´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Yolculamak ┬╗ Dr. Jekyll ve Mr. Hyde : 07


DR. JEKYLL VE MR. HYDE

ROBERT LOUIS STEVENSON

D├ťNYA KLAS─░KLER─░ D─░Z─░S─░: 17


Bu dosya ├žoktand─▒r noterin midesini buland─▒r─▒yordu. Hem bir noter olarak, hem de akla ve geleneklere uygun ya┼čamay─▒ do─čru bulan, d├╝┼člere kap─▒larak ya┼čamay─▒ ahlaks─▒zl─▒kla bir tutan bir adam olarak, bu i┼čin ├žapra┼č─▒kl─▒─č─▒ onu s─▒k─▒yordu. Ama onu bu ana dek i├žin i├žin as─▒l h─▒rsland─▒ran, Hyde hakk─▒nda do─čru d├╝r├╝st bir ┼čey ├Â─črenememi┼č olmas─▒yd─▒; ┼čimdi birdenbire onu tan─▒m─▒┼č bulunuyordu. Yaln─▒zca ad─▒n─▒ bildi─či, ba┼čka hi├žbir ┼čey ├Â─črenemedi─či i├žin, sorun yeterince can s─▒k─▒c─▒yd─▒. Ama ┼čimdi bu ad bir tak─▒m i─čren├ž s─▒fatlar da al─▒nca b├╝sb├╝t├╝n midesi bulanm─▒┼čt─▒. Bir t├╝rl├╝ yolunu bulup kald─▒ramad─▒─č─▒ gizem perdesinin arkas─▒ndan, birdenbire ilen├žli bir insan─▒n ├ž─▒kt─▒─č─▒n─▒ g├Âr├╝r gibi oldu. U─čursuz k├ó─č─▒d─▒ yeniden kasaya koyarken:
- Bunu ben bir ├ž─▒lg─▒nl─▒k sanm─▒┼čt─▒m, ama korkar─▒m ki alt─▒ndan bir rezillik ├ž─▒kacak, dedi.
Sonra mumu s├Ând├╝rd├╝. Arkas─▒na bir palto alarak doktorlar─▒n mahallesi olan Cavendish Alan─▒'na do─čru yola ├ž─▒kt─▒. Dostu, b├╝y├╝k doktorlardan Lanyon'─▒n ard─▒ arkas─▒ kesilmeyen hastalar─▒n─▒ kabul etti─či evi, bu alandayd─▒.
- Bunu bilse bilse Lanyon bilir, diye d├╝┼č├╝nm├╝┼čt├╝.
A─č─▒rba┼čl─▒ u┼čak kendisini tan─▒yarak hemen i├žeri ald─▒ ve hi├ž bekletmeden, sokak kap─▒s─▒ndan do─čru Dr. Lanyon'─▒n oturdu─ču yemek salonuna g├Ât├╝rd├╝. Doktor burada yaln─▒z ba┼č─▒na oturmu┼č ┼čarap i├žiyordu. Lanyon ne┼čeli, sa─čl─▒kl─▒, ├╝st├╝ ba┼č─▒ temiz, k─▒rm─▒z─▒ y├╝zl├╝ bir adamd─▒. Bir tutam sa├ž─▒ zaman─▒ndan ├Ânce a─čarm─▒┼čt─▒; davran─▒┼člar─▒nda bir s─▒cakl─▒k ve kesinlik vard─▒. Utterson'─▒ g├Âr├╝r g├Ârmez koltu─čundan f─▒rlayarak kollar─▒n─▒ a├žt─▒, onu sevin├žle kar┼č─▒lad─▒. Yarat─▒l─▒┼č─▒ gere─či g├Âsterdi─či i├žtenlik, biraz rol yap─▒yormu┼č san─▒s─▒n─▒ uyand─▒r─▒yordu ama asl─▒nda ├Âyle de─čildi; bu davran─▒┼č─▒yla, i├žten gelen duygusunu g├Âsteriyordu yaln─▒zca. ├ç├╝nk├╝ iki adam─▒n dostlu─ču eskiydi. Hem lisede hem ├╝niversitede birlikte okumu┼člard─▒; her ikisi de, hem kendilerine, hem de birbirlerine kar┼č─▒ pek sayg─▒l─▒yd─▒lar. ├ço─ču kez herkeste g├Âr├╝lmeyen bir bi├žimde, birbirlerinin arkada┼čl─▒─č─▒ndan pek ho┼član─▒rlard─▒.
Biraz dereden tepeden konu┼čtuktan sonra noter, zihnini enikonu kurcalayan konuyu a├žt─▒:
- Lanyon, seninle ben, Harry Jekyll'─▒n en eski iki dostuyuz, de─čil mi?
- Ah, ke┼čke bu iki dost daha gen├ž olayd─▒, diye Lanyon tak─▒ld─▒. ├ľyle, ├Âyle san─▒r─▒m. ─░yi ama bundan ne ├ž─▒kar? Bu g├╝nlerde onu ├žok az g├Âr├╝yorum, dedi.
- YaÔÇŽ ├ľyle mi?.. ─░kinizin ├žok i├žli d─▒┼čl─▒ oldu─čunuzu san─▒yordum.
Lanyon:
- ├ľyleydi ama diye yan─▒t verdi, on y─▒ldan ├žok bir zamand─▒r, Harry Jekyll bana g├Âre pek tuhafla┼čt─▒. Gitgide sap─▒t─▒yor sanki. Bunca y─▒ll─▒k dostlu─čumuzun hat─▒r─▒ vard─▒r, ben de elbette, onunla b├╝sb├╝t├╝n ilgilenmiyor de─čilim. Bununla birlikte, onu ├žok az g├Âr├╝yorum.
Birdenbire y├╝z├╝ mosmor kesilerek:
«   01   02   03   04   05   06   07   08   09   10   11   12   13   14   15   16   17   ...    50   »   


´╗┐