´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Yolculamak ┬╗ Dr. Jekyll ve Mr. Hyde : 03


DR. JEKYLL VE MR. HYDE

ROBERT LOUIS STEVENSON

D├ťNYA KLAS─░KLER─░ D─░Z─░S─░: 17


Ama yirmi, yirmi be┼č y─▒ldan beri bu serseri ziyaret├žileri kovacak ya da yapt─▒klar─▒ y─▒k─▒m─▒ onaracak bir kimse ├ž─▒kmam─▒┼čt─▒.
Enfield ile noter bu soka─č─▒n kar┼č─▒ yan─▒ndayd─▒lar. Avlunun kar┼č─▒s─▒na gelince Enfield bastonuyla i┼čaret ederek, dostuna:
- Bu kap─▒ya hi├ž dikkat etmi┼č miydin? diye sordu.
Noter ÔÇťevetÔÇŁ deyince:
- Bu kap─▒y─▒ ne zaman g├Ârsem akl─▒ma ├žok garip bir ├Âyk├╝ gelir, diye ekledi.
Utterson sesini hafif├že de─či┼čtirerek:
- YaaÔÇŽ Neymi┼č bu? diye sordu.
Enfield kar┼č─▒l─▒k olarak:
- Bak anlatay─▒m, dedi. Karanl─▒k bir k─▒┼č gecesi, saat ├╝├ž sular─▒ndayd─▒. Bilmem nereden eve d├Ân├╝yordum. Yolum, kentin fener ─▒┼č─▒─č─▒ndan ba┼čka hi├žbir ┼čey g├Âr├╝nmeyen bir b├Âlgesinden ge├žiyordu. Birbiri ard─▒nca uzay─▒p giden sokaklar. Herkes derin bir uykuda. Bitmek t├╝kenmek bilmeyen yollar. Hepsi de sanki ge├žit t├Ârenine haz─▒rlanm─▒┼č gibi ─▒┼č─▒klanm─▒┼č, hepsi de kilise gibi bombo┼č yollarÔÇŽ O duruma gelmi┼čtim ki, kendisini dinleye dinleye kuruntuya kap─▒lan insanlar gibi, ÔÇťAh, bir polise rastlasam!ÔÇŁ diyordum. Birdenbire iki g├Âlge g├Ârd├╝m; biri h─▒zl─▒ h─▒zl─▒, sert ad─▒mlarla do─čuya do─čru giden ufak tefek bir adam; ├Âteki de a┼ča─č─▒ yukar─▒ sekiz-on ya┼člar─▒nda bir k─▒zd─▒. Bu adam─▒n gitti─či yola ├žapraz d├╝┼čen bir yoldan alabildi─čine ko┼čarak iniyordu. ─░kisi pek do─čal olarak yolun k├Â┼česinde birbirlerine ├žarpt─▒lar. ─░┼čte as─▒l ac─▒kl─▒ ┼čey bundan sonra oldu. ├ç├╝nk├╝ adam hi├ž ald─▒rmadan k─▒z─▒n ├╝st├╝ne bast─▒ ge├žti; ├žocu─ču ├ž─▒─čl─▒klar i├žinde yerde b─▒rakt─▒. Bunu b├Âyle i┼čitmek bir ┼čey de─čil, dostum, as─▒l g├Ârmek pek ac─▒kl─▒yd─▒!.. Adam─▒n insana benzer bir yan─▒ yoktu, ├Ân├╝ne ezilsinler diye kurbanlar at─▒lan bir ta┼č tanr─▒ya benziyordu. Arkas─▒ndan seslendim ve alabildi─čine ko┼čtum. Bu nazik (!) adam─▒ yakas─▒ndan yakalad─▒m, hayk─▒rmakta olan yavrunun ├ževresini alm─▒┼č kalabal─▒─č─▒n bulundu─ču yere s├╝r├╝kledim. ├çok so─čukkanl─▒yd─▒. Hi├ž kar┼č─▒ koymad─▒, yaln─▒zca bana bir kez bakt─▒; ama ├Âyle k├Ât├╝ bakt─▒ ki, birdenbire v├╝cudumu ter bast─▒─č─▒n─▒ duyumsad─▒m. Yard─▒ma yeti┼čenler ├žocu─čun kendi ailesiydi. ├çok ge├žmeden bir k─▒z─▒n ├ža─č─▒rmaya gitti─či doktor da g├Âz├╝kt├╝. Neyse, doktorun dedi─čine g├Âre ├žocu─ča pek bir ┼čey olmam─▒┼č, yaln─▒zca ├žok korkmu┼čtu. Eh, sorun burada biter diyeceksin, de─čil mi? Fakat i┼čin garip bir y├Ân├╝ var. Daha ilk bak─▒┼čta bu adama kar┼č─▒ bende bir nefret uyanm─▒┼čt─▒. Do─čall─▒kla ayn─▒ duygu ├žocu─čun ailesinde de uyanm─▒┼čt─▒. Ama as─▒l dikkatimi ├žeken doktorun tak─▒nd─▒─č─▒ tav─▒rd─▒. G├Âr├╝n├╝┼č├╝ bildi─čimiz doktorlardan farks─▒zd─▒: Ya┼č─▒ ve rengi belirsiz, konu┼čmas─▒ndan belirgin bir Edinburgh vurgusu eksik olmayan, hi├ž mi hi├ž heyecan belirtisi g├Âstermeyen bir hekimdi. Her neyse, bizim gibi s─▒radan bir adamd─▒. Ama yakalad─▒─č─▒m adama her bak─▒┼č─▒nda, onu bir at─▒l─▒┼čta yere sermek istedi─čini, renkten renge giren y├╝z├╝nden okuyordum. Benim kafam─▒n i├žinde dola┼čan─▒ onun bildi─či kadar, ben de onun akl─▒ndan ge├ženleri biliyordum. ├ľld├╝rmek s├Âz konusu olamayaca─č─▒na g├Âre, yap─▒lacak en a─č─▒r ┼čey neyse onu yapt─▒k. Adama, onu bu davran─▒┼č─▒ y├╝z├╝nden rezil edebilece─čimizi, ad─▒n─▒ b├╝t├╝n Londra'n─▒n bir ba┼č─▒ndan ├Âb├╝r ba┼č─▒na dek dillere destan edece─čimizi s├Âyledik. Dostlar─▒ ve sayg─▒nl─▒─č─▒ varsa bunlar─▒ yitirece─čini de ekledik. B├╝t├╝n bunlar─▒ say─▒p d├Âkerken de elimizden geldi─či kadar kad─▒nlar─▒ ondan uzak tutuyorduk; ├ž├╝nk├╝ olup bitenler kar┼č─▒s─▒nda hepsi de cehennem cad─▒lar─▒na d├Ânm├╝┼čt├╝. Ya┼čam─▒mda y├╝zleri b├Âylesine nefret dolu bir insan toplulu─ču g├Ârmedim. ─░nsan─▒ sinirlendiren k├Ât├╝ bir so─čukkanl─▒l─▒kla s─▒r─▒tan adam─▒ ortalar─▒na alm─▒┼člard─▒.
«   01   02   03   04   05   06   07   08   09   10   11   12   13   ...    50   »   


´╗┐