´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Cumhuriyet Gazetesi Sal─▒ Kitaplar─▒ ┬╗ Apartman - II : 24


APARTMAN - II

ÉMILE FRANÇOIS ZOLA

D├ťNYA KLAS─░KLER─░ D─░Z─░S─░: 81


─░ki kad─▒n kucakla┼č─▒p ├Âp├╝┼čt├╝ler. Octave kibarl─▒k edip gitmek isteyince kar┼č─▒ ├ž─▒kt─▒lar: Elbette kalacakt─▒, o da aileden say─▒l─▒rd─▒. Campardon ├Ânce durumu s─▒k─▒nt─▒yla izlerken, Lisa ┼ča┼č─▒rm─▒┼č olan Angel'e g├Âz k─▒rp─▒yordu. Mimar k─▒z─▒na a├ž─▒klad─▒:
- Senin kuzinin olur, daha ├Ânce biz konu┼čurken duymu┼čsundur. Onu kucakla bakal─▒m.
K─▒z ├žekinerek Gasparin'e sar─▒ld─▒; kad─▒n─▒n birka├ž sorusuna yan─▒t verdikten sonra salona ge├žtiler. Bu arada Lisa daire kap─▒s─▒n─▒ kapat─▒rken, duyulaca─č─▒ndan ├žekinmeden s├Âyleniyordu:
- ─░yi valla, buras─▒ panay─▒ra d├Ân├╝yor!
Salonda Campardon kendisini temize ├ž─▒karmaya ├žal─▒┼č─▒yordu:
- Vallahi bu benim d├╝┼č├╝ncem de─čil. Bar─▒┼čmak isteyen Rose'du. Her sabah sizi ├ža─č─▒rmam i├žin ├╝steliyordu. Ben de sonunda ├ža─č─▒rmak zorunda kald─▒m.
Kad─▒nlar─▒ ba┼čba┼ča b─▒rakan mimar Octave'─▒ bir k├Â┼čeye ├žekti; onu da inand─▒rmak istiyor gibiydi:
- Ne dersiniz? Kad─▒nlar─▒n i┼čine ak─▒l ermezÔÇŽ Ben, sonunda bir tats─▒zl─▒k ├ž─▒kar diye raz─▒ de─čildim. Rose hi├žbir sorun olmayaca─č─▒n─▒ s├Âyl├╝yordu. Bakal─▒m g├Ârece─čiz. ┼×imdi benim erincim ikisinin elinde.
Gasparine ile Rose kanepede oturmu┼č konu┼čuyorlard─▒. Ge├žmi┼čte Plassans'da ya┼čad─▒klar─▒ g├╝nleri an─▒yorlard─▒. O zamanlar Rose ├želimsiz ve hastal─▒kl─▒yd─▒. Oysa Gasparine daha on be┼č ya┼č─▒nda geli┼čmi┼č v├╝cudu ve iri g├╝zel g├Âzleriyle ├žekici bir k─▒zd─▒. ┼×imdi birbirlerine bak─▒p tan─▒yam─▒yorlard─▒: Biri zoraki namuslu ya┼čam─▒yla tombul ve pembe yanakl─▒ olmu┼č, ├Âteki i├žini yakan ate┼čle kurumu┼čtu. Gasparine bir an, kar┼č─▒s─▒nda ipek giysili ve beyaz gerdanl─▒ kad─▒n─▒n yan─▒nda kendi sar─▒ y├╝z├╝n├╝ ve buru┼čuk giysisini d├╝┼č├╝nerek mahzunla┼čt─▒. Ama bu k─▒skan├žl─▒k bunal─▒m─▒n─▒ hemen atlat─▒p, kuzinin yan─▒nda yoksul akraba durumuna kendini uydurdu.
- Ya sa─čl─▒─č─▒n nas─▒l? Achille bana biraz s├Âz ettiÔÇŽ iyile┼čme umudu var m─▒?
- Hay─▒r, hay─▒r, dedi Rose. G├Âr├╝yorsun, yiyip i├žiyorum, g├Âr├╝n├╝┼č├╝mde bir ┼čey yok. Ama hi├ž iyile┼čemem.
Rose a─člamaya ba┼člad─▒; Gasparine onu kucaklay─▒p yass─▒ g├Â─čs├╝nde bir s├╝re tuttu. Campardon hemen yeti┼čti:
- Ni├žin a─čl─▒yorsun? ├ľnemli olan ac─▒ ├žekmemen, biliyorsun. ├çevrende seni sevenler olduktan sonra neyin ├Ânemi var?
Rose yat─▒┼č─▒p ya┼čl─▒ g├Âzleriyle g├╝l├╝msemeye ├žal─▒┼čt─▒. O zaman mimar iki kad─▒n─▒ da birden kucaklay─▒p ├Âp├╝c├╝klere bo─čarken heyecanland─▒:
- Evet, evet, hepimiz birbirimizi sevece─čiz, hepimiz seni sevece─čiz, hayat─▒m. Art─▒k bir arada olduk ya, g├Âreceksin her ┼čey daha g├╝zel olacak.
Mimar Octave'a d├Ând├╝:
- Ah! Azizim, ne demi┼čler: Aile gibisi yok!
Ak┼čam ne┼čeli ge├žti. Evde kald─▒─č─▒ ak┼čamlar koltukta uyuklayan Campardon'un sanat├ž─▒ ne┼česi geri gelmi┼čti. Saat on bire do─čru Gasparine kalkt─▒; y├╝r├╝mekte zorlanan Rose onu kap─▒ya kadar ge├žirmek istiyordu. Merdiven sahanl─▒─č─▒nda arkas─▒ndan ba─č─▒rd─▒:
- Yine gel!
Ertesi g├╝n, bu olay─▒ merak eden Octave ma─čazada kuzin Gasparine'i konu┼čturmak istedi. Fakat kad─▒n, d├╝nk├╝ duruma tan─▒k olan bu adamdan s─▒k─▒ld─▒─č─▒n─▒ belirtircesine ters yan─▒tlar verdi. ├ľte yandan kad─▒n,
«   01   ...    14   15   16   17   18   19   20   21   22   23   24   25   26   27   28   29   30   31   32   33   34   ...    64   »   


´╗┐