´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Yolculamak ┬╗ Bizans : 22


B─░ZANS

FERENC HERCZEG

D├ťNYA KLAS─░KLER─░ D─░Z─░S─░: 49


HERMA. - Sana hizmet etmek istiyorum. Hizmetinde bulunabilirsem ne mutlu bana. Ama ┼čimdi beni yan─▒ndan kovacaks─▒n, de─čil mi?
KONSTANTIN. - Tanr─▒ g├Âstermesin! ┼×u s─▒rada ├Âyle sevgi yoksuluyum ve sevgiye o kadar gereksinmem var ki, g├Âkten gelme bir arma─čan─▒ f─▒rlat─▒p atamam. (Elini Herma'n─▒n ba┼č─▒na koyar.) Sen, klasik bir d├╝nyan─▒n ge├ž kalm─▒┼č solgun ├ži├že─či! Sana bakt─▒k├ža h├ól├ó imparator oldu─čumu, senin y├╝re─činde bir imparator oldu─čumu anl─▒yorum. Aya─ča kalk, ├žocuk ve bundan b├Âyle ad─▒n yine Aleksander olsun. (Ara.) Git ┼čimdi saray memurlar─▒na s├Âyle, devletimin b├╝y├╝klerini bir yerde toplas─▒nlar. Kendileriyle esenle┼čmek istiyorum.
(Herma, arkadan sa─čdan ├ž─▒kar.)
KONSTANTIN, biraz sonra duvardaki mozaik resme d├Ânerek. - Bir imparatorlu─čun son saati ├žald─▒, bir ulusun aln─▒nda ├Âl├╝m korkusunun ter damlalar─▒ parl─▒yor. Tanr─▒m, ey uluslar─▒n Tanr─▒s─▒, ┼ču umutsuz bat─▒┼č an─▒nda sana sesleniyorum. Ulusumu y├╝kselten sensin, k├╝l├╝n├╝ sen savuruyorsun. Senin kutsal yasana s├Âz├╝m yok, fakat y├╝re─čimize sertlik ver ki, ├Âl├╝m korkusu sarmas─▒n ve eli t─▒rpanl─▒ mele─čin geldi─či zaman, ey Tanr─▒, dudaklar─▒nda senin ad─▒nla ona boyun e─čecek erkekler bulunsun. Bizans can verdikten sonra da, ey Tanr─▒, temiz ─▒┼č─▒k alt─▒nda ├╝n├╝m├╝z├╝n ya┼čamas─▒ i├žin kutsay─▒c─▒ elini bu kocaman mezar─▒n ├╝zerine uzat!
XXV. SAHNE
KONSTANTIN, GIOVANNI.
Giovanni, heyecandan benzi solmu┼č bir durumda ko┼čarak gelir.
KONSTANTIN. - Giovanni!
GIOVANNI. - B├╝y├╝k bir haber!
KONSTANTIN. - Yoksa T├╝rkÔÇŽ
GIOVANNI. - Ate┼čkes ├Âneriyor!
KONSTANTIN. - Giovanni!
GIOVANNI. - Evet, ate┼čkes ├Âneriyor ve kente bar─▒┼č el├žileri yolluyor. Sultan─▒n karde┼či Ahmet Han kendisi geliyor el├žilerle. Efendim, sava┼čta sana cesaret vermeye gerek yoktu, fakat ┼čimdi g├╝├žl├╝ olmal─▒s─▒n!
KONSTANTIN. - Mucize oldu i┼čte! Biliyordum, Bizans'─▒n yok olmas─▒n─▒ Yaratan'─▒n istemeyece─čini y├╝re─čimin derinli─činde her zaman duyuyordum. Evet, o bize yaln─▒zca bir ders vermek istedi ve biz bu dersi hak etmi┼čtik, bin kez hak etmi┼čtikÔÇŽ (Kutsal resmin ├Ân├╝nde kapan─▒r.) Tanr─▒m, yerlere y├╝z s├╝rd├╝─č├╝m├╝ g├Âr! Tanr─▒sal yak─▒nl─▒─č─▒n─▒ ├╝rpererek duyuyorum! Senin yard─▒m─▒ndan bir an ku┼čkuya d├╝┼čt├╝─č├╝m i├žin ba─č─▒┼čla beni! (Aya─ča kalkar.) Bizans ayaktad─▒r ve ayakta kalacakt─▒r, ├ž├╝nk├╝ onu Tanr─▒'n─▒n kutsal eli koruyor. Nerede Irene? Devletimin ulular─▒ neredeler?
(H─▒zla alt─▒n kap─▒ya do─čru gider.)
GIOVANNI, kap─▒y─▒ tutar. - ─░mparator Konstantin, ba─čl─▒ adam─▒n olarak m─▒ bilirsin beni?
KONSTANTIN. - Ne diyorsun, Giovanni? Ben seni, ┼čimdiye kadar g├Â─čs├╝ne z─▒rh takm─▒┼č yi─čitlerin en ba─čl─▒s─▒ sayar─▒m ve her zaman, kurtulu┼čumuz i├žin yakard─▒k├ža, seni imparatora lay─▒k bir bi├žimde
«   01   ...    12   13   14   15   16   17   18   19   20   21   22   23   24   25   26   27   28   29   30   31   32   ...    54   »   


´╗┐