´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Yolculamak ┬╗ De─čirmenimden Mektuplar - I : 04


DE─×─░RMEN─░MDEN MEKTUPLAR - I

ALPHONSE DAUDET

D├ťNYA KLAS─░KLER─░ D─░Z─░S─░: 116


Ama bu h─▒nz─▒r ekmek├žinin susmaya hi├ž de g├Ânl├╝ yoktu, yeniden tutturdu:
- Aman Allah! B├Âyle bir kar─▒s─▒ olan herifin ac─▒nacak nesi var? ─░nsan─▒n ├Âylesiyle can─▒ s─▒k─▒l─▒r m─▒ hi├ž? De─čil mi ya?.. Yosmay─▒ her alt─▒ ayda bir ka├ž─▒r─▒rlar. D├Ân├╝┼čte de size bol bol ├Âyk├╝ler anlat─▒rÔÇŽ Hem can─▒m, ├Âyle kar─▒ kocal─▒─ča can kurban! Bak─▒n, m├Âsy├Â, daha evleneli bir y─▒l olmu┼čtu ki, hop, kar─▒ bir ├žikolata t├╝ccar─▒yla ─░spanya'ya kapa─č─▒ att─▒. Kocas─▒ evinde yapayaln─▒z kald─▒. Zaman─▒n─▒ a─člamakla, kafay─▒ ├žekmekle ge├žirdi. Bir zaman sonra, g├Ârd├╝k ki yosma, ─░spanyol k─▒l─▒─č─▒nda, elinde bir zilli tef, memlekete d├Ânm├╝┼č! Kendisine!
- Aman! dedik, saklan; herif seni ├Âld├╝recek!..
├ľld├╝rmek ha!.. Allah i├žin!.. Kuzu kuzu yine kar─▒ koca oldular. Kar─▒ tuttu, kendisine zilli tef ├žalmay─▒ bile ├Â─čretti.
Yine kahkahalar koptu. Bileyci, k├Â┼česinde, yine ba┼č─▒n─▒ kald─▒rmadan m─▒r─▒ldand─▒:
- Sus be ekmek├ži!
Ekmek├ži ald─▒rmad─▒, s├╝rd├╝rd├╝ konu┼čmas─▒n─▒:
- Belki de bu yosma, ─░spanya'dan d├Ând├╝kten sonra, art─▒k han─▒m han─▒mc─▒k evinde oturdu, san─▒rs─▒n─▒z ha!.. Yok efendim, ne m├╝nasebet!.. Kocas─▒ i┼či tatl─▒ya ba─člam─▒┼čt─▒ ya! Kar─▒ yine azd─▒. ─░spanyol'dan sonra, bir subay peydahlad─▒, sonra Rh├┤ne'da sandalc─▒l─▒k eden bir herif, daha sonra bir ├žalg─▒c─▒, daha sonraÔÇŽ yine birisi!.. As─▒l i┼čin ho┼č yan─▒, her seferinde ayn─▒ g├╝ld├╝r├╝. Kar─▒ gitti mi, seninki a─člar; bir de d├Ân├╝p geldi mi, ├žektiklerini ├žabucak unutur. Her zaman kar─▒y─▒ ka├ž─▒r─▒rlar, her seferinde herif yine kabul eder. Do─črusunu s├Âyleyeyim, kar─▒ da kar─▒d─▒r ha! Lokman hekimin ye dedi─či!.. ┼×irin, k─▒vrak, f─▒k─▒rdak m─▒ f─▒k─▒rdak; ├╝stelik s├╝t gibi bir ten, erkek g├Ârd├╝ m├╝, hemen g├╝l├╝veren ela ela g├ÂzlerÔÇŽ S├Âz├╝n k─▒sas─▒, Parisli m├Âsy├Â, Beaucaire'e yolunuz d├╝┼čerseÔÇŽ
Zavall─▒ bileyci, y├╝rek paralayan bir sesle:
- Ah, sus be ekmek├ži! dedi. Yalvar─▒r─▒m sanaÔÇŽ
Tam o s─▒rada araba durdu. Anglores ├çiftli─či'ne varm─▒┼čt─▒k, Beucairelilerin ikisi de burada inecekti. Do─črusu, onlar─▒ al─▒koymak akl─▒mdan bile ge├žmedi. H─▒nz─▒r ekmek├ži! ├çiftli─čin avlusundan h├ól├ó kahkahas─▒ duyuluyordu.
***
Bu adamlar gidince, araban─▒n ├╝st kat─▒ bo┼čalm─▒┼čt─▒ sanki. Camarguel─▒ da Arles'da indi. Arabac─▒ yolda, atlar─▒n─▒n yan─▒ s─▒ra y├╝r├╝yordu. Yukar─▒da, her birimiz kendi k├Â┼čemizde, bileyciyle ben kalm─▒┼čt─▒m. Susuyorduk. Hava s─▒cakt─▒, araban─▒n me┼čini sanki yan─▒yordu. Zaman zaman g├Âzlerimin kapand─▒─č─▒n─▒, ba┼č─▒m─▒n a─č─▒rla┼čt─▒─č─▒n─▒ duyuyordum. Ama uyuyabilirsen uyu! Kula─č─▒mda hep o yumu┼čak, o insan─▒n i├žini burkan ÔÇťSus be, yalvar─▒r─▒m sana!ÔÇŁ s├Âz├╝ÔÇŽ Zavall─▒ adam, o da uyumuyordu. Arkadan, koca omuzlar─▒n─▒n ├╝rperdi─čini, elinin, o solgun ve kaba elinin ya┼čl─▒ bir adam─▒n eli gibi s─▒ran─▒n dayan─▒lacak yerinde titredi─čini g├Âr├╝yordum. A─čl─▒yorduÔÇŽ
Arabac─▒ birdenbire bana:
- Parisli, geldik art─▒k! diye seslendi. K─▒rbac─▒─▒n ucuyla da, ├╝st├╝nde kocaman bir kelebek gibi i─čnelenmi┼č de─čirmeniyle bizim tepeyi g├Âsteriyordu.
Hemen inecektimÔÇŽ Bileycinin yan─▒ndan ge├žerken, ┼ču kasketin alt─▒na bir bakay─▒m dedim. Gitmeden ├Ânce kendisini g├Ârmek istiyordum. Zavall─▒, niyetimi anlam─▒┼č gibi, birdenbire ba┼č─▒n─▒ kald─▒rd─▒ ve g├Âzlerini g├Âzlerime dikti. Bo─čuk bir sesle:
«   01   02   03   04   05   06   07   08   09   10   11   12   13   14   ...    42   »   


´╗┐