerkezlerin oturdu─ču Kunayt─▒ra'n─▒n yan─▒ndaki ordug├óhta idi. Bir g├╝n ┼ču haber geldi: Asiler ordug├óh─▒ basacaklar ve herkesi ├Âld├╝recekler. Do─čru mu idi, yoksa ora halk─▒n─▒ soymak i├žin bahane mi idi? Mustafa Kemal hemen karar verdi. Yan─▒na bir arkada┼č─▒ ile bir de emir neferi alarak, bat─▒ya do─čru yola ├ž─▒kt─▒. Bir ara bir tepeye geldiler. Atlardan indiler. Mustafa Kemal tepenin ├╝st├╝nden durumu g├Âzden ge├žirdi. Gece vakti bask─▒n yapabilecek bir topluluk g├Ârd├╝. Tam o s─▒rada kar┼č─▒dakiler de Mustafa Kemal'i se├žerek atl─▒ kuvvetleri ile h├╝cuma ge├žtiler. Mustafa Kemal so─čukkanl─▒l─▒─č─▒n─▒ bozmayarak arkada┼č─▒na:
- At─▒na bin, arkamdan gel, dedi.
H├╝cum edenleri ┼ča┼č─▒rt─▒c─▒ zikzaklar yaparak d├Ârtnala ordug├óha d├Ând├╝ler.
Mustafa Kemal d├╝┼čman─▒n durumu ne oldu─čunu anlatt─▒. Art─▒k onun s├Âz├╝n├╝ dinliyorlard─▒. S├Âylediklerine g├Âre tedbir ald─▒lar. Bask─▒n olmad─▒.
Bir g├╝n Kunayt─▒ra do─čusunda bir k├Âye gitti. ├çerkezler onu ve yan─▒ndakileri soygunculardan sanarak iyi kar┼č─▒lamad─▒lar. Bir m├╝ddet sonra anlad─▒lar ki bunlar dertlerini dinlemeye, kendilerine iyilik etme─če gelmi┼čler. Hemen a├ž─▒ld─▒lar. K├Ây ileri gelenlerinden biri dedi ki:
- Siz ne derseniz yapar─▒z. Fakat bizi ezen devletin istedi─čini yapmay─▒z.
Bir g├╝n de bu k├Âye h├╝cum eden bir kola─čas─▒ ile kuvvetlerini k├Âyl├╝ler ku┼čatm─▒┼člar, ├Âld├╝rmek ├╝zere idiler. Mustafa Kemal biraz arkada idi. Tam vaktinde yeti┼čti. K├Âyl├╝ler etraf─▒n─▒ al─▒p kola─čas─▒n─▒ ona ba─č─▒┼člad─▒lar.
K─▒ta ba┼č─▒ndakiler yine hayli para vurmu┼člard─▒. Ona da bir pay vermek istiyorlard─▒. Onun i├žin ise ya ┼čerefle gelecek zamanlara do─čru gitmek yahut o ya┼čta lekelenmek vard─▒. Menfaat kar┼č─▒s─▒nda k├╝├ž├╝lenlerden, b├╝y├╝k yeti┼čmez. Doyum pay─▒ al─▒p almamaktan karars─▒z bir arkada┼č─▒na sordu:
- Bug├╝n├╝n adam─▒ m─▒ olmak istiyorsun, yoksa yar─▒n─▒n m─▒?
- Elbette yar─▒n─▒n.
- ├ľyle ise elbette pay alamazs─▒n.
«   01   ...    11   12   13   14   15   16   17   18   19   20   21   22   23   24   25   26   27   28   29   30   31   ...    62   »   


´╗┐