´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Yolculamak ┬╗ Bozk─▒rda (├ľyk├╝ler) : 38


BOZKIRDA (├ľYK├ťLER)

MAKS─░M GORK─░

D├ťNYA KLAS─░KLER─░ D─░Z─░S─░: 104


Adam en az─▒ndan yirmi ad─▒m ├Âtemizde oldu─ču i├žin bu g├╝l├╝msemeyi g├Ârm├╝yordu.
- Bizler zarars─▒z kimseleriz! Rusya'dan Kuban'a gidiyoruzÔÇŽ Yolda param─▒z─▒ d├╝┼č├╝rd├╝kÔÇŽ Az─▒─č─▒m─▒z da t├╝kendiÔÇŽ ─░┼čte, iki g├╝nd├╝r kursa─č─▒m─▒za bir ┼čey girmediÔÇŽ
─░yi adam, kolunu sallayarak:
- Tut! diye seslendi.
Havada kara bir toprak g├Âr├╝nd├╝, az ├Âtemize, tarlaya d├╝┼čt├╝. ÔÇť├ľ─črenciÔÇŁ onun pe┼činden at─▒ld─▒.
- ┼×unu da tut! Hepsi bu kadarÔÇŽ
ÔÇť├ľ─črenciÔÇŁ bu ilgin├ž sadakalar─▒ toplay─▒p getirdi─činde, bir bu├žuk kilo kadar bayat bu─čday ekme─čine sahip oldu─čumuzu g├Ârd├╝k. Ekmek kuru ve pisti. Bayat somun, tazesinden daha doyurucudur. Nemi azd─▒r ├ž├╝nk├╝.
- Al sanaÔÇŽ Al sanaÔÇŽ Al sanaÔÇŽ
Asker b├╝y├╝k bir ├Âzenle paylar─▒m─▒z─▒ da─č─▒t─▒yordu.
- Dur, olmad─▒ÔÇŽ Bilgin! Seninkinden bir lokma daha koparay─▒m, onunki az olduÔÇŽ
ÔÇť├ľ─črenciÔÇŁ, ekme─činden on be┼č yirmi graml─▒k bir par├žan─▒n eksilmesine sessizce katland─▒. Ben lokmam─▒ a─čz─▒ma att─▒m; ta┼č─▒ bile ├Â─č├╝tmeye haz─▒r olan ├ženemin s─▒tmal─▒ bir ├žabuklukla hareket etmesine engel olarak, a─č─▒r a─č─▒r ├ži─čnemeye koyuldum. Lokmalar g─▒rtla─č─▒mdan a┼ča─č─▒ indik├že b├╝y├╝k bir zevk duyuyor; bu zevki uzatmak i├žin, a─č─▒r a─č─▒r, sindire sindire ├ži─čniyordum her par├žay─▒. S─▒cac─▒k lokmalar anlat─▒lmaz bir zevkle birbiri arkas─▒na mideme iniyor, hemen o anda kan ve ilik oluyordu sanki. Midem dolduk├ža y├╝re─čim de tuhaf, sessiz, canland─▒r─▒c─▒ bir sevin├žle ─▒s─▒n─▒yordu. ├ťmitsiz a├žl─▒k g├╝nlerini, arkada┼člar─▒m─▒ unutmu┼č; kendimi b├╝t├╝n benli─čimle ya┼čad─▒─č─▒m dakikalar─▒n zevkine kapt─▒rm─▒┼čt─▒m.
Fakat avucumdaki son ekmek k─▒r─▒nt─▒s─▒n─▒ da a─čz─▒ma at─▒nca ├Âlesiye a├ž oldu─čumu hissettim.
Kar┼č─▒ma oturup eliyle midesini ovu┼čturan asker:
- O namussuzda ya─č ya da et varÔÇŽ diye homurdand─▒.
ÔÇť├ľ─črenciÔÇŁ:
- Hi├ž ku┼čku yok, dedi. Ekme─če et kokusu sinmi┼čtiÔÇŽ Sonra mutlaka ekme─či de vard─▒r. Tabanca olmasayd─▒ÔÇŽ
Bu son s├Âz├╝ sessizce eklemi┼čti.
- Kimdir acaba? Neyin nesi?
- Bizlerden olmal─▒ÔÇŽ
Asker:
- K├Âpe─čin biri! diye kestirip att─▒.
Birbirimize de─čecek kadar yak─▒n oturmu┼č, silahl─▒ velinimetimizin bulundu─ču yere bak─▒yorduk.
Orada ne bir ses, ne de bir k─▒p─▒rt─▒ vard─▒.
Gece karanl─▒k g├╝├žlerini ├ževremize y─▒─č─▒yordu. Bozk─▒r bir ├Âl├╝m sessizli─čine g├Âm├╝lm├╝┼čt├╝. Birbirimizin solu─čunu i┼čitiyorduk. Bir tarla faresinin kederli ─▒sl─▒─č─▒ duyuluyordu arada birÔÇŽ Y─▒ld─▒zlar, g├Âky├╝z├╝n├╝n bu canl─▒ ├ži├žekleri ba┼č─▒m─▒z─▒n ├╝st├╝nde parl─▒yordu. Biz a├žt─▒k.
Bu ola─čan├╝st├╝ say─▒labilecek gecede yan─▒mdaki arkada┼člardan ne iyi, ne de k├Ât├╝ olmad─▒─č─▒m─▒ ├Âv├╝n├žle s├Âylemeliyim. Onlara kalk─▒p adam─▒n ├╝st├╝ne gitmeyi ├Âneren ben oldum. Dokunmayacakt─▒k ona; sadece nesi var, nesi yok yiyecektik. Ate┼č ederse, vars─▒n etsindi. Vursa vursa birimizi vururdu. Sonra tabanc─▒ kur┼čunuyla kolay kolay ├Âlmezdi adam.
Asker aya─ča f─▒rlayarak:
- Gidiyoruz, dedi.
ÔÇť├ľ─črenciÔÇŁ daha a─č─▒rdan ald─▒.
Ko┼čarcas─▒na ilerlemeye ba┼člad─▒k, ÔÇť├ľ─črenciÔÇŁ arkam─▒zdan geliyordu.
Asker ona:
- Hey arkada┼č! diye azarlayan bir sesle ba─č─▒rd─▒.
Kar┼č─▒dan bo─čuk bir homurtu ve keskin bir mekanizma ┼čak─▒rt─▒s─▒ geldi. Bir ate┼č parlad─▒, kuru bir patlama i┼čitildi.
Asker sevin├žle:
- Iska! diye ba─č─▒rarak bir s─▒├žray─▒┼čta adam─▒n yan─▒na vard─▒. ┼×eytan herif! ┼×imdi g├Âsteririm sana!ÔÇŽ
ÔÇť├ľ─črenciÔÇŁ ├ž─▒k─▒na at─▒ld─▒.
«   01   ...    28   29   30   31   32   33   34   35   36   37   38   39   40   41   »   


´╗┐