´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Cumhuriyet Gazetesi Sal─▒ Kitaplar─▒ ┬╗ Apartman - I : 33


APARTMAN - I

ÉMILE FRANÇOIS ZOLA

D├ťNYA KLAS─░KLER─░ D─░Z─░S─░: 80


Bir amcas─▒n─▒n yan─▒nda ├╝├ž y─▒l bo─čaz toklu─čuna ├žal─▒┼čt─▒ktan sonra ┼čimdi bakanl─▒ktaki bu i┼či bulmu┼č ve gelece─činden emin olarak hemen evlenmi┼čti.
Sonra Octave'a d├Ând├╝:
- Ama M├Âsy├ Mouret, ge├žimi zorla┼čt─▒ran tek ┼čey ├žocuklar.
- Ku┼čkusuz, dedi Madam Vuillaume. Biz ikinci bir ├žocuk yapm─▒┼č olsayd─▒k, iki yakam─▒z bir araya gelmezdi. An─▒msar m─▒s─▒n─▒z, Jules, Marie'yi size verirken ne demi┼čtim? Bir ├žocuktan fazla yapmay─▒n, sonra k─▒zar─▒z. Yaln─▒zca i┼č├ži aileleri, nas─▒l ge├žindirece─čine bakmadan, tav┼čan gibi do─čuruyorlar, sonra da soka─ča sal─▒yorlar.
Octave, bu nazik konunun Marie'yi utand─▒raca─č─▒n─▒ d├╝┼č├╝nerek onun y├╝z├╝ne bakt─▒. Ama gen├ž kad─▒n annesini destekledi. Octave s─▒k─▒lmaya ba┼člam─▒┼čt─▒ ama nas─▒l ayr─▒laca─č─▒n─▒ bilmiyordu. Bu so─čuk odada bu insanlar b├╝t├╝n g├╝n sorunlar─▒n─▒ yineleyerek nas─▒l oturabiliyorlard─▒?
Bu arada Madam Vuillaume ├žocuk konusunda kalm─▒┼čt─▒:
- Sizin ├žocu─čunuz yok mu, M├Âsy├ Mouret? Ah! oldu─ču zaman ne b├╝y├╝k sorumluluk oldu─čunu g├Âr├╝rs├╝n├╝z. ├ľzellikle anneye. Bu k├╝├ž├╝k do─čdu─čunda ben k─▒rk dokuz ya┼č─▒mdayd─▒m, ├žok ┼č├╝k├╝r insan o ya┼čta nas─▒l davranaca─č─▒n─▒ biliyor. Erkek ├žocuk nas─▒l olsa kendi ba┼č─▒na b├╝y├╝yor ama k─▒z ├Âyle mi? Neyse ki ben g├Ârevimi yapt─▒m.
Sonra kendi k─▒z ├žocuk e─čitimi anlay─▒┼č─▒ndan s├Âzetti. ├ľnce d├╝r├╝stl├╝k geliyordu. Merdiven aral─▒─č─▒nda oyun falan yoktu, k─▒zlar─▒n akl─▒ hep k├Ât├╝ ┼čeylerde olurdu. Kap─▒lar ve pencereler kapal─▒ tutulmal─▒, sokaktaki k├Ât├╝ ┼čeyler eve girmemeliydi. D─▒┼čar─▒ ├ž─▒k─▒ld─▒─č─▒nda ├žocu─čun elini hi├ž b─▒rakmaz, onu yere bakarak y├╝r├╝meye al─▒┼čt─▒r─▒rd─▒. Din e─čitimini, ahlaki bir fren olarak, yetecek kadar vermeliydi. B├╝y├╝d├╝─č├╝nde ├Âzel hoca tutmal─▒, k─▒zlar─▒n k├Ât├╝ ┼čeyler ├Â─črendi─či yat─▒l─▒ okullara vermemeliydi. Okudu─ču ┼čeyleri s├╝rekli izlemeli, gazeteleri saklamal─▒ ve kitapl─▒─č─▒ kapal─▒ tutmal─▒yd─▒.
- Bir k─▒z─▒n ├žok ┼čey bilmesi iyi de─čildir, diye bitirdi ya┼čl─▒ kad─▒n.
Annesi konu┼čurken Marie dalg─▒n g├Âzlerle bo┼člu─ča bak─▒yordu. Annesinin evindeki o kapal─▒ odalar─▒, yakla┼čmas─▒ bile yasak olan pencereleri g├Âr├╝r gibiydi. Uzun s├╝ren bu ├žocukluk d├Ânemi, anlamad─▒─č─▒ yasaklar ve s├Âzc├╝klerin daha da ger├žekd─▒┼č─▒ k─▒ld─▒─č─▒ tatl─▒ bir d├╝┼č gibiydi.
- ─░nan─▒n bana, bay─▒m, dedi M├Âsy├ Villaume, k─▒z─▒m on sekiz ya┼č─▒na geldi─činde daha bir roman okumam─▒┼čt─▒. De─čil mi, Marie?
- Evet, baba.
- Bende George Sand'─▒n Andr├ę adl─▒ roman─▒ vard─▒ ve annesinin kar┼č─▒ ├ž─▒kmas─▒na kar┼č─▒n, evlenmesinden birka├ž ay ├Ânce, okumas─▒na izin verdim; tehlikesiz ve manevi de─čeri olan bir kitap. Ben liberal e─čitimden yanay─▒m; edebiyat─▒n yeri ├Ânemlidir. Bu kitap onda b├╝y├╝k etki yapt─▒, bay─▒m. Geceleri uyurken a─čl─▒yordu.
- ├çok g├╝zel bir kitapt─▒, dedi gen├ž kad─▒n g├Âzleri parlayarak.
Ya┼čl─▒ kad─▒n kocas─▒n─▒n bu g├Âr├╝┼č├╝ne kat─▒lm─▒yordu. Kendisi hi├ž roman okumazd─▒ ve bir eksi─čini de g├Ârmemi┼čti. O zaman Marie yaln─▒zl─▒─č─▒ndan s├Âz etti:
- Kitap iyi oluyor. Bazen Jules bana kitap├ž─▒dan kendi se├žti─či kitaplar─▒ getiriyor. Ah bir piyanom olsayd─▒ÔÇŽ
O zamana kadar s├Âz alamayan Octave at─▒ld─▒:
«   01   ...    23   24   25   26   27   28   29   30   31   32   33   34   35   36   37   38   39   40   41   42   43   ...    58   »   


´╗┐