´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Yolculamak ┬╗ Alacakaranl─▒kta & Tonio Kr├Âger : 16


ALACAKARANLIKTA & TONIO KR├ľGER

THOMAS MANN

D├ťNYA KLAS─░KLER─░ D─░Z─░S─░: 91


Spinell bu soruyu yan─▒tlamak istemedi; ellerini u─ču┼čturdu, iskemlesinde biraz daha b├╝z├╝ld├╝.
Sonunda ├╝z├╝nt├╝yle, ÔÇťBu ikisi pek az bir arada olur,ÔÇŁ dedi. ÔÇťBen ├žalam─▒yorum, siz ├žalmay─▒ s├╝rd├╝r├╝n.ÔÇŁ
Ve tanr─▒sal giz ezgisinin sarho┼č edici ┼čark─▒lar─▒n─▒ ├žalmay─▒ s├╝rd├╝rd├╝ler. A┼čk ├Âlebilir mi? Tristan─▒n a┼čk─▒? Senin ve benim a┼čk─▒m, Isolde? Hay─▒r, ├Âl├╝m├╝n elleri sonsuz olanlara ula┼čamaz!
Birdenbire korkun├ž bir ┼čey oldu. Gen├ž kad─▒n piyanoyu b─▒rakt─▒, elini g├Âz├╝ne siper edip bakt─▒; karanl─▒kta iyice g├Âremiyordu. Spinell de arkas─▒na d├Ând├╝. Koridora ├ž─▒kan kap─▒ a├ž─▒lm─▒┼č, i├žeriye koyu bir g├Âlge girmi┼čti. Ba┼čka birinin koluna yaslanarak y├╝r├╝yordu. Bu, Einfrieddeki a─č─▒r hastalardan biriydi, o da k─▒zak gezintisine gitmemi┼čti. Bu ak┼čam saatinde sanatoryumun i├žinde her g├╝nk├╝ ├╝zg├╝n turunu yap─▒yordu. Hastabak─▒c─▒yla birlikte gezen bu kad─▒n, papaz H├Âhlenrauch'un on dokuz ├žocuk do─čuran ve art─▒k bilincini yitiren kar─▒s─▒yd─▒. Ba┼č─▒n─▒ kald─▒rmadan, ├ževresine bakmadan, pat pat diye ayaklar─▒n─▒ s├╝r├╝yerek bir kap─▒dan girmi┼č, ├Âtekinden ├ž─▒k─▒p gitmi┼čti. - Yine sessizlik ba┼člad─▒.
Bay Spinell, ÔÇťPapaz H├Âhlenrauch'un kar─▒s─▒yd─▒,ÔÇŁ dedi.
ÔÇťEvet, zavall─▒ H├Âhlenrauch'du.ÔÇŁ Sonra notan─▒n yapraklar─▒n─▒ ├ževirip son k─▒sm─▒, Isolde'nin ├Âl├╝m├╝n├╝ ├žald─▒.
Dudaklar─▒ ├žok renksizdi, g├Âzlerinin alt─▒ndaki halkalar da gittik├že derinle┼čiyordu! ─░nce mavi damar ka┼č─▒n─▒n ├╝st├╝nde, saydam aln─▒n─▒n ├╝zerinde her an biraz daha ├žok beliriyordu.
Birden ikisi de kulak verdiler.
Bayan Kl├Âterjahn ÔÇť├ç─▒ng─▒raklar,ÔÇŁ dedi. ÔÇťBen gidiyorum.ÔÇŁ
Bay Spinell aya─ča kalkt─▒. Y├╝r├╝d├╝, kap─▒ya gidince bir an co┼čkuyla ad─▒mlar─▒ dola┼čt─▒; sonra gen├ž kad─▒n─▒n biraz ├Âtesinde diz ├ž├Âkt├╝. Uzun siyah ceketi yerde s├╝r├╝n├╝yordu. ─░ki eli a─čz─▒nda, omuzlar─▒ titreyerek duruyordu.
Bayan Kl├Âterjahn oturdu─ču yerde, elleri kuca─č─▒nda, hafif├že ├Âne do─čru e─čilmi┼č ona bak─▒yordu. Y├╝z├╝nde gizli, belirsiz bir g├╝l├╝mseyi┼č vard─▒. Karanl─▒kta bakmaktan g├Âzleri yorulmu┼č gibiydi, sanki kapamak iste─čini duyuyordu.
Uzaktaki ├ž─▒ng─▒rak sesleri, k─▒rba├ž ┼čak─▒rt─▒lar─▒, birbirine kar─▒┼čan insan sesleri gittik├že yakla┼č─▒yordu.
*
Hastalar─▒n daha uzun zaman konu┼čtu─ču k─▒zak gezintisi, 26 ┼×ubatta yap─▒lm─▒┼čt─▒. 27 ┼×ubat lodoslu bir g├╝nd├╝, hava yumu┼čam─▒┼č, donlar erimi┼čti. Kl├Âterjahn'─▒n kar─▒s─▒n─▒n sa─čl─▒─č─▒ da iyiydi. Ay─▒n 28inde biraz kan ├ž─▒kard─▒. Pek ├Ânemli bir ┼čey de─čildi, ama ne de olsa kand─▒. Ayr─▒ca korkun├ž bir bitkinlik duyumsay─▒p yata─ča yatt─▒.
Dr. Leander, gen├ž kad─▒n─▒ muayene ederken donup kald─▒. Sonra bilimin gerektirdi─či ┼čeyleri yazd─▒. Buz par├žas─▒, biraz morfin ve kesin dinlenme. Ayr─▒ca, hastan─▒n sa─čalt─▒m─▒n─▒ ertesi g├╝nden sonra Dr. M├╝ller'e b─▒rakt─▒.
Dr. M├╝ller, bunu g├Ârevi ve s├Âzle┼čmesi gere─či sessizce kabul etti. O dingin, solgun y├╝zl├╝, silik bir insand─▒. Sanatoryumun sa─člam konuklar─▒yla, umutsuz hastalar─▒n─▒n sa─čalt─▒m─▒yla u─čra┼č─▒rd─▒.
Dr. M├╝ller her ┼čeyden ├Ânce Kl├Âterjahn ├žiftinin ayr─▒l─▒klar─▒n─▒ ├žok uzun buldu─čunu s├Âyledi. Bay Kl├Âterjahn'─▒n ├Ânemli i┼čleri elverirse Einfried'e gelmesini sal─▒k verdi. Ona bir mektup yaz─▒labilir ya da k─▒sa bir telgraf
«   01   ...    06   07   08   09   10   11   12   13   14   15   16   17   18   19   20   21   22   23   24   25   26   ...    57   »   


´╗┐