´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Yolculamak ┬╗ Bozk─▒rda Bir Kral Lear : 46


BOZKIRDA B─░R KRAL LEAR

─░VAN TURGENYEV

D├ťNYA KLAS─░KLER─░ D─░Z─░S─░: 85


g├╝nah i├žin verilecek yarg─▒y─▒, art─▒k o tek b├╝y├╝k Yarg─▒├ž'─▒n eline b─▒rakm─▒┼člard─▒. ─░nsanlar─▒n da art─▒k bu g├╝nah i├žin ne kayg─▒lanmalar─▒, ne ├Âfkelenmeleri, ne de isyan duymalar─▒ gerekiyordu. Hepsi de pek ├Âyle sevilmeyen; dahas─▒, korkulan rahmetlinin ruhu i├žin can ve g├Ân├╝lden dua ediyorlard─▒; ├Âl├╝m, pek de ans─▒z─▒n gelmi┼čti. Kilisenin avlusunda bir k├Âyl├╝ ├Âtekine:
- Bari i├žseydi, karde┼č, dedi.
- ─░├žmeden de insan kimi zaman sarho┼č olur.
Birinci k├Âyl├╝, o yarg─▒ s├Âz├╝n├╝, ÔÇťHaks─▒zl─▒k ettiler!ÔÇŁ s├Âz├╝n├╝ yineledi. ├ľteki k├Âyl├╝ler de ÔÇťHaks─▒zl─▒k ettilerÔÇŁ dediler. Harlov'un k├Âyl├╝s├╝ olarak tan─▒d─▒─č─▒m bir k├Âyl├╝ye:
- Ama rahmetli de size eziyet etmiyor muydu? diye sordum.
K├Âyl├╝:
- Eh tabii, beyefendi de─čil mi? Ama ne de olsa haks─▒zl─▒k ettiler!
├ľteki k├Âyl├╝ler aras─▒nda yeniden, ÔÇťHaks─▒zl─▒k ettiler,ÔÇŁ s├Âzleri i┼čitildi. Evlampiya, mezar─▒n ba┼č─▒nda kendini yitirmi┼č gibi duruyordu. Sanki i├žini a─č─▒r bir d├╝┼č├╝nce kaplam─▒┼čt─▒. Kendisiyle birka├ž kez konu┼čmak isteyen Sl├Âtkin'le, daha ├Ânce Jitkov'la konu┼čtu─ču gibi, dahas─▒, daha k├Ât├╝ bir tav─▒rla konu┼čtu─čunu g├Ârd├╝m.
Birka├ž g├╝n sonra, b├Âlgemizde, Evlampiya Martinovna Harlova'n─▒n, b├╝t├╝n mal─▒n─▒ m├╝lk├╝n├╝ k─▒zkarde┼čiyle eni┼čtesine b─▒rakarak, bir daha d├Ânmemek ├╝zere baba oca─č─▒ndan ayr─▒ld─▒─č─▒ haberi yay─▒ld─▒. Annem ÔÇťAnna, kocas─▒n─▒ kurtard─▒ san─▒r─▒m!ÔÇŁ diye s├Âylendi. Pike oynad─▒─č─▒ Jitkov'a (art─▒k masada Suvenir'in yerini alm─▒┼čt─▒) d├Ânerek ekledi: ÔÇťYaln─▒z seninle benim ellerimiz pek beceriksiz!ÔÇŁ diye s├Âylendi. Jitkov, kocaman pen├želerine ├╝zg├╝n ├╝zg├╝n bakt─▒. Sanki ÔÇťBu eller mi beceriksiz?ÔÇŁ diye d├╝┼č├╝n├╝yordu.
├çok ge├žmeden Moskova'ya gidip yerle┼čtik, aradan uzun y─▒llar ge├žtikten sonra Martin Petrovi├ž'in iki k─▒z─▒n─▒ yeniden g├Ârme f─▒rsat─▒ ├ž─▒kt─▒.
XXX
Evet, onlar─▒ yeniden g├Ârd├╝m. Anna Martinovna'ya pek do─čal bir durumda raslad─▒m. Annemin ├Âl├╝m├╝nden sonra, on be┼č y─▒ld─▒r ayak basmad─▒─č─▒m k├Ây├╝mde oturuyordum. O zaman h├ól├ó unutulmam─▒┼č bir yava┼čl─▒kla yap─▒lan ortak ├žiftlik topraklar─▒n─▒n pay edilmesi i┼činde bir yarg─▒ya varmak ├╝zere birka├ž kom┼čuyla birlikte dul Anna Sl├Âtkin'in evine gitmek i├žin ├ža─čr─▒ld─▒m. Do─črusunu s├Âyleyeyim, annemin ÔÇť├ç─▒f─▒t├ž─▒kÔÇŁ dedi─či kara erik g├Âzl├╝ herifin ├Âlm├╝┼č oldu─ču haberi, bana hi├ž dokunmad─▒. Ama dul kar─▒s─▒n─▒ g├Ârmek ilgimi ├žekiyordu. B├Âlgede onun yaman bir ├žiftlik sahibi oldu─ču s├Âyleniyordu. Ger├žekten b├╝t├╝n ├žiftlik, oturma evi, ├Âb├╝r eklenti yap─▒lar, yurtluk, (elimde olmadan dama bakt─▒m; tenekeyle kaplanm─▒┼čt─▒) her ┼čey yerli yerindeydi ve gere─čince boyanm─▒┼čt─▒ da; Anna Martinovna, sanki bir Alman kad─▒n─▒yd─▒. Tabii, ya┼članm─▒┼čt─▒; ancak beni bir zamanlar o denli heyecanland─▒ran, o kendisine g├Âre kuru ve yaban─▒l ├žekicili─či b├╝sb├╝t├╝n yitmemi┼čti. Giysisi k├Ây i┼čiydi, zevkle bi├žilip dikilmi┼čti. Bizi dost├ža de─čilse de (bu s├Âzc├╝k ona hi├ž yak─▒┼čm─▒yor) incelikle kabul etti. Beni, o korkun├ž olay─▒n tan─▒─č─▒n─▒ g├Âr├╝nce k─▒l─▒n─▒ bile k─▒p─▒rdatmad─▒. Sanki a─čz─▒na su alm─▒┼č da d├Âk├╝lmesinden korkuyormu┼č gibi ne annemden, ne babas─▒ndan, ne k─▒z karde┼činden, ne de kocas─▒ndan s├Âz a├žt─▒.
─░kisi de g├╝zel, yak─▒┼č─▒kl─▒, tatl─▒ y├╝zl├╝, kara g├Âzlerinden sevin├ž ve sevgi okunan iki k─▒z─▒ vard─▒; bir de o─čluÔÇŽ O─član biraz babas─▒na benziyordu ama gene de pek ho┼č bir ├žocuktu. ├çiftlik sahipleri aras─▒ndaki konu┼čmalarda Anna Martinovna, dingin, a─č─▒rba┼čl─▒ duruyor, s├Âylenenlere ne ayak diriyor, ne de a├žg├Âzl├╝l├╝k g├Âsteriyordu. Ama hi├ž kimse onun gibi ├ž─▒karlar─▒n─▒ d├╝┼č├╝nm├╝yor, haklar─▒n─▒ onun gibi kand─▒r─▒c─▒ bir dille ortaya atm─▒yor, g├╝├žl├╝ bir bi├žimde savunam─▒yordu. ─░┼čle ilgili b├╝t├╝n yasalar─▒; bakanl─▒k genelgelerini bile pek iyi biliyordu. Hafif, tatl─▒ bir sesle konu┼čuyor, a─čz─▒ndan ├ž─▒kan her s├Âz amac─▒na ula┼č─▒yordu. Sonunda, b├╝t├╝n isteklerini kabul ettik. ├ľyle uzla┼čmalara yana┼čt─▒k ki, kendimiz de sonradan ┼ča┼čt─▒k kald─▒k.
«   01   ...    36   37   38   39   40   41   42   43   44   45   46   47   48   »   


´╗┐