´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Yolculamak ┬╗ De─čirmenimden Mektuplar - I : 07


DE─×─░RMEN─░MDEN MEKTUPLAR - I

ALPHONSE DAUDET

D├ťNYA KLAS─░KLER─░ D─░Z─░S─░: 116


Tam yukar─▒ya vard─▒klar─▒ s─▒rada, Cornille Usta de─čirmenden ├ž─▒km─▒┼čm─▒┼č. Kap─▒ adamak─▒ll─▒ kilitliymi┼č, ama ya┼čl─▒ adam merdivenini d─▒┼čar─▒da b─▒rakm─▒┼č. Hemen ├žocuklar─▒n akl─▒na, pencereden girip ┼ču ├╝nl├╝ de─čirmene bir g├Âz atmak gelmi┼čÔÇŽ
Tuhaf ┼čey! De─čirmen ta┼č─▒n─▒n bulundu─ču yer, bombo┼čmu┼č. Ne bir ├žuval, ne bir bu─čday tanesiÔÇŽ Ne duvarlarda, ne de ├Âr├╝mcek a─člar─▒n─▒n ├╝st├╝nde undan bir iz varm─▒┼č. De─čirmenlerde duyulan o s─▒cak ├Â─č├╝t├╝lm├╝┼č bu─čday kokusu bile yokmu┼čÔÇŽ Ana mil toz i├žindeymi┼č ve s─▒ska kedi, ├╝st├╝ne ├ž─▒km─▒┼č, uyuyormu┼č.
Alttaki odada da ayn─▒ durumÔÇŽ K├Ât├╝ bir yatak, bir ka├ž pa├žavra, merdivenin basama─č─▒ ├╝zerinde bir par├ža ekmek, sonra bir k├Â┼čede, patlam─▒┼č yerlerinden kire├ž ve al├ž─▒ topaklar─▒ d├Âk├╝len ├╝├ž, d├Ârt ├žuvalÔÇŽ
─░┼čte Cornille Usta'n─▒n gizi buradayd─▒. De─čirmenin onurunu kurtarmak ve herkesi i├žerde bu─čday ├Â─č├╝t├╝ld├╝─č├╝ne inand─▒rmak i├žin, ak┼čamlar─▒ yollarda dola┼čt─▒rd─▒─č─▒ ┼čey, bu al├ž─▒ ve kire├ž d├Âk├╝nt├╝s├╝yd├╝. Zavall─▒ de─čirmen! Zavall─▒ Cornille!ÔÇŽ ├çoktan beri un fabrikalar─▒, b├╝t├╝n i┼či ellerine alm─▒┼člard─▒. Kanatlar, boyuna i┼čliyordu, ama de─čirmen ta┼č─▒ bo┼čta d├Ân├╝yordu.
├çocuklar a─člaya a─člaya bana g├Ârd├╝klerini anlatt─▒lar. Onlar─▒ dinledik├že, y├╝re─čim par├žalanacak gibi oluyordu. Hemen, dakika ge├žirmeden, kom┼čulara ko┼čtum ve onlara, iki s├Âzle konuyu anlatt─▒m. Hemen, evlerde tah─▒l olarak ne varsa y├╝kletip Cornille'in de─čirmenine g├Ât├╝rmeyi kararla┼čt─▒rd─▒k. Dedi─čimizi de hemen yapt─▒k. B├╝t├╝n k├Ây halk─▒ yola d├╝z├╝ld├╝k ve bu─čday (ama bu kez ger├žek bu─čday) y├╝kl├╝ bir e┼ček kervan─▒yla yukar─▒ya vard─▒k.
De─čirmenin kap─▒lar─▒ ard─▒na dek a├ž─▒kt─▒ÔÇŽ Cornille Usta kap─▒n─▒n ├Ân├╝nde, bir al├ž─▒ ├žuval─▒n─▒n ├╝st├╝ne oturmu┼č, ba┼č─▒n─▒ elleri aras─▒na alm─▒┼č, a─člay─▒p duruyordu. De─čirmene d├Ând├╝─č├╝ zaman, kendisi yokken i├žeriye girdiklerini ve o ├╝z├╝c├╝ gizi ├Â─črendiklerini anlam─▒┼čt─▒.
- Vah zavall─▒ ben! diyordu, art─▒k ├Âlmekten ba┼čka umar─▒m kalmad─▒ÔÇŽ De─čirmenin onuru bitti!
De─čirmenine t├╝rl├╝ t├╝rl├╝ adlar tak─▒p, ona bir insanm─▒┼č gibi s├Âz s├Âyleyerek, y├╝rekleri paralayan h─▒├žk─▒r─▒klarla durmadan a─čl─▒yordu.
Bu s─▒rada e┼čekler, de─čirmenin ├Ân├╝ndeki d├╝zl├╝─če varm─▒┼člard─▒; biz de, o eski zamanlarda oldu─ču gibi, var g├╝c├╝m├╝zle:
- Hey de─čirmenci! Hey, Cornille Usta! diye ba─čr─▒┼čmaya ba┼člad─▒k.
Hemen ├žuvallar kap─▒n─▒n ├Ân├╝ne y─▒─č─▒ld─▒ ve alt─▒n gibi bu─čday taneleri, her yandan yerlere d├Âk├╝ld├╝.
Cornille Usta'n─▒n g├Âzleri falta┼č─▒ gibi a├ž─▒lm─▒┼čt─▒. Buru┼čuk elinin avucuna bu─čday doldurmu┼č, hem g├╝l├╝yor, hem a─čl─▒yor, hem de:
- Bu─čday bu! Tanr─▒m! diyordu, hem de iyisinden. B─▒rak─▒n da seyredeyim.
Sonra bize d├Ânerek:
- Ah, yine bana gelece─činizi biliyordum, diyordu. B├╝t├╝n bu un fabrikalar─▒ndaki herifler h─▒rs─▒zd─▒r.
Kendisini omzumuza alarak alayla k├Âye g├Ât├╝rmek istiyorduk:
- Hay─▒r, olmaz ├žocuklar─▒m, diyordu. Her ┼čeyden ├Ânce gidip de─čirmenime besinini vereyim. Ne zamandan beri a─čz─▒na bir lokma girmedi.
Zavall─▒ ya┼čl─▒ adam─▒n, bir yandan ├žuvallar─▒ bo┼čaltmak, bir yandan da unun incecik beyaz tozu tavana y├╝kselirken de─čirmenta┼č─▒n─▒ y├Ânetmek i├žin bir sa─ča, bir sola ├ž─▒rp─▒n─▒p durdu─čunu g├Ârd├╝k├že, hepimizin g├Âzleri doluyordu.
«   01   02   03   04   05   06   07   08   09   10   11   12   13   14   15   16   17   ...    42   »   


´╗┐