´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Yolculamak ┬╗ Bizans : 08


B─░ZANS

FERENC HERCZEG

D├ťNYA KLAS─░KLER─░ D─░Z─░S─░: 49


SPIRIDION. - ─░┼čin i├žy├╝z├╝n├╝ ├Â─črenirlerse pek├ól├ó giderler. En kibar tabakan─▒n belli ba┼čl─▒ ki┼čilerini, ayr─▒ca soylu bir b├╝y├╝k prensle birlikte beni de orada bulacaks─▒n. ─░mparator her vakitki gibi kap─▒ n├Âbet├žilerini denetlemeye gelince ha┼čmetliyi kelep├žeye vurup co┼čkun boru sesleri aras─▒nda Mehmet'in kararg├óh─▒na g├Ât├╝rece─čiz.
LASKARIS. - Yaman d├╝┼č├╝nce! Erkek├že d├╝┼č├╝nce!
SPIRIDION. - B├Âylece yurdumuzu b├╝sb├╝t├╝n yok olmaktan kurtaraca─č─▒m─▒z gibi Ha┼čmetli Konstantin'i de kurtarm─▒┼č olaca─č─▒z. Onu ├Âl├╝me s├╝r├╝kleyecek olan k─▒l─▒c─▒ elinden ├žekip alaca─č─▒m─▒z bu hay─▒rl─▒ zorlay─▒┼č i├žin inan ki zamanla kendisi de ┼č├╝kran duyacakt─▒r. Gelecek misin?
LASKARIS. - Askerlik onurum ├╝zerine s├Âz veriyorum. Denizcilerimin ba─čl─▒l─▒klar─▒na da kefil olurum. Fakat ne olur, ulu sultana benim i├žin bir iki iyi s├Âz s├Âyleyiver.
SPIRIDION. - Bilirsin ki, sana hizmette bulunabilmeyi mutluluk sayar─▒mÔÇŽ
(D─▒┼čardan yine g├Âsteri ├ž─▒─čl─▒klar─▒ duyulur: ÔÇťYa┼čas─▒n Mehmet! Kahrolsun Konstantin!ÔÇŁ)
VII. SAHNE
├ľncekiler. DEMETER,. sonra PATR─░K.
DEMETER, arkadan soldan ko┼čarak gelir ve pencereden e─čilir. - Ha ha! Halk Mehmet'i alk─▒┼čl─▒yor! Yaman halk bu! ─░yi halk! Demeter seni ├žok sever, ey halk! (Pencereden ├Âp├╝c├╝kler sa├žarak.) Ha ha!
LASKARIS, Spiridion'la taht─▒n yan─▒na sinerek. - Kimdir o dem ├žeken ├Âl├╝m ku┼ču?
SPIRIDION. - Suss! Tan─▒m─▒yor musun? Soylu B├╝y├╝k-prens Demeter Hazretleri o, imparatorun ikiz karde┼či.
LASKARIS. - Ha, ┼ču ka├ž─▒k Demeter mi? Ben onun t├Âvbe etmi┼č olarak manast─▒rda ya┼čad─▒─č─▒n─▒ san─▒yordum.
SPIRIDION. - Bizans ├╝zerine kara bulutlar ├ž├Âkeli mezar─▒ndan ├ž─▒kt─▒ ve ┼čimdi k├Ât├╝l├╝kten ho┼članan bir hayalet gibi taht─▒n ├ževresinde d├Ân├╝p duruyor.
(Pencerenin alt─▒nda g├╝l├╝┼čmeler duyulur: ÔÇťYa┼čas─▒n Demeter!ÔÇŁ)
PATR─░K. - Ne i┼člersin, soylu ├žocu─čum?
DEMETER. - Duyuyor musun, pederim, duyuyor musun? Halk Demeter'i alk─▒┼čl─▒yor, Konstantin'i de─čil! Ne mutlu Demeter'e, ne mutlu! (Birdenbire uslanarak.) Yoksa g├╝nahl─▒ bir sevin├ž mi bu benimki? Bunun i├žin Tanr─▒ bana azap verir mi?
PATR─░K. - Y├╝re─čin rahat olsun soylu o─člum. Sevincinde d├╝nyan─▒n k├Ât├╝ zevkinden bir par├ža olsa da, bu kadarc─▒k en dindar olanda da bulunur ve bunun sonucundan Kilise, o Kutsal Ana seni kurtar─▒r.
(Eliyle onu kutsar.)
DEMETER. - ├ç├╝nk├╝ ben dindar─▒m, de─čil mi pederim? Ben uykusuz sabahlad─▒m ve kendimi k─▒rba├žlad─▒m. Hem sonra ne kadar tap─▒nd─▒m! Sabahtan ak┼čama kadar hep: ÔÇťEy Tanr─▒, ey korkun├ž, ├Âc al─▒c─▒ Tanr─▒, korkun├ž bir f─▒rt─▒na yolla da ┼ču Konstantin'in b├╝y├╝klenen ba┼č─▒ndaki tac─▒ als─▒n g├Ât├╝rs├╝n!ÔÇŁ diye yalvard─▒m.
«   01   02   03   04   05   06   07   08   09   10   11   12   13   14   15   16   17   18   ...    54   »   


´╗┐