´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Yolculamak ┬╗ Bozk─▒rda Bir Kral Lear : 40


BOZKIRDA B─░R KRAL LEAR

─░VAN TURGENYEV

D├ťNYA KLAS─░KLER─░ D─░Z─░S─░: 85


- Yaln─▒z han─▒mefendi, ├Ânce ┼čunu a├ž─▒klamama izin verin, sonucu y├╝zde y├╝z kestiremem, ├ž├╝nk├╝ bay Harlov'un g├╝c├╝ de, ├Âfkesi de b├╝y├╝kt├╝r. Kendini b├╝y├╝k bir a┼ča─č─▒lamaya u─čram─▒┼č say─▒yor.
Annem:
- Evet, evet, diye ba┼člad─▒, b├╝t├╝n bunlar hep ┼ču pis Suvenir y├╝z├╝nden; bu davran─▒┼č─▒n─▒ ├Âl├╝nceye dek ba─č─▒┼člam─▒yaca─č─▒m. Hadi gidin Vikentiy Osipi├ž, adamlar─▒ al─▒p gidin!
Jitkov pes bir sesle:
- Olabildi─čince ├žok urgan, yang─▒n ├žengeli al─▒n ba┼čkahya, diye m─▒r─▒ldand─▒. Varsa bir a─č da alsan─▒z iyi olur. Hi├ž unutmam, bir kez bizim alaydaÔÇŽ
Kvitsinski, onun s├Âz├╝n├╝ biraz sinirlenerek kesti:
- L├╝tfen, bana ders vermeyin, say─▒n bay, dedi. Siz olmadan da ne yapaca─č─▒m─▒ bilirim.
Jitkov, k─▒r─▒ld─▒, kendisinin de ├ža─čr─▒laca─č─▒n─▒ sand─▒─č─▒n─▒ s├ÂylediÔÇŽ
Annem konu┼čmaya kar─▒┼čarak:
- Hay─▒r, hay─▒r, sen kal burada. Vikentiy Osipi├ž i┼čini kendi ba┼č─▒na g├Ârs├╝n. Haydi gidin, Vilentiy Osipi├ž.
Jitkov, daha ├žok k─▒zd─▒. Kvitsinski ise selam vererek ├ž─▒kt─▒.
Ah─▒ra ko┼čtum, binek at─▒m─▒ kendim eyerleyerek d├Ârtnala Yeskovo'ya yolland─▒m.
XXVI
Ya─čmur dinmi┼čti, ama r├╝zg├ór daha b├╝y├╝k bir h─▒zla y├╝z├╝me do─čru esiyordu. Yolun yar─▒s─▒nda, eyerim az kals─▒n kayacakt─▒. At─▒mdan atlad─▒m, di┼člerimle kay─▒┼člar─▒ s─▒kmaya ba┼člad─▒mÔÇŽ Birdenbire ad─▒mla ├ža─č─▒r─▒ld─▒─č─▒m─▒ i┼čittimÔÇŽ Suvenir, bana yeti┼čmek i├žin tarlalar aras─▒ndan ko┼čuyordu. Uzaktan:
- Hey dostum, diye ba─č─▒rd─▒. Pek merak ettin, de─čil mi?.. Do─črusu insan dayanam─▒yor. Ben de i┼čte bak, Harlov'un kendi izinden ko┼čuyorum. B├Âyle bir ┼čeyi insan ├Âlse gene g├Âremez!
Ben, ├Âfkeyle:
- Marifetinizi g├Ârmek mi istiyorsunuz? dedim.
At─▒ma atlad─▒m. D├Ârtnala ko┼čturdum. Ama yorulmak bilmeyen Suvenir, arkada kalm─▒yor, konu┼čurken bile hep kahkaha at─▒yor, y├╝z g├Âz i┼čaretleri yap─▒yordu. Sonunda Yeskovo, gene o uzun ├žit ve evin ├ževresindeki s├Â─č├╝tler g├Âr├╝nd├╝ÔÇŽ Ben ana kap─▒ya yakla┼čt─▒m. ─░nip at─▒m─▒ ba─člad─▒m ve ┼ča┼čk─▒nl─▒─č─▒mdan donakald─▒m. Yeni evin dam─▒n─▒n ├╝├žte biri, orta kat─▒n da, ancak iskeleti kalm─▒┼čt─▒. Yerde, evin iki yan─▒ndan latalar, d├Âk├╝nt├╝ler, darmada─č─▒n─▒k bir y─▒─č─▒n halinde duruyordu. Kvitsinski'nin dedi─či gibi, asl─▒nda dam pek sa─člam de─čildi. Ama ne de olsa Harlov'un g├Ârd├╝─č├╝ i┼č, inan─▒lmaz bir ┼čeydi. Kara kur┼čuni bir kitle, ├žat─▒n─▒n ├╝st├╝nde, y├╝r├╝d├╝─č├╝ yerden toz toprak kald─▒rarak h─▒zl─▒ h─▒zl─▒, ama hantal hantal k─▒m─▒ld─▒yor, k├óh yap─▒lan bacay─▒ sars─▒yor (├Âteki baca y─▒k─▒lm─▒┼čt─▒), k├óh bir latay─▒ ├žekip a┼ča─č─▒ at─▒yor, bazen ├žat─▒ kiri┼člerine bile sald─▒r─▒yordu. Bu adam, Harlov'du. Bu haliyle burada da bana tam bir ay─▒ gibi g├Âr├╝nd├╝. Ba┼č─▒, s─▒rt─▒, omuzlar─▒, t─▒pk─▒ ay─▒y─▒ and─▒r─▒yordu. Birbirinden ayr─▒, b├╝t├╝n taban─▒yla basan ayaklar─▒ da ay─▒ aya─č─▒na benziyordu. Sert bir r├╝zg├ór, d├Ârt bir yandan ├╝st├╝ne esiyor, birbirine yap─▒┼čm─▒┼č sa├žlar─▒n─▒ kabart─▒yordu; giysisinin y─▒rt─▒klar─▒ndan ├ž─▒plak v├╝cudunun yer yer k─▒rm─▒z─▒l─▒─č─▒n─▒ g├Ârmek insana korku veriyordu; yaban─▒l, k─▒s─▒k, h─▒r─▒lt─▒l─▒ sesiyle m─▒r─▒ldanmalar─▒n─▒ dinlemek de korkun├žtu. Avluya epey insan toplanm─▒┼čt─▒; k├Ây kad─▒nlar─▒, ├žocuklar, hizmet├ži k─▒zlar, ├žitin yan─▒nda birbirine sokulmu┼č duruyorlard─▒. Birka├ž k├Âyl├╝, biraz uzakta toplanm─▒┼čt─▒. Tan─▒d─▒─č─▒m ya┼čl─▒ papaz, ├Âteki evin sahanl─▒─č─▒nda ┼čapkas─▒z duruyor, tun├ž ha├ž─▒ iki eliyle tutmu┼č, sanki Harlov'a g├Âstermek ister gibi sessizce, umutsuzca kald─▒r─▒yordu. Papaz─▒n yan─▒nda Evlampiya duruyor, s─▒rt─▒n─▒ duvara dayam─▒┼č, babas─▒na
«   01   ...    30   31   32   33   34   35   36   37   38   39   40   41   42   43   44   45   46   47   48   »   


´╗┐