´╗┐´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Cumhuriyet Gazetesi Cuma Kitaplar─▒ ┬╗ ├çankaya ÔÇô II : 23


ÇANKAYA - II

FAL─░H RIFKI ATAY


gelmesi ve kendisi ile orada g├Âr├╝┼čece─či cevab─▒n─▒ verdi. Hemen konu┼čmak m├╝mk├╝n olmam─▒┼čt─▒. Cuma g├╝n├╝ namazdan sonra Vahid├╝ddin, Mustafa Kemal'i yan─▒na ald─▒. Hayli uzun g├Âr├╝┼čt├╝ler. Fakat Mustafa Kemal istediklerini s├Âylemeye f─▒rsat bulamad─▒. Tam bir ├Âns├Âz yaparken padi┼čah konu┼čmay─▒ keserek:
- Ordunun komutan ve subaylar─▒n─▒n seni ├žok sevdiklerinden eminim. Bana teminat verir misiniz ki onlardan bana bir zarar gelmeyecektir?
- Ordu taraf─▒ndan aleyhte harekete ait duyduklar─▒n─▒z var m─▒, efendim?
Padi┼čah g├Âzlerini kapad─▒, olumlu olumsuz bir ┼čey demedi, Mustafa Kemal cevap verdi:
- Ger├ži ben ─░stanbul'a geleli ancak birka├ž g├╝n oldu. Buradaki h├óli yak─▒ndan bilmiyorum. Fakat ordu komutan ve subaylar─▒n─▒n zat-─▒ ┼čahanenize kar┼č─▒ bulunmas─▒ i├žin hi├žbir sebep olabilece─čini sanm─▒yorum. Onun i├žin temin ederim ki hi├žbir fenal─▒k beklemeyiniz.
- Yaln─▒z bug├╝nden bahsetmiyorum. Bug├╝nden ve yar─▒ndan!
Padi┼čah bir karar vermi┼č olmal─▒ idi. Aya─ča kalkt─▒ ve ┼ču s├Âzlerle bulu┼čmaya son verdi:
- Siz ak─▒ll─▒ bir komutans─▒n─▒z. Arkada┼člar─▒n─▒z─▒ tenvir (ayd─▒nlatmak) ve teskin (yat─▒┼čt─▒rmak) edece─činizden eminim.
├çok umutsuzca, fakat ├╝z├╝nt├╝s├╝n├╝n sebebini pek de anlayamayarak yan─▒mdan ├ž─▒kt─▒.
─░ki g├╝n sonra Meclis da─č─▒t─▒lm─▒┼čt─▒. ÔÇť┼×i┼čli'deki evimde vaziyeti d├╝┼č├╝n├╝yordum. ─░stanbul sokaklar─▒ ─░til├óf askerlerinin s├╝ng├╝l├╝ askerleri ile dolu idi. Bo─čazi├ži, topraklar─▒n─▒ sa─ča sola ├ževiren d├╝┼čman harp gemileri ile mavi sular─▒ g├Âr├╝nmeyecek kadar ├Ârt├╝lm├╝┼čt├╝. Herkes ancak g├╝ndelik ihtiya├žlar─▒ i├žin evlerinden ├ž─▒k─▒yor, yollarda hat─▒r ve hayale gelmeyen hakaretlere u─čramamak i├žin caddelerin duvar diplerinden b├╝z├╝lerek, e─čilerek ve korkarak gelip gidiyordu. Her t├╝rl├╝ ihtiyatlara ra─čmen her t├╝rl├╝ sald─▒r─▒┼č ve sata┼čma sahneleri gene eksik de─čildi. Koskoca ─░stanbul ve y├╝z binlerce halk─▒n sesleri k─▒s─▒lm─▒┼č bir h├óldeydi. ├çok ┼ča┼č─▒lacak ┼čeydir ki ayaklar alt─▒nda ├ži─čnenen bu ┼čehirde h├ól├ó bir saltanat, bir h├╝k├╗met, bir varl─▒k bulundu─čunu sananlar vard─▒r.ÔÇŁ
Bir g├╝n anas─▒n─▒n Akaretler'deki evinde iken kap─▒y─▒ ─░talyan askerlerinin zorlad─▒─č─▒n─▒ haber verdiler. Arama yapacaklard─▒. A┼ča─č─▒ indi, kendisinin kim oldu─čunu s├Âyleyerek, yukar─▒ ├ž─▒kmamalar─▒n─▒ istedi. Mustafa Kemal'in pek sinirli oldu─čunu g├Âren subay:
- Biz b├Âyle emrald─▒k, dedi.
- Size bu emri veren kimdir?
- Kumandan─▒m─▒z!
- Kumandan─▒n─▒zdan size emir almaya ├žal─▒┼č─▒r─▒m. O zamana kadar siz oldu─čunuz yerde kal─▒n─▒z.
Subay nazik davrand─▒. Evde telefon olmad─▒─č─▒ i├žin bir k├Â┼če yukarda oturan bir general arkada┼č─▒n─▒n apartman─▒na ko┼čtu. ─░talyan temsilcili─čini arad─▒, ba┼č─▒na geleni anlatt─▒, bir m├╝ddet sonra kendisine ÔÇťAffedersiniz, bir yanl─▒┼čl─▒k olmal─▒ÔÇŽ askerlerin ba┼č─▒ndaki subay─▒ ├ža─č─▒r─▒rsan─▒z emir verilecektirÔÇŁ dediler. Subay geldi, konu┼čtular ve evi zorlamaktan vazge├žtiler. Ertesi g├╝n├╝ de ┼×i┼čli b├Âlge komutan─▒ndan, bu eve kimse dokunamaz, diye yaz─▒l─▒ bir k├ó─č─▒t getirdiler. Birka├ž g├╝n sonra ─░talyan olmayan bir asker tak─▒m─▒ gene eve geldi. Mustafa Kemal yoktu. Kendilerine k├ó─č─▒d─▒ g├Âsterdiler. Askerlerin ba┼č─▒ndaki subay ki ─░ngilizdi, ─░talyan belgesini y─▒rtt─▒ ve b├╝t├╝n evi arad─▒.
***
«   01   ...    13   14   15   16   17   18   19   20   21   22   23   24   25   26   27   28   29   30   31   32   33   ...    71   »   


´╗┐