´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Yolculamak ┬╗ De─čirmenimden Mektuplar - I : 20


DE─×─░RMEN─░MDEN MEKTUPLAR - I

ALPHONSE DAUDET

D├ťNYA KLAS─░KLER─░ D─░Z─░S─░: 116


- Ne oluyor? Ona ne yap─▒yorlar? diye ba─č─▒radursun, Tistet V├ęd├Ęne, avluya inmi┼č bile. A─člar gibi yaparak, sanki sa├ž─▒n─▒ ba┼č─▒n─▒ yoluyor:
- Ah kutsal peder, ne mi var? Daha ne olacakÔÇŽ Kat─▒r─▒n─▒zÔÇŽ Tanr─▒m! ┼×imdi ne yapaca─č─▒z! Kat─▒r─▒n─▒z─▒ g├Ârm├╝yor musunuz? ├çan kulesine ├ž─▒km─▒┼č!
- Kendi kendine mi?..
- Elbette kutsal peder, kendi kendineÔÇŽ Bak─▒n, ta yukardaÔÇŽ G├Âr├╝yor musunuz? Yaln─▒zca kulaklar─▒ g├Âr├╝n├╝yorÔÇŽ Sanki bir ├žift k─▒rlang─▒├ž gibiÔÇŽ
Umars─▒z Papa, g├Âzlerini g├Â─če kald─▒rarak:
- Aman Tanr─▒m! dedi. ├ç─▒ld─▒rm─▒┼č san─▒r─▒m! Kendini ├Âld├╝recekÔÇŽ ─░nsene a┼ča─č─▒ zavall─▒!..
A┼ča─č─▒ inmek ha! Kat─▒r─▒n istedi─či ┼čey de buydu, ama nereden? Merdivenden olamazd─▒. Merdiven denilen ┼čeyden ├ž─▒k─▒l─▒r, ama ini┼čte belki y├╝z kez aya─č─▒n─▒ k─▒rma tehlikesi varÔÇŽ Zavall─▒ kat─▒r, peri┼čan bir durumda, g├Âzleri evinden u─čram─▒┼č, hem sahanl─▒kta d├Ârt d├Ân├╝yor, hem de Tistet V├ęd├Ęne'i d├╝┼č├╝n├╝yordu:
- Seni haydut seni! ┼×uradan bir kurtulursamÔÇŽ Yar─▒n sabah yiyece─čin ├žifteyi sen d├╝┼č├╝n!
Bu ├žifte atma d├╝┼č├╝ncesi, y├╝re─čine g├╝├ž veriyordu, yoksa d├╝nyada dayanamazd─▒ÔÇŽ Sonunda onu kuleden indirebildiler; ama ne g├╝├žl├╝klerleÔÇŽ Hayvan─▒ bir sedyeye koyarak bir s├╝r├╝ iplerle ve bucurgatlarla esenli─če ula┼čt─▒rd─▒lar. Papa'n─▒n kat─▒r─▒ olup da ipe ba─članm─▒┼č a─čustos b├Âce─či gibi, d├Ârt aya─č─▒ bo┼člukta, b├Âylesine y├╝ksekte as─▒l─▒ kalmak, ne utan─▒lacak ┼čeydi, bir kez d├╝┼č├╝n├╝n! Hem b├╝t├╝n Avignon halk─▒, bu olay─▒ seyretmi┼čti!
Zavall─▒ hayvan, b├╝t├╝n gece uyuyamad─▒. Kendisini h├ól├ó a┼ča─č─▒da halk─▒n kahkahalar─▒yla, o u─čursuz sahanl─▒kta d├Ârt d├Ân├╝yor san─▒yordu. Sonra o Tistet V├ęd├Ęne al├ža─č─▒n─▒ d├╝┼č├╝n├╝yor, ertesi sabah kerataya a┼čk edece─či o nefis ├žifteyi hesapl─▒yordu. Ah dostlar, ne nefis ├žifte olacakt─▒ oÔÇŽ Ah─▒rda kendisine b├Âyle g├╝zel bir kabul t├Âreni haz─▒rlan─▒rken Tistet V├ęd├Ęne ne yap─▒yordu, biliyor musunuz? Krali├že Jeanne'─▒n saray─▒nda diplomatik kurallarla g├Ârg├╝ kurallar─▒n─▒ ├Â─črensinler diye kentin her y─▒l Napoli'ye g├Ânderdi─či gen├ž soylular aras─▒nda, Papan─▒n bir kad─▒rgas─▒na binmi┼č, ┼čark─▒ s├Âyleye s├Âyleye Rh├┤ne ─▒rma─č─▒ boyunca gidiyordu. Tistet, soylu filan de─čildi, ama Papa, hayvana g├Âstermi┼č oldu─ču ├Âzenden ve ├Âzellikle kurtarma g├╝n├╝ndeki ├žabalar─▒ndan dolay─▒ kendisini ├Âd├╝llendirmek istemi┼čti.
Ertesi sabah, kat─▒rdaki ├╝z├╝nt├╝y├╝ g├Ârmeyin. ├ç─▒ng─▒raklar─▒n─▒ ├Âfkeyle sallayarak kendi kendine:
- Ah haydut! Belki de bir ┼čeyler sezdi, diyordu. Ama olsun, sen gidedur kerata, d├Ân├╝┼čte yersin ├žifteyi! Merak etme, saklar─▒m.
Ve saklad─▒ da!
Tistet'nin gidi┼činden sonra Papan─▒n kat─▒r─▒ o rahat ya┼čam─▒na, o eski al─▒┼čkanl─▒klar─▒na yeniden kavu┼čtu. Art─▒k ah─▒rda ne Quiquet vard─▒, ne de BeliguetÔÇŽ O g├╝zelim Frans─▒z y├Ântemiyle haz─▒rlanm─▒┼č ┼čarap g├╝nleri, yine geri gelmi┼čti ve o g├╝nlerle birlikte, keyif, s─▒rt├╝st├╝ yat─▒p uyumalar, Avignon K├Âpr├╝s├╝'nden ge├žerken g├Âbek atmalar yeniden ba┼člam─▒┼čt─▒. Bununla birlikte, o ├žan kulesi ser├╝veninden sonra kentte kendisine kar┼č─▒ biraz so─čuk davran─▒l─▒yordu. Yolunun ├╝st├╝nde f─▒s─▒lda┼čmalar oluyordu; ya┼čl─▒ kimseler ba┼člar─▒n─▒ sall─▒yor, ├žocuklar, birbirlerine kuleyi g├Âstererek g├╝l├╝┼č├╝yorlard─▒. O iyi y├╝rekli Papa'n─▒n bile, bu eski dostuna eskisi gibi g├╝veni kalmam─▒┼čt─▒ ve pazar g├╝nleri ba─č d├Ân├╝┼č├╝nde, s─▒rt─▒nda ┼č├Âyle bir ┼čekerleme yaparken, akl─▒na hep ┼ču d├╝┼č├╝nce geliyordu: ÔÇťYa uyan─▒nca kendimi ├žan kulesinin tepesinde bulursam!ÔÇŁ Kat─▒r bunlar─▒ seziyor ve hi├ž ses ├ž─▒karmadan hep i├žine at─▒yor, ac─▒ ├žekiyordu. Yaln─▒zca, Tistet'nin ad─▒ ge├žince, uzun kulaklar─▒ ├╝rperiyor ve g├╝l├╝mseyerek, nallar─▒n─▒ kald─▒r─▒m ta┼člar─▒na s├╝rte s├╝rte biliyordu.
«   01   ...    10   11   12   13   14   15   16   17   18   19   20   21   22   23   24   25   26   27   28   29   30   ...    42   »   


´╗┐