´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Cumhuriyet Gazetesi Sal─▒ Kitaplar─▒ ┬╗ Apartman - II : 38


APARTMAN - II

ÉMILE FRANÇOIS ZOLA

D├ťNYA KLAS─░KLER─░ D─░Z─░S─░: 81


g├Âr├╝┼čmelerine izin vermi┼čti. Ne kadar namuslu ve iyi kalpli bir k─▒zd─▒! Elbette, ge├žmi┼čte yanl─▒┼č y├Ânlendirildi─či i├žin kendini zor tutuyordu.
- Evet, hi├ž ku┼čkusuz, diye onaylad─▒ day─▒. Namuslu kad─▒ndan daha g├╝venilir biri olmaz.
Cerisaie Soka─č─▒'na geldiklerinde ev sessiz ve karanl─▒kt─▒. Duveyrier ├╝├ž├╝nc├╝ kat─▒n penceresinde ─▒┼č─▒k g├Ârmeyince ┼ča┼č─▒rd─▒. Trublot belki de kad─▒n─▒n onlar─▒ beklerken uyuyakald─▒─č─▒n─▒ s├Âyledi; Guelin ise mutfakta hizmet├žiyle bezik oynad─▒─č─▒n─▒ tahmin etti. Kap─▒y─▒ ├žald─▒lar. Giri┼čten ge├žerlerken kap─▒c─▒ odas─▒ndan ko┼čup geldi:
- Bay─▒m, bay─▒m! Anahtar─▒ al─▒n!
Duveyrier ilk basamakta durdu.
- Madam evde de─čil mi?
- Hay─▒r, bay─▒m. Durun size bir de mum vereyim.
Kap─▒c─▒n─▒n getirdi─či mumun ─▒┼č─▒─č─▒nda y├╝z├╝ndeki abart─▒l─▒ sayg─▒ anlat─▒m─▒ alt─▒nda k─▒s k─▒s g├╝ld├╝─č├╝ belli oluyordu. D├Ârt adam sessizce yukar─▒ ├ž─▒kt─▒lar. En ├Ânde giden Duveyrier ne oldu─čunu anlayamadan uyurgezer gibi ├ž─▒k─▒yordu. ├ť├ž├╝nc├╝ kata geldi─činde hali kalmad─▒, anahtar deli─čini bulam─▒yordu. Trublot ona yard─▒m edip kap─▒y─▒ a├žt─▒klar─▒nda sesleri bir kilisede gibi yank─▒lan─▒yordu.
- ┼×a┼č─▒lacak ┼čey! dedi. Trublot, i├žerde kimse yok gibi.
- Ma─čaraya benziyor buras─▒, dedi Guelin.
Yine Duveyrier ├Ânde, daireden i├žeri girdiler. Hol bo┼čtu, bir portmanto bile yoktu. Benzer bi├žimde, salon ve k├╝├ž├╝k oda da bo┼čalt─▒lm─▒┼čt─▒. Ne bir mobilya ve ne bir perde b─▒rak─▒lm─▒┼čt─▒. Donup kalan Duveyrier g├Âzlerini tavana kald─▒rm─▒┼č bak─▒yor, sanki kad─▒n─▒n hangi delikten ka├žt─▒─č─▒n─▒ anlamak istiyordu.
- ─░yi temizlik yap─▒lm─▒┼č, dedi Trublot.
- Belki de onar─▒m yap─▒l─▒yordur. Yatak odas─▒na bakal─▒m, mobilyalar orada olabilir.
Ama yatak odas─▒ da bo┼čtu. Yata─č─▒n s├Âk├╝ld├╝─č├╝ yerde delikler vard─▒; a├ž─▒k b─▒rak─▒lan bir pencereden i├žeri r├╝zg├ór giriyordu. Duveyrier o zaman a─člamaya ba┼člad─▒:
- Tanr─▒m! Tanr─▒m!
Bachelard Day─▒ onu avutmaya ├žal─▒┼čt─▒:
- Hadi hadi, cesaret! Benim de ba┼č─▒ma geldi ama g├Âr├╝yorsun ya┼č─▒yorum.
Yarg─▒├ž ba┼č─▒n─▒ sallay─▒p mutfa─ča gitti. Felaket eksiksizdi. Tezg├óh─▒n mu┼čambas─▒ s├Âk├╝lm├╝┼č, raflar vidalar─▒yla birlikte g├Ât├╝r├╝lm├╝┼čt├╝.
- Vay be! dedi. Guelin hayranl─▒kla. Hi├ž olmazsa vidalar─▒ b─▒rakabilirdi.
Di─čerleri yeme─čin yorgunlu─čuyla solurken Duveyrier b─▒kmadan bir odadan ├Âtekine ko┼čuyor, mum ─▒┼č─▒─č─▒yla her k├Â┼čeyi ar─▒yordu. En ac─▒ yan─▒ daire tertemizdi; ne bir ├ž├Âp veya k├ó─č─▒t par├žas─▒ kalm─▒┼č, kap─▒c─▒ ├Â├ž al─▒r gibi her yan─▒ suyla y─▒kam─▒┼čt─▒.
- Onu en son ne zaman g├Ârd├╝n├╝z? diye sordu Bachelard.
- D├╝n.
«   01   ...    28   29   30   31   32   33   34   35   36   37   38   39   40   41   42   43   44   45   46   47   48   ...    64   »   


´╗┐