´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Yolculamak ┬╗ Alacakaranl─▒kta & Tonio Kr├Âger : 52


ALACAKARANLIKTA & TONIO KR├ľGER

THOMAS MANN

D├ťNYA KLAS─░KLER─░ D─░Z─░S─░: 91


Hans Hansen hi├ž de─či┼čmemi┼čti. Alt─▒n d├╝─čmeli gemici ceketini giymi┼čti, s─▒rt─▒n─▒ ve omuzlar─▒n─▒ ├Ârten geni┼č mavi yakas─▒ bunun ├╝st├╝ne d├╝┼č├╝yordu, sarkan elinde k─▒sa ┼čeritli denizci beresini tutuyor ve kayg─▒s─▒zca iki yana sall─▒yordu. Ingeborg, belki de yemek yiyenlerin kendisini s─▒kmas─▒ndan korkarak, g├╝zel g├Âzlerini yana ├ževiriyordu. Ama Hans Hansen sofraya do─čru dik dik bak─▒yor ve biraz alayc─▒ ├želik mavisi g├Âzleriyle konuklar─▒ tek tek s├╝z├╝yordu. Dahas─▒, Ingeborg'un elini b─▒rakt─▒ ve ne bi├žim adam oldu─čunu daha iyi g├Âstermek i├žin beresini daha h─▒zl─▒ olarak iki yana sallad─▒. B├Âylece ├žift, Tonio Kr├Âger'in g├Âzlerinin ├Ân├╝nden, denizin dingin ve mavi fonunda, salonu boydan boya ge├žti; kar┼č─▒ kap─▒dan piyanonun bulundu─ču odaya do─čru g├Âzden yitti.
Bu, saat yar─▒mda oldu. Yandaki odakilerle verandadakiler, dola┼čmaya ├ž─▒kmak ├╝zere kalk─▒p yan yolu izleyerek otelden ├ž─▒kt─▒klar─▒ zaman, pansiyon m├╝┼čterileri h├ól├ó sofradayd─▒lar. D─▒┼čar─▒da arabalara yerle┼čirken ┼čakala┼čma ve g├╝l├╝┼čmeleri i┼čitiliyordu. Sonra arabalar yol ├╝zerinde g─▒c─▒rdayarak k─▒m─▒ldand─▒lar ve uzakla┼čt─▒larÔÇŽ
ÔÇťDemek geri gelecekler?ÔÇŁ diye sordu Tonio Kr├Âger.
ÔÇťEvet,ÔÇŁ dedi bal─▒k taciri; ÔÇťTanr─▒ bana ac─▒s─▒n. Orkestra tuttular; g├ÂreceksinizÔÇŽ Odam da tam salonun ├╝st├╝nde!ÔÇŁ
ÔÇťG├╝zel bir de─či┼čiklik,ÔÇŁ dedi Tonio Kr├Âger, sonra kalkt─▒, uzakla┼čt─▒.
G├╝n├╝n├╝ ├Âteki g├╝nler gibi ge├žirdi: kumsalda, ormanda, dizleri ├╝st├╝nde bir kitap ve g├╝ne┼čte g├Âzlerini k─▒rp─▒┼čt─▒rarak. Tek bir d├╝┼č├╝nce zihnini kurcal─▒yordu: Geri gelecekler ve salonda dans edecekler, bal─▒k t├╝ccar─▒n─▒n s├Âyledi─či gibi; bu umutla seviniyordu. ├ľyle bir sevin├žti ki bu, ge├žirdi─či uzun ve ├Âl├╝ y─▒llar boyunca bu denli korkulu ve bu denli tatl─▒ bir sevin├ž duymam─▒┼čt─▒. Bir kez, ans─▒z─▒n bir d├╝┼č├╝nce ├ža─čr─▒┼č─▒m─▒yla uzak bir tan─▒d─▒─č─▒, ne istedi─čini bilen ve ilkyazdan kurtulmak i├žin kahveye giden romanc─▒ Adalbert'i an─▒msad─▒, omuz silktiÔÇŽ
├ľ─čleyin yemek her zamankinden daha erken yendi, ak┼čam yeme─či de piyanolu odada her zamankinden biraz daha ├žabuk bitirildi; ├ž├╝nk├╝ yemek salonunda balo haz─▒rl─▒klar─▒na ba┼članm─▒┼čt─▒. Her ┼čey bir bayram g├╝n├╝ gibi alt ├╝st olmu┼čtu. Sonra ortal─▒k kararm─▒┼č; Tonio Kr├Âger odas─▒nda otururken, yol ve ev yeniden canlanm─▒┼čt─▒. K─▒ra gezmeye gidenler d├Ân├╝yorlar, Helsing├Âr y├Ân├╝nden bisiklet ve arabalarla yeni konuklar da geliyordu; bir keman─▒n akortlar─▒ ve bir klarnetin ham sesiyle birtak─▒m al─▒┼čt─▒rma ezgileri i┼čitiliyordu. B├╝t├╝n bunlar parlak bir balo olaca─č─▒n─▒n belirtileriydi.
┼×imdi k├╝├ž├╝k orkestra bir mar┼č ├žalmaya ba┼člam─▒┼čt─▒. Bo─čuk ve tempolu, kula─č─▒na geliyordu: Dans bir polonezle ba┼čl─▒yordu. Tonio Kr├Âger biraz daha durdu ve dinledi. Ama mar┼č─▒n temposunu bir vals ritminin izledi─čini i┼čitince, kalkt─▒, yava┼č├ža odas─▒ndan d─▒┼čar─▒ya ├ž─▒kt─▒.
Odas─▒n─▒n bakt─▒─č─▒ koridordan otelin yan kap─▒s─▒na bir merdivenden ge├žilebilir, oradan da, bir odadan ge├žmeksizin, verandaya var─▒labilirdi. Sanki bir yasak b├Âlgeden ge├žiyormu┼č gibi, sessiz, gizlice, karanl─▒kta, dikkatlice, el yordam─▒yla ilerleyerek, na─čmeleri a├ž─▒k se├žik kendisine dek gelen bu s─▒radan, anlams─▒z ve nefis bir bi├žimde ├žal─▒nan m├╝zi─čin dayan─▒lmaz ├žekicili─čine kap─▒larak bu yolu tuttu.
Veranda bo┼č ve karanl─▒kt─▒, ama parlak ─▒┼č─▒ldakla donanm─▒┼č iki petrol lambas─▒yla bolca ayd─▒nlat─▒lan salona a├ž─▒lan caml─▒ kap─▒ a├ž─▒kt─▒. Ayaklar─▒n─▒n ucuna basarak yava┼č├ža oraya kayd─▒. Bir h─▒rs─▒z gibi, orada karanl─▒kta durmak ve ayd─▒nl─▒kta dans edenleri, g├Âr├╝nmeksizin seyretmek zevki derisinin ├╝st├╝nde bir g─▒d─▒klanma yarat─▒yordu. G├Âzleri hemen h─▒rsla arad─▒klar─▒n─▒n pe┼čine d├╝┼čt├╝.
«   01   ...    42   43   44   45   46   47   48   49   50   51   52   53   54   55   56   57   »   


´╗┐