´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Yolculamak ┬╗ De─čirmenimden Mektuplar - I : 06


DE─×─░RMEN─░MDEN MEKTUPLAR - I

ALPHONSE DAUDET

D├ťNYA KLAS─░KLER─░ D─░Z─░S─░: 116


Memlekette herkes, ya┼čl─▒ de─čirmencinin, elis─▒k─▒l─▒ktan Vivette'i kap─▒ d─▒┼čar─▒ etti─čini san─▒yordu. Torununun b├Âyle, bir ├žiftlikten ├Âb├╝r ├žiftli─če s├╝r├╝n├╝p durmas─▒, k├óhyalar─▒n kabal─▒─č─▒na hedef olmas─▒, gen├ž hizmet├žiler d├╝nyas─▒n─▒n her t├╝rl├╝ yoksunlu─ču i├žinde yuvarlan─▒p gitmesi, hep onun su├žudur, deniyordu. Sonra Cornille Usta gibi tan─▒nm─▒┼č, o zamana dek herkesin sayd─▒─č─▒ bir adam─▒n, yal─▒nayak, ba┼č─▒nda delik de┼čik bir k├╝lah, s─▒rt─▒nda lime lime bir ceket, sokaklarda dola┼čmas─▒, hi├ž de ho┼ča gitmiyorduÔÇŽ ├ľyle ki, pazarlar─▒ kiliseye girdi─čini g├Âr├╝nce, biz ya┼čl─▒lar, onun hesab─▒na utan─▒yorduk. Cornille, bu durumumuzu anlam─▒┼čt─▒; o da gelip ileri gelenlere ayr─▒lm─▒┼č olan s─▒raya oturmaktan ├žekiniyor, kilisenin bir yan─▒nda, kutsal su kab─▒n─▒n yan─▒ba┼č─▒nda, yoksullarla birlikte ayakta duruyordu.
Cornille Usta'n─▒n halinde, anlam─▒n─▒ pek kavrayamad─▒─č─▒m─▒z bir ┼čeyler vard─▒ yine. Epey zamandan beri, k├Âyden kendisine kimsenin bu─čday g├Ât├╝rd├╝─č├╝ yoktu, ama de─čirmenin kanatlar─▒, yine eskisi gibi d├Ân├╝p duruyorduÔÇŽ Ak┼čamlar─▒, yollarda, ├Ân├╝ne kocaman un ├žuvallar─▒ y├╝kl├╝ e┼če─čini katm─▒┼č giden ya┼čl─▒ de─čirmenciye rastlayanlar ├žoktu. K├Âyl├╝ler ona:
- Ak┼čamlar hay─▒r olsun, Cornille Usta! diye sesleniyorlard─▒. Nas─▒l, de─čirmen hep d├Ân├╝yor mu?
Ya┼čl─▒ adam, ne┼čeli ne┼čeli:
- Hep d├Ân├╝yor, ├žocu─čum! diyordu. Tanr─▒'ya ┼č├╝k├╝r, i┼čsiz kald─▒─č─▒m─▒z yok!
Bunca i┼či nereden buldu─ču sorulunca da, parma─č─▒n─▒ duda─č─▒na g├Ât├╝r├╝yor ve pek ciddi bir tav─▒rla, ÔÇťAman susss!ÔÇŁ diyordu. ÔÇťD─▒┼čsat─▒m i├žin ├žal─▒┼č─▒yorumÔÇŽÔÇŁ A─čz─▒ndan daha ├žo─čunu kapmak olanaks─▒zd─▒.
De─čirmene ayak basmaya gelince, onu bir kalem ge├ž. Vivetteci─čin bile girdi─či yoktuÔÇŽ
├ľn├╝nden ge├žildik├že, kap─▒n─▒n hep kapal─▒, kocaman kanatlar─▒nsa hep d├Ânmekte oldu─ču g├Âr├╝l├╝rd├╝. Kocam─▒┼č e┼ček hep alandaki ├žimenlerin ├╝zerinde otlar, pencerenin pervaz─▒nda upuzun ve s─▒ska bir kedi g├╝ne┼členir ve gelip ge├žene hain hain bakard─▒.
B├╝t├╝n bunlar, halka gizemli geliyor ve herkesin ├ženesini yoruyordu. Cornille Usta'n─▒n gizini, herkes kendine g├Âre a├ž─▒kl─▒yordu. Ama genel kan─▒, bu de─čirmende un ├žuval─▒ndan ├žok alt─▒n bulundu─ču yolundayd─▒.
***
Sonunda her ┼čey ortaya ├ž─▒kt─▒. Bak─▒n nas─▒l:
Gen├ž k─▒zlarla delikanl─▒lar─▒ fifre ├žalarak dans ettirip dururken, bir g├╝n, bizim o─članlar─▒n b├╝y├╝─č├╝yle Vivetteci─čin birbirlerine abay─▒ yakt─▒klar─▒n─▒ anlad─▒m. Do─črusu bu i┼če hi├ž de k─▒zmad─▒m, ├ž├╝nk├╝ ne de olsa Cornille ad─▒n─▒n aram─▒zda onuru, sayg─▒nl─▒─č─▒ vard─▒; hem sonra, o g├╝zel k─▒zca─č─▒z─▒n evimde keklik gibi sekti─čini g├Ârmek pek ho┼čuma gidecekti. Yaln─▒z, bizim sevdal─▒lar, birbirlerini pek s─▒k g├Ârd├╝kleri i├žin, ne olur ne olmaz, bir kaza ├ž─▒kmas─▒n diye, hemen i┼či yoluna koymak istedim ve b├╝y├╝kbabaya konuyu ├ž─▒tlatmak amac─▒yla de─čirmene yolland─▒m. Yolland─▒m ama, ya┼čl─▒ b├╝y├╝c├╝ye kap─▒y─▒ a├žt─▒rmak ne m├╝mk├╝n! Anahtar deli─činden, zar zor, ne i├žin geldi─čimi anlatmak istedim. S├Âz s├Âylerken, o Tanr─▒'n─▒n belas─▒ s─▒ska kedi, tepemin ├╝st├╝nde ┼čeytan gibi p─▒hlay─▒p duruyordu.
Ya┼čl─▒ adam s├Âz├╝m├╝ bitirmeme bile zaman b─▒rakmad─▒. A─čz─▒na geleni, ba─č─▒ra ├ža─č─▒ra s├Âyledi durdu. Yok defolup gitmeliymi┼čim, yok fifremle u─čra┼čmal─▒ym─▒┼č─▒m, yok o─člumu hemen evlendirmek istiyorsam, un fabrikas─▒ndan k─▒z almal─▒ym─▒┼č─▒mÔÇŽ Elbette, bu k├Ât├╝ s├Âzleri duyunca kan beynime s─▒├žrad─▒, ama yine kendimi tuttum; buna─č─▒ de─čirmende b─▒rakarak d├Ând├╝m ve ├žocuklara ba┼č─▒ma gelenleri anlatt─▒m. Yavrucaklar bir t├╝rl├╝ inanam─▒yorlard─▒. Her ikisi de birlikte, b├╝y├╝kbabayla g├Âr├╝┼čmek ├╝zere de─čirmene gitmek iznini, bir iyilikmi┼č gibi isteyince, ben de olmaz diyemedim. Bizim sevdal─▒lar da, f─▒rt, hemen u├žup gittiler.
«   01   02   03   04   05   06   07   08   09   10   11   12   13   14   15   16   ...    42   »   


´╗┐