´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Yolculamak ┬╗ Bizans : 18


B─░ZANS

FERENC HERCZEG

D├ťNYA KLAS─░KLER─░ D─░Z─░S─░: 49


KONSTANTIN, pencereden kenti seyreder. - Dilber sevgilim, alt─▒n Bizans! Mermer ├Â─čelerinin g├╝zelli─či, anla┼č─▒lmaz g├Ânl├╝n ba┼čkas─▒n─▒n olacak! Yar─▒ndan ba┼člayarak T├╝rk'├╝n egemenli─či alt─▒na ge├žeceksin, belki de ├ža─člar─▒n sonuna kadarÔÇŽ (Kendine gelerek.) Fakat bu b├╝t├╝n umutlar─▒ ├Âld├╝ren bir ┼čey! Giovanni, Yaratan bunun b├Âyle olmas─▒n─▒ isteyemez! Tanr─▒ bir mucize yaratacakt─▒r, g├Âreceksin! Tanr─▒ vard─▒r ve mucize yaratmas─▒n─▒ bilir!
GIOVANNI. - Tanr─▒ hi├žbir zaman k─▒zg─▒n ta┼č ve k├╝k├╝rt ya─čd─▒rarak sava┼člar─▒n gidi┼čine kar─▒┼čmaz. O, erkeklerin y├╝re─čine cesaret vermekle g├Âsterir mucizesini. Nitekim g├Âsterdi de, ama tersine olarak, b├╝y├╝k efendim, yeni├žerilerin y├╝re─čine aslan cesareti vererek g├Âsterdi. O yavuz Ahmet Han─▒n pe┼činden dinsizin nas─▒l sald─▒rd─▒─č─▒n─▒, ├Âl├╝me nas─▒l at─▒ld─▒─č─▒n─▒ g├Ârmedin mi? Bize art─▒k tek bir g├Ârev d├╝┼č├╝yor, b├╝y├╝k efendim, o da, yenmesini bilmesek de ├Âlmesini bildi─čimizi dinsize g├Âstermemizdir.
KONSTANTIN. - ├ľlmek zor bir i┼č de─čil, Giovanni, e─čer d├╝┼č├╝ncelerim ve ├╝z├╝nt├╝lerim de benimle ├Âlseler. Fakat ulusum ne olacak?
GIOVANNI. - Tanr─▒'n─▒n hikmeti insan ve ulus ya┼čamlar─▒na bir s─▒n─▒r ├žizmi┼čtir. Vakti gelince ├Âlmelidir. Ha┼čmetli efendim, hi├ž Kartaca'ya yolun d├╝┼čt├╝ m├╝?
KONSTANTIN. - Hay─▒r, Giovanni, hi├ž d├╝┼čmedi.
GIOVANNI. - Berberi korsanlar─▒ kovalarken bir kez y─▒k─▒k Kartaca kentinin ├Ân├╝nde donanmamla demirlemi┼čtim, Roma bu kenti yenilgiye u─čratal─▒ on be┼č y├╝zy─▒l ge├žmi┼čti ve b├╝t├╝n k─▒r─▒k s├╝tunlar─▒, b├╝t├╝n ├ž├Âkm├╝┼č kemerleri katil Roma'n─▒n g─▒rtla─č─▒n─▒ inatla arayan, g├Âzda─č─▒ veren yumruklar gibi g├Â─če do─čru uzanm─▒┼čt─▒. O y─▒k─▒nt─▒lar aras─▒nda ne b├╝y├╝k bir kahramanl─▒k, ne e┼čsiz bir yurt a┼čk─▒ g├Âm├╝l├╝yd├╝. Bu kahramanl─▒k, bu yurt a┼čk─▒ Roma'n─▒n ├Âmr├╝nden uzun s├╝rd├╝ ve Kartaca kentinin ├Âl├╝m├╝ kendisini ├Âl├╝ms├╝z yapt─▒.
KONSTANTIN. - Peki, Kartaca b├Âyle ├Âlmesini nas─▒l bildi?
GIOVANNI. - Kartaca'da oturan ulus ├Âzg├╝r bir ulustu ve Bizans Kartaca de─čildir. Kartaca'da oturanlar erkekti, efendim ve Bizans Kartaca de─čildir.
KONSTANTIN. - Yeter, Giovanni, sen zaten benim talihsiz ulusumu sevmezsin, bilirim.
GIOVANNI. - Y├╝re─čimin b├╝t├╝n kan─▒ senindir, efendim, bu kan─▒ ne zaman istersen Mehmet'in y├╝z├╝ne f─▒┼čk─▒rtabilirsin. Ama, efendim, sen olmasan, do─črusu bir sinek ─▒s─▒rmas─▒n─▒n elimden ├ž─▒karaca─č─▒ bir damla kan─▒ bile Bizans i├žin ├žok g├Âr├╝rd├╝m.
KONSTANTIN. - Beni dinle, Giovanni! Sen mayas─▒ ate┼č ve kanla yu─črulmu┼č bir barbar, demirden bir insans─▒n, demir kafayla d├╝┼č├╝n├╝rs├╝n. Sen uluslar─▒ d├╝┼č├╝ncelerinin a─č─▒rl─▒─č─▒na de─čil, yumruklar─▒n─▒n a─č─▒rl─▒─č─▒na g├Âre ay─▒r─▒r, buna g├Âre yarg─▒ya var─▒rs─▒n. Sen benim kayg─▒s─▒z fakat yine de olgun, bozulmu┼č fakat yine de temiz, ├žocuk gibi ulusumun dolamba├žl─▒ ruhunu nas─▒l anlayabilirsin? Bu ruh Nuh'un gemisine benzer: i├žinde birbirine kar┼č─▒t bin bir duygu kayna┼č─▒r, bin bir alk─▒m rengi par─▒ldar, bin bir ses ├ž─▒karÔÇŽ Sen bug├╝n sokaklarda yaln─▒zca hainlik ve korkakl─▒─č─▒n homurtusunu duyuyorsun, erdem ├žanlar─▒n─▒n g├╝├žl├╝ g├╝mb├╝rt├╝lerini duymuyorsun. Halk bug├╝n bir s─▒tma ate┼či i├žinde say─▒kl─▒yor, ├ž├╝nk├╝ kendine ve imparatoruna kar┼č─▒ olan inanc─▒n─▒ yitirmi┼čtir, fakat her ┼čey bitince bu ayak tak─▒m─▒n─▒n saflar─▒nda Roma'ya ve Hellas'a lay─▒k ard─▒llar─▒ g├Ârerek ┼ča┼čacaks─▒n.
GIOVANNI, ├╝z├╝n├žl├╝ bir g├╝l├╝mseyi┼čle. - Efendim, senin inanc─▒n ger├žekten daha temiz, daha g├╝├žl├╝. Ey alt─▒n y├╝rekli imparator, ulusunu sev ve senin ki┼čili─činde Bizans'─▒ sevmeme izin ver!
«   01   ...    08   09   10   11   12   13   14   15   16   17   18   19   20   21   22   23   24   25   26   27   28   ...    54   »   


´╗┐