´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Yolculamak ┬╗ Bozk─▒rda (├ľyk├╝ler) : 29


BOZKIRDA (├ľYK├ťLER)

MAKS─░M GORK─░

D├ťNYA KLAS─░KLER─░ D─░Z─░S─░: 104


Vasili:
- Bak hele sen! diye hayk─▒rd─▒, elleriyle f─▒├ž─▒ya abanarak do─čruldu. Ulan sen benim s├Âzlerimi i┼čitiyor musun, i┼čitmiyor musun? Sen babana nas─▒l ├žemkirirsin, k├Âpek!.. ├çekti─čim sopalar─▒ unuttun mu yoksa? Ha, unuttun mu?
Dudaklar─▒ titriyor, y├╝z├╝ se─čiriyordu. ┼×akaklar─▒ndaki damarlar kabarm─▒┼čt─▒.
Yakov babas─▒na bakmadan, hafif bir sesle:
- Ben hi├žbir ┼čeyi unutmad─▒m, dedi. Sen her ┼čeyi hat─▒rl─▒yor musun acaba?
- Sen bana ak─▒l ├Â─čretemezsin! Senin beynini patlat─▒r─▒m!
Yakov babas─▒n─▒n havaya kalkan elinden sak─▒nd─▒, di┼člerini s─▒karak:
- Dokunma banaÔÇŽ dedi. Buras─▒ k├Ây de─čilÔÇŽ
- Sus! Ben her yerde senin baban─▒m!..
Yakov a─č─▒r a─č─▒r yerinden kalkarken, g├╝l├╝mseyerek:
- Bucaktaki gibi beni kam├ž─▒layamazs─▒n burada, dedi. Buras─▒ bucak de─čilÔÇŽ
Vasili'nin g├Âzleri kan ├žana─č─▒na d├Ânm├╝┼čt├╝. Yumruklar─▒n─▒ s─▒km─▒┼č, boynunu ileriye uzatm─▒┼č, votka kokan nefesiyle k─▒zg─▒n k─▒zg─▒n soluyarak o─člunun kar┼č─▒s─▒na dikilmi┼čti. Yakov geriye s─▒├žrad─▒, kendisine vurmaya haz─▒rlanan babas─▒n─▒n her hareketini dikkatle izlemeye ba┼člad─▒. Sakin g├Âr├╝nmesine ra─čmen, sucuk gibi terliyorduÔÇŽ Masa diye kullan─▒lan f─▒├ž─▒ vard─▒ aralar─▒nda.
Vasili, s─▒├žramaya haz─▒rlanan bir kedi gibi s─▒rt─▒n─▒ kamburla┼čt─▒rarak:
- Demek kam├ž─▒layamam ha? diye h─▒r─▒ldad─▒.
- Burada herkes e┼čitÔÇŽ ─░kimiz de i┼č├žiyizÔÇŽ
- Nee?
- Ne olmu┼č? Niye sald─▒r─▒yorsun ├╝zerime? Anlamad─▒─č─▒m─▒ m─▒ san─▒yorsun? ├ľnce sen ba┼člad─▒nÔÇŽ
Vasili b├Â─č├╝rd├╝ ve kolunu birdenbire ├Âyle bir savurdu ki Yakov kendini koruyamad─▒. Yumru─ču ba┼č─▒na yemi┼čti. Sendeledi, bir yumruk daha savurmaya haz─▒rlanan babas─▒n─▒n ├Âfkeden canavarla┼čm─▒┼č surat─▒na bakarak di┼člerini g─▒c─▒rdatt─▒. Yumruklar─▒n─▒ s─▒karak:
- Dur, yoksa k├Ât├╝ olacak! diye ba─č─▒rd─▒.
- G├Âsterece─čim sana!
- B─▒rak beni diyorum!
- Babana?.. Babana kar┼č─▒ geliyorsun ha?..
Baraka dar geliyordu. ├çuvallar, yere devrilen f─▒├ž─▒n─▒n alt─▒ndaki k├╝t├╝k ayaklar─▒na dola┼č─▒yordu.
Yakov sapsar─▒, ter i├žinde, i┼člerini s─▒km─▒┼č, g├Âzleri kurt gibi parlayarak, kendini yumruklar─▒yla savuna savuna babas─▒n─▒n ├Ân├╝nde a─č─▒r a─č─▒r geriliyordu. G├Âz├╝n├╝ kan b├╝r├╝yen Vasili, k├Ârlemesine yumruk sall─▒yordu. Ans─▒z─▒n tuhaf bir ├Âfke n├Âbetine tutulmu┼č, azg─▒n bir domuza d├Ânm├╝┼čt├╝.
Yakov sakin, fakat korkutucu bir tav─▒rla:
- Dur! Yeter art─▒k! Dur! dedi.
Vasili h─▒r─▒ldaya h─▒r─▒ldaya sald─▒r─▒yor, fakat savurdu─ču yumruklar o─člunun yumruklar─▒na ├žarp─▒yordu sadece.
Kendisinin daha ├ževik oldu─čunu anlayan Yakov:
- Hele heleÔÇŽ Vay anas─▒n─▒ÔÇŽ diyerek babas─▒n─▒ k─▒┼čk─▒rt─▒yordu.
- BekleÔÇŽ DurÔÇŽ
Yakov yana s─▒├žrad─▒, denize do─čru ko┼čmaya ba┼člad─▒.
Vasili de ba┼č─▒n─▒ ├Âne e─čip kollar─▒n─▒ ileri do─čru uzatarak onun pe┼či s─▒ra at─▒ld─▒. Fakat aya─č─▒ bir yere tak─▒ld─▒, y├╝z├╝koyun kuma yuvarland─▒. Ellerini yere bast─▒rd─▒, ├žabucak dizlerinin ├╝st├╝ne do─črulup oturdu. Adamak─▒ll─▒ bitkin d├╝┼čm├╝┼čt├╝. G├╝├žs├╝zl├╝─č├╝n├╝ kavraman─▒n ve onur k─▒r─▒kl─▒─č─▒n─▒n ac─▒s─▒yla kederli kederli uluduÔÇŽ
Boynunu Yakov'a uzatt─▒, titreyen dudaklar─▒ndan k├Âp├╝kler sa├žarak:
- Lanet olsun sana! diye h─▒r─▒ldad─▒.
Yakov sandala dayanm─▒┼č, ac─▒yan ba┼č─▒n─▒ eliyle ovu┼čturuyor; keskin g├Âzlerle babas─▒na bak─▒yordu. G├Âmle─činin yenlerinden biri y─▒rt─▒lm─▒┼č, sark─▒yordu. Yakas─▒ da paralanm─▒┼čt─▒. Terli, beyaz g├Â─čs├╝, ya─članm─▒┼č gibi, g├╝ne┼čin alt─▒nda par─▒l par─▒l parl─▒yordu. Babas─▒na kar┼č─▒ i├žinde bir ho┼čg├Âr├╝ duygusu uyanm─▒┼čt─▒ ┼čimdi. Kendini ondan daha g├╝├žl├╝ buluyordu. Adam perperi┼čan, zavall─▒ bir durumda kuma oturmu┼č, yumruklar─▒n─▒ sallayarak o─člunu tehdit ediyordu.
«   01   ...    19   20   21   22   23   24   25   26   27   28   29   30   31   32   33   34   35   36   37   38   39   ...    41   »   


´╗┐