´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Yolculamak ┬╗ Bozk─▒rda (├ľyk├╝ler) : 30


BOZKIRDA (├ľYK├ťLER)

MAKS─░M GORK─░

D├ťNYA KLAS─░KLER─░ D─░Z─░S─░: 104


Bunu g├Âren Yakov, g├╝├žl├╝lerin g├╝├žs├╝zler kar┼č─▒s─▒ndaki o a┼ča─č─▒lay─▒c─▒, k├╝├ž├╝mser tavr─▒yla g├╝l├╝msedi.
- Lanet olsun sana! Y├╝z bin kere lanet olsun!..
Vasili'nin g─▒rtla─č─▒ndan ├Âylesine ┼čiddetli bir lanet hayk─▒r─▒┼č─▒ kopmu┼čtu ki, Yakov ister istemez ├╝rkt├╝; denizin uzaklar─▒na, dalyana bakt─▒. Bir an i├žin, bu zavall─▒ hayk─▒r─▒┼č oralardan duyulurmu┼č gibi geldi ona.
Fakat dalgalardan, g├╝ne┼čten ba┼čka bir ┼čey yoktu g├Âr├╝n├╝rde. Yakov o zaman bir t├╝kr├╝k f─▒rlatarak:
- Ba─č─▒r!.. dedi. Zarar─▒ kime? KendineÔÇŽ Madem i┼č buraya vard─▒, bak ne diyece─čim sanaÔÇŽ
Vasili:
- Sus!.. diye hayk─▒rd─▒. Defol kar┼č─▒mdan, defol!..
Yakov, babas─▒n─▒n davran─▒┼člar─▒n─▒ g├Âzden ka├ž─▒rmaks─▒z─▒n s├Âzlerini s├╝rd├╝rd├╝:
- K├Âye gitmeyece─čimÔÇŽ K─▒┼č─▒ burada ge├žirece─čimÔÇŽ Buras─▒ benim i├žin ├žok daha iyi. Aptal de─čilim, anl─▒yorum bunu. Burada hayat ├žok daha kolayÔÇŽ K├Âyde olsak, k├Âle gibi kullan─▒rd─▒n beni; ama art─▒k ge├žmi┼č ola!
─░┼čaret parma─č─▒n─▒ sallayarak babas─▒na g├Âzda─č─▒ verdi, g├╝ld├╝. Yeniden g├Âz├╝ d├Ânen Vasili s─▒├žray─▒p do─čruldu, eline bir k├╝rek ge├žirerek Yakov'a do─čru ko┼čtu. H─▒r─▒lt─▒l─▒ bir sesle:
- Babana! Babana ha? ├ľld├╝rece─čim seni!.. diye ba─č─▒r─▒yordu.
Fakat o g├Âz├╝ ├Âfkeden d├╝nyay─▒ g├Ârmez bir halde sandal─▒n yan─▒na vard─▒─č─▒nda, Yakov uzaklardayd─▒. G├Âmle─činin y─▒rt─▒k yeni havada sallana sallana ko┼čuyordu.
Vasili k├╝re─či Yakov'un arkas─▒ndan f─▒rlatt─▒, tutturamad─▒. Yeniden bitkin d├╝┼čerek y├╝z├╝koyun yuvarland─▒; sandal─▒n bordas─▒n─▒ t─▒rnaklar─▒yla kaz─▒ya kaz─▒ya o─čluna bakt─▒. ├ľteki, uzaktan ba─č─▒r─▒yordu:
- Utan, utan! Sa├ž─▒n sakal─▒n a─čard─▒, h├ól├ó bir kad─▒n i├žin kuduruyorsunÔÇŽ Allah seni ─▒slah etsin! Beni k├Âye d├Ânecek sanmaÔÇŽ Sen git orayaÔÇŽ Burada yapacak i┼čin kalmad─▒ÔÇŽ
Vasili, o─člunun ba─č─▒r─▒┼č─▒n─▒ da bast─▒ran bir sesle uludu:
- Yakov! Sus Yakov! ├ľld├╝rece─čim seni!.. Defol! Defol!
Delikanl─▒ d├Ând├╝; a─č─▒r a─č─▒r uzakla┼č─▒p gitti.
Vasili bombo┼č, anlams─▒z g├Âzlerle o─člunun arkas─▒ndan bakt─▒. Yakov, uzakla┼čt─▒k├ža k─▒sal─▒yor; ayaklar─▒ kuma g├Âm├╝l├╝yordu sankiÔÇŽ ├ľnce beline kadar, sonra omuzlar─▒na kadar g├Âm├╝ld├╝ÔÇŽ En sonra da ba┼č─▒ kum tepeci─činin ard─▒nda g├Âr├╝nmez oldu. Yok olup gittiÔÇŽ Fakat az sonra, kayboldu─ču yerin biraz ├Âtesinde, yeniden ortaya ├ž─▒kt─▒ bu ba┼č. Sonra omuzlar, sonra b├╝t├╝n v├╝cut g├Âr├╝nd├╝ÔÇŽ Yakov biraz daha ufalm─▒┼čt─▒ ┼čimdiÔÇŽ Babas─▒na do─čru d├Ând├╝, ba─č─▒rarak bir ┼čeyler s├Âyledi. Vasili bu ba─č─▒r─▒┼ča:
- Lanet olsun sana! Lanet olsun, lanet olsun! diye hayk─▒rarak kar┼č─▒l─▒k verdi.
├ľteki, elini sallad─▒; yeniden yola koyularak bir ba┼čka kum tepesi ard─▒nda g├Âzden kayboldu.
Vasili uzun s├╝re, sandala yaslanmaktan s─▒rt─▒ s─▒zlay─▒ncaya kadar o─člunun arkas─▒ndan bakt─▒. Sonra bitkin bir halde aya─ča kalkt─▒, kemiklerinin s─▒z─▒lt─▒s─▒ndan bir an i├žin sendeledi. Ku┼ča─č─▒, koltuk altlar─▒na kadar ├ž─▒km─▒┼čt─▒. Parmaklar─▒n─▒ g├╝├žl├╝kle k─▒m─▒ldatarak onu ├ž├Âzd├╝, g├Âzlerine kadar yakla┼čt─▒r─▒p bakt─▒, sonra yere f─▒rlatt─▒. Barakaya do─čru y├╝r├╝rken kumun ├╝zerinde bir oyu─ča rastlayarak durdu, buras─▒n─▒n d├╝┼čt├╝─č├╝ yer oldu─čunu an─▒msad─▒, d├╝┼čmeseydim yakalard─▒m onu diye d├╝┼č├╝nd├╝.
Baraka darmada─č─▒n─▒kt─▒. G├Âzleriyle ara┼čt─▒rd─▒─č─▒ votka ┼či┼česini ├žuvallar─▒n aras─▒nda buldu, e─čilip ald─▒. Mantar, ┼či┼čenin a─čz─▒na s─▒k─▒ca yerle┼čmi┼čti. Vasili onu a─č─▒r a─č─▒r ├ž─▒kard─▒, ┼či┼čeyi kafas─▒na dikmek istedi. Fakat cam, titreyen di┼člerine ├žarp─▒yor; votka, a─čz─▒n─▒n k─▒y─▒lar─▒ndan sakal─▒na ve g├Â─čs├╝ne d├Âk├╝l├╝yordu.
Ba┼č─▒ u─čulduyor, y├╝re─či s─▒k─▒┼č─▒yor, s─▒rt─▒ s─▒z─▒m s─▒z─▒m s─▒zl─▒yordu.
Y├╝ksek bir sesle:
- ─░┼čim bitmi┼č benim, ya┼članm─▒┼č─▒m! diyerek barakan─▒n giri┼čindeki kumlar─▒n ├╝st├╝ne ├ž├Âkt├╝.
Deniz uzay─▒p gidiyordu kar┼č─▒s─▒nda. Dalgalar her zamanki gibi g├╝r├╝lt├╝yle g├╝l├╝p oyna┼č─▒yorlard─▒. Vasili uzun uzun suya bakt─▒; o─člunun ├Âzlemle s├Âyledi─či s├Âzler geldi akl─▒na.
ÔÇť- Ah, b├╝t├╝n bu su toprak olsayd─▒! Ekilip s├╝r├╝lebilseydi!ÔÇŁ
K├Âyl├╝n├╝n i├ži ac─▒yla burkuldu. G├Â─čs├╝n├╝ ┼čiddetle ovu┼čturdu; ├ževresine bakt─▒, derin bir ah ├žekti. Ba┼č─▒ ├Âne d├╝┼čm├╝┼č, s─▒rt─▒ sanki a─č─▒r bir y├╝k alt─▒ndaym─▒┼č├žas─▒na kamburla┼čm─▒┼čt─▒. Gelip bir ┼čey t─▒kanm─▒┼čt─▒ bo─čaz─▒na; bo─čulacak gibi oluyordu. ├ľks├╝rmeye ba┼člad─▒, g├Âky├╝z├╝ne bakarak istavroz ├ž─▒kard─▒. Benli─čini kaplayan zalim bir d├╝┼č├╝nce, onu a─č─▒rl─▒─č─▒ alt─▒nda eziyordu sanki.
«   01   ...    20   21   22   23   24   25   26   27   28   29   30   31   32   33   34   35   36   37   38   39   40   41   »   


´╗┐