´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Yolculamak ┬╗ Do─čudaki Hayalet : 35


DO─×UDAK─░ HAYALET

PIERRE LOTI

D├ťNYA KLAS─░KLER─░ D─░Z─░S─░: 112


├ž─▒kar─▒yor. Ama bu pek├ól├ó o, san─▒r─▒m ─░stanbul'da yeniden g├Ârd├╝─č├╝m hi├žbir y├╝z, ne de ba┼čka hi├žbir ┼čey, can ├žeki┼čen bir maymun h─▒nz─▒rl─▒─č─▒yla yalvaran bir sevecenli─čin bulundu─ču, insan─▒n ├ž├╝r├╝yen hayvans─▒ yan─▒yla, t├╝kenen, temiz y├╝rekli, inan├žl─▒ insan─▒n nas─▒l desem kar─▒┼čt─▒─č─▒ bu kara ├žehre kadar beni etkilemediÔÇŽ
Yakla┼č─▒rken k─▒namas─▒ndan ve ├Âfkesinden korkuyordum. Ama t├╝m bunlar d├╝n patlak vermi┼č, Ahmet'in ablas─▒ ad─▒m─▒ s├Âyledi─či zaman, sonra geri geldi─čim i├žin beni ba─č─▒┼člam─▒┼č. Deh┼čet verici ÔÇť├ľld├╝! ├ľld├╝!ÔÇŁy├╝ i┼čitmiyorum, ne de on y─▒l ├Ânce Aziyade'nin son b├Âl├╝m├╝n├╝ yazd─▒─č─▒mda ac─▒mas─▒zca i├žime do─čan ilenmeyi. Aksine ac─▒nas─▒ kara ellerini uzat─▒yor bana, k─▒r─▒┼čm─▒┼č, e─čilmi┼č, ├╝rk├╝t├╝c├╝; aradan ge├žen t├╝m zamana kar┼č─▒n g├Âzlerimiz birbirini tan─▒yor, birbirini anl─▒yor; o a─člamaya ba┼čl─▒yor, ona bakarken benim de g├Âzlerime ya┼člar doluyor. D├╝┼čk├╝nler d├╝┼čk├╝n├╝ bu kad─▒n, zenci bir k├Âle do─ču┼čtan, ┼čimdi pisli─čin, yoksullu─čun ortas─▒nda t├╝kenen bir canl─▒ cenazeye d├Ânm├╝┼č; sevecen bir ac─▒mayla ├╝st├╝ne e─čiliyorum, san─▒r─▒m onu bir ermi┼č gibi ├Âpmekte pek g├╝├žl├╝k ├žekmezdim.
Elbette diyor, hasta olsa da aya─ča kalkacakm─▒┼č; kendisini g├Ât├╝rmelerine, ta┼č─▒malar─▒na ses ├ž─▒karmayacakm─▒┼č, her istedi─čimi yapacakm─▒┼č benim, bundan ├Ât├╝r├╝ ak┼čama ├Âlece─čini bilse de, ├ž├╝nk├╝ Tanr─▒'dan dileyebilece─činin ├Âtesinde mutluymu┼č art─▒k, han─▒m─▒yla benim aramda oynayaca─č─▒ rol i├žin mutluymu┼č, hi├ž beklemedi─či halde mezar─▒n─▒ son bir kez ziyaret edece─či i├žin mutluymu┼č. G├Âzlerinden ya┼člar bo┼čan─▒yor, kara yanaklar─▒ndan s├╝z├╝l├╝yor ya┼člar, ona bir ermi┼č g├╝zelli─či ba─č─▒┼člayan sevin├ž g├Âzya┼člar─▒ÔÇŽ
Hi├ž hesapta olmayan bir g├╝├žl├╝k ortaya ├ž─▒k─▒yor ┼čimdi de: Bu kez ta┼č─▒y─▒c─▒lar tiksintiye kap─▒l─▒p istemezlik ediyorlar! Bunu kollar─▒na al─▒p kald─▒rmak m─▒, bunu yeni kadife kapl─▒ taht─▒revanlar─▒na oturtmak m─▒, hay─▒r, asla! Giysileri i┼člemeli zarif ta┼č─▒y─▒c─▒lar bunlar, b├Âylesi bir i┼č i├žin rahats─▒z edilmeyi beklemiyorlard─▒ ku┼čkusuz. Ayr─▒ca ben nerdeyse ├ž─▒plak durumdaki bu ya┼čl─▒ kad─▒n ├╝st├╝ne y─▒─č─▒l─▒ o i─čren├ž pa├žavralar─▒n alt─▒ndan ├ž─▒kar─▒l─▒nca ├Âlesiye ├╝┼č├╝t├╝r diye d├╝┼č├╝n├╝yorumÔÇŽ Derken yolda gelirken bu mahallede, Yahudilere ait k├╝├ž├╝k bir d├╝kk├ón─▒n camekan─▒nda portakal rengi g├╝zel y├╝n battaniyeler g├Ârd├╝─č├╝m akl─▒ma geliyor, bir ko┼ču gidip bir tane als─▒n diye Ahmet'in ablas─▒ndan rica ediyorumÔÇŽ ─░┼če ben el ataca─č─▒m onunla birlikte, Hatice'yi battaniyeye saraca─č─▒z ikimiz, ta┼č─▒y─▒c─▒lar da b├Âylece, deh┼čete kap─▒lmadan yerinden kald─▒rabilecekler onu.
├ľl├╝ kefenlemeyi and─▒ran bu derleyip toplama y├╝z├╝nden bir ├žeyrek saat daha yitiriyoruz. Sonunda ya┼čl─▒ kad─▒n yeni, kal─▒n y├╝n battaniyeye sar─▒l─▒, kadife kaplanm─▒┼č taht─▒revana biniyor; a─čr─▒lar─▒na ve ├╝z├╝nt├╝s├╝ne kar┼č─▒n, ┼čimdiye de─čin ├Âm├╝r boyu g├Ârmedi─či t├╝m bu ┼čatafattan ├Ât├╝r├╝ g├╝l├╝mseyerek. Tokala┼čarak, te┼čekk├╝rler ederek Ahmet'in ablas─▒na ho┼č├ža kal deyip yola koyuluyoruz.
Ba┼člang─▒├žta ├╝st├╝ne b├╝y├╝k bir canl─▒l─▒k gelen Hatice, tertemiz bir sesle buyruklar─▒n─▒ verdi, surlardaki kap─▒lar─▒n hangisinden ├ž─▒k─▒laca─č─▒n─▒ s├Âyledi. Sabah vakti ge├žiyor; yolda bir at kiral─▒yorum ve ta┼č─▒y─▒c─▒lara ko┼čmalar─▒n─▒ s├Âyl├╝yorum. S─▒rmal─▒ giysisiyle bir pa┼čan─▒n kavas─▒n─▒ and─▒ran ┼ču binicinin e┼čli─činde ge├žen taht─▒revan─▒n g├Âsteri┼čini g├Âren ├žocuklar, olanca h─▒zla g├Ât├╝r├╝len g├╝zeli g├Ârmek i├žin k├╝├ž├╝k cam pencerelerden i├žeri bak─▒yorlar ve o kapkara maymun y├╝z├╝n├╝ g├Âr├╝nce b├╝y├╝k korkuya kap─▒l─▒yorlar.
T├╝m bu ├žalkant─▒lar, t├╝m bu tela┼č yolu gitmekteki amac─▒m─▒ g├Âzden yitirmeme neden oldu. Sonra rastlant─▒ sonucu buldu─čum ┼ču g├╝zel, gen├ž ata binmenin zevki, g├╝ne┼čli g├╝zel bir sabah serin ve temiz havay─▒ yar─▒p ge├žmenin zevkiÔÇŽ Ve bir kez daha her ┼čeyi unutuyor, nerdeyse hafif bir y├╝rekle, ├ževredeki tuhaf, g├Ârkemi h├╝z├╝n veren ┼čeylerle ilgilenerek at─▒m─▒ t─▒r─▒sa kald─▒r─▒p gidiyorum.
Hemen hemen kimsenin oturmad─▒─č─▒, nerdeyse y─▒k─▒nt─▒ya d├Ânm├╝┼č, ÔÇťEski ─░stanbulÔÇŁ dedikleri mahallelerin aras─▒nda uzun s├╝re yol gidiyoruz. Sonunda, t├╝m buralar─▒n─▒ i├žine alan, di┼č di┼č mazgall─▒ dev surlar kar┼č─▒m─▒zda beliriyor; karanl─▒k tonozlarla birbirini izleyen sivri kemerli kap─▒lardan sur d─▒┼č─▒na ├ž─▒k─▒yoruz ve i┼čte hemen k─▒rlarda, ku┼č u├žmaz kervan ge├žmez bir yerde mezarlar aras─▒nday─▒z.
«   01   ...    25   26   27   28   29   30   31   32   33   34   35   36   37   38   39   40   41   42   43   44   »   


´╗┐