´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Yolculamak ┬╗ Bozk─▒rda Bir Kral Lear : 19


BOZKIRDA B─░R KRAL LEAR

─░VAN TURGENYEV

D├ťNYA KLAS─░KLER─░ D─░Z─░S─░: 85


Avukat da ├žok i├žmi┼čti, ama ┼čarap, onun ciddili─čini art─▒r─▒yordu. Birdenbire kal─▒n sesiyle:
- Martin Petrovi├ž, dedi, ya ger├žekten bu bey do─čruyu s├Âylediyse? Siz b├╝y├╝k bir i┼če giri┼čtiniz. Ama Tanr─▒ saklas─▒n, ├Âdemeleri gereken minnet borcuna kar┼č─▒l─▒k ya size bir oyun oynarlarsa?
Ben iki k─▒zkarde┼či yandan gizlice, ┼č├Âyle bir s├╝zd├╝m. Anna, g├Âzlerini d├Ârt a├ž─▒p avukata i─čneler gibi dikmi┼čti. Ya┼čam─▒mda bundan daha k├Ât├╝, daha y─▒lanca, b├╝t├╝n bu k├Ât├╝l├╝─č├╝ne kar┼č─▒n daha g├╝zel bir y├╝z g├Ârmemi┼čtim!
Evlampiya ba┼č─▒n─▒ ├ževirdi, kollar─▒n─▒ g├Â─čs├╝nde ├žaprazlad─▒. Dolgun, g├╝l rengi dudaklar─▒nda her zamankinden daha a┼ča─č─▒ g├Âren bir g├╝l├╝mseme belirmi┼čti. Harlov, kalk─▒p a─čz─▒n─▒ a├žt─▒, ama bir t├╝rl├╝ sesi ├ž─▒km─▒yorduÔÇŽ Birdenbire yumru─čunu masaya ├Âyle bir indirdi ki, odada bulunan her ┼čey g├╝r├╝lt├╝yle yerinden oynad─▒, ┼č─▒ng─▒rdad─▒.
Anna, ivedi ivedi:
- Baba, dedi, bizi tan─▒m─▒yorlar, bunun i├žin de anlam─▒yorlar. Siz de bo┼ču bo┼čuna ├Âfkelenmeyin. ├ľfkelenmek size yaram─▒yor. Y├╝z├╝n├╝z bir tuhaf oldu.
Harlov, Evlampiya'ya bir bakt─▒. Yan─▒ndaki Jitkov, kendisini d├╝rtt├╝ ama Evlampiya gene de hi├ž istifini bozmad─▒. Harlov, bo─čuk bir sesle:
- Te┼čekk├╝r ederim Anna k─▒z─▒m, dedi. Sen benim zeki k─▒z─▒ms─▒n. Sana da, kocana da g├╝veniyorum.
Sl├Âtkin, bir daha v─▒z─▒ldad─▒; Jitkov g├Â─čs├╝n├╝ kabartt─▒, hafif├že aya─č─▒n─▒ yere vurdu. Ama Harlov, onun bu ├žabalamalar─▒n─▒ g├Ârmedi, ├ženesiyle de Suvenir'i g├Âstererek s├Âzlerini s├╝rd├╝rd├╝:
- Benimle alay etmek bu serserinin ho┼čuna gidiyor.
Sonra da avukata d├Ânerek:
- Siz beyefendi, Martin Harlov hakk─▒nda yarg─▒ya varacak denli olmad─▒n─▒z daha. Memursunuz ama s├Âzleriniz pek sa├žma. Asl─▒nda i┼č olupbitti. Karar─▒mdan d├ÂnmemÔÇŽ Hadi ho┼č├ža kal─▒n, ben gidiyorum, ┼čimdiden sonra burada ev sahibi de─čil, konu─čum. Anna, art─▒k ev sahibi sensin, beyleri istedi─čin gibi a─č─▒rlars─▒n. Ben odama ├žekiliyorum, yeter art─▒k!
Martin Petrovi├ž bize arkas─▒n─▒ d├Ând├╝, bir s├Âz s├Âylemeden yava┼č yava┼č odadan ├ž─▒kt─▒.
Ev sahibinin birdenbire gidi┼či e─člentimizi bozmu┼čtu. Asl─▒na bak─▒l─▒rsa iki ev sahibi han─▒m da ├žok ge├žmeden ├žekildiler. Sl├Âtkin, bizi al─▒koymak i├žin bo┼ču bo┼čuna ├žal─▒┼č─▒yordu. Komiser, avukata yersiz i├žtenli─či i├žin sitem etti.
O da:
- Ne yapay─▒m, dedi, vicdan─▒m s├Âyletti.
Suvenir bana d├Ân├╝p m─▒r─▒ldand─▒:
- Mason oldu─ču nas─▒l da belli.
Komiser:
- Vicdan m─▒? dedi. Biliriz sizdeki vicdan─▒. O da Tanr─▒'n─▒n biz g├╝nahl─▒ kullar─▒na verdi─či vicdan gibi cebinizde durur.
Bu s─▒rada papaz, ┼č├Âlenin sona erdi─čini anlayarak aya─ča kalkm─▒┼čt─▒, ama gene de birbiri ard─▒nca bir ┼čeyler at─▒┼čt─▒rmaktan geri kalm─▒yordu. Sl├Âtkin biraz sert├že:
«   01   ...    09   10   11   12   13   14   15   16   17   18   19   20   21   22   23   24   25   26   27   28   29   ...    48   »   


´╗┐