´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Cumhuriyet Gazetesi Sal─▒ Kitaplar─▒ ┬╗ Apartman - I : 55


APARTMAN - I

ÉMILE FRANÇOIS ZOLA

D├ťNYA KLAS─░KLER─░ D─░Z─░S─░: 80


- Evet, m├Âsy├Â.
Birinci kata geldiklerinde onu selamlay─▒p ayr─▒l─▒rken Octave kad─▒n─▒n y├╝z├╝ne bakt─▒: morarm─▒┼č y├╝z├╝, uykusuzluktan ┼či┼čmi┼č g├Âz kapaklar─▒ ve aceleyle ba─članm─▒┼č ┼čapkan─▒n alt─▒nda taranmam─▒┼č sa├žlar─▒yla bu kad─▒n onu ┼ča┼č─▒rt─▒yordu. Ni├žin ba┼čkalar─▒yla bu i┼či yap─▒yordu da onu istemiyordu?
├ť├ž├╝nc├╝ katta Madam Juzeur'├╝n kap─▒s─▒ndan ge├žerken d├╝n verdi─či s├Âz├╝ an─▒msad─▒. Kibar ve dindar tavr─▒yla bu ufak boylu kad─▒n onu merakland─▒r─▒yordu. Kap─▒y─▒ ├žald─▒. Madam Juzeur kendisi a├žt─▒.
- Ah! siz misiniz? Buyurun, onur verdiniz.
Dairede kapal─▒ yerlerin a─č─▒r kokusu ve bir mezar sessizli─či vard─▒. Kadife ├Ârt├╝ ve perdelerle bir kiliseyi and─▒r─▒yordu. Octave al├žak bir kanepeye oturdu.
- ─░┼čte size s├Âz├╝n├╝ etti─čim dantel, dedi Madam Juzeur.
Kad─▒n elinde eski ─░ngiliz ├Ârg├╝s├╝yle i┼členmi┼č bir dantelle geldi. Octave bir uzman gibi inceleyip ├╝├ž y├╝z frank de─čerinde oldu─čunu s├Âylerken elleri birbirine de─čiyordu. Gen├ž adam hi├ž vakit kaybetmeden kad─▒n─▒n k├╝├ž├╝k ellerini ├Âpmeye ba┼člad─▒.
- Ah! M├Âsy├ Octave, benim ya┼č─▒mda? Hi├ž olur mu?
Bunu s├Âylerken k─▒zm─▒yordu kad─▒n. Otuz iki ya┼č─▒nda oldu─ču halde kendini ya┼čl─▒ say─▒yordu. Sonra ne kadar talihsiz oldu─čundan s├Âz etti: on y─▒ll─▒k evlilikten sonra kocas─▒ bir sabah hi├ž nedensiz ├ž─▒k─▒p gitmi┼čti. G├Âzlerini tavana kald─▒r─▒p i├žini ├žekti:
- Anl─▒yorsunuz, de─čil mi? Bir kad─▒n i├žin b├Âyle darbeler her ┼čeyin sonudur.
Octave kad─▒n─▒n s─▒cak elini avucuna alm─▒┼č, parmaklar─▒na k├╝├ž├╝k ├Âp├╝c├╝kler konduruyordu. Kad─▒n g├Âzlerini ona ├ževirip dalg─▒n ve bir ana ┼čefkatiyle bakt─▒:
- Ah! Çocuk!
Bu s├Âz├╝ bir y├╝reklendirme sayan gen├ž adam onu belinden kavray─▒p kanepeye ├žekmek istedi. Ama kad─▒n yumu┼čak bir devinimle kurtulup, oyun oynar gibi adam─▒n kollar─▒n─▒ ├ž├Âzd├╝.
- Hay─▒r, hay─▒r. B─▒rak─▒n beni. Dost kalmam─▒z─▒ istiyorsan─▒z bunu yapmay─▒n.
- Demek hay─▒r, ├Âyle mi? diye f─▒s─▒ldad─▒ gen├ž adam.
- Ne hay─▒r? Ne demek istiyorsunuz? Haa, elimi istedi─činiz kadar tutabilirsiniz.
Gen├ž adam onun elini a├ž─▒p avcunun i├žini ├Âp├╝yordu. Kad─▒n, ok┼čanmak isteyen bir kedi gibi, parmaklar─▒n─▒ aral─▒yordu. Ama bile─činden yukar─▒ ├ž─▒kmas─▒na izin vermedi. Orada ilk g├╝nden ge├žilmemesi gereken kutsal bir ├žizgi vard─▒.
O s─▒rada al─▒┼čveri┼čten d├Ânen k├╝├ž├╝k Louise haber verdi:
- Rahip efendi geliyor.
Kap─▒ ├Ân├╝ne b─▒rak─▒lm─▒┼č bu kimsesiz k─▒z─▒n ablak y├╝z├╝ soluktu. Madam─▒n avucundan yiyen adam─▒ g├Âr├╝nce aptalca g├╝lmeye ba┼člad─▒. Ama sahibesinin sert bak─▒┼č─▒ ├╝zerine mutfa─ča ka├žt─▒.
- Ah! Onu e─čitebilece─čimi pek sanm─▒yorum, dedi Madam Juzeur. Bu zavall─▒ ├žocuklar─▒ do─čru yola ├ževirebilmek i├žin ├žok u─čra┼č─▒yorum. Buyurun, M├Âsy├ Mouret, siz bu yana ge├žin.
«   01   ...    45   46   47   48   49   50   51   52   53   54   55   56   57   58   »   


´╗┐