´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Yolculamak ┬╗ Dr. Jekyll ve Mr. Hyde : 09


DR. JEKYLL VE MR. HYDE

ROBERT LOUIS STEVENSON

D├ťNYA KLAS─░KLER─░ D─░Z─░S─░: 17


Utterson, o g├╝nden sonra d├╝kk├ónlar─▒n bulundu─ču yan sokaktaki kap─▒n─▒n ├Ân├╝nden ayr─▒lmad─▒. Sabahlar─▒ ├žal─▒┼čma saatlerinden ├Ânce, ├Â─čleleri i┼člerin s─▒k─▒, vaktin dar oldu─ču zamanlarda, geceleri sis nedeniyle bulan─▒kla┼čan ay ─▒┼č─▒─č─▒ alt─▒nda, gece g├╝nd├╝z demeden kalabal─▒k veya ─▒ss─▒z her saatte, noterin orada bekledi─či g├Âr├╝lebilirdi.
- Saklamba├ž oynuyoruz sanki o saklan─▒yor, ben ar─▒yorum, diye d├╝┼č├╝n├╝yordu. Sonunda sabr─▒n─▒n ├Âd├╝l├╝n├╝ ald─▒.
G├╝zel, nemsiz bir geceydi, kuru bir ayaz ve don vard─▒. Sokaklar bir balo salonunun cilalanm─▒┼č d├Â┼čemeleri gibi parlak ve tertemizdi. R├╝zg├ór─▒n dokunmad─▒─č─▒ fenerler, yerlere ─▒┼č─▒k ve g├Âlgeden olu┼čan, d├╝zg├╝n i┼člemeler ├žiziyordu. Saat onda, b├╝t├╝n ma─čazalar kapand─▒─č─▒ s─▒rada, bu yan sokak ─▒ss─▒zl─▒─ča g├Âm├╝lm├╝┼č, Londra'n─▒n her yandan gelen derin homurtusuna kar┼č─▒n buras─▒ pek sessiz kalm─▒┼čt─▒. Az─▒c─▒k bir ses ├ž─▒ksa ta uzaklara dek duyuluyor; caddenin iki yan─▒ndaki evlerden gelen sesler iyice anla┼č─▒l─▒yor; bir yolcunun yakla┼čt─▒─č─▒n─▒, ayak sesleri ├žok ├Ânceden haber veriyordu.
Utterson, birka├ž dakikadan beri her zamanki yerinde bekliyordu; garip bir ayak sesinin yakla┼čt─▒─č─▒n─▒ i┼čitti. Bu gece devriyelerinde, bir tek insan─▒n ayak sesinin, pek uzakta da olsa, ┼čehrin g├╝r├╝lt├╝ ve derin u─čultusundan birdenbire s─▒yr─▒l─▒p da ├ž─▒kard─▒─č─▒ sesin o acayip etkisine, Utterson ├žoktan al─▒┼čm─▒┼čt─▒. Ama hi├žbir seferinde buna ┼čimdiki gibi dikkatle kulak kabartmam─▒┼čt─▒. Ba┼čar─▒l─▒ olaca─č─▒ i├žine do─čmu┼č gibi avlunun giri┼čine ├žekildi.
Ad─▒mlar h─▒zla yakla┼č─▒yordu. Soka─ča d├Ân├╝nce ad─▒mlar─▒n g├╝r├╝lt├╝s├╝ artt─▒. Noter giri┼čten ba┼č─▒n─▒ ├ž─▒kar─▒nca, ne ├žapta bir adama ├žatt─▒─č─▒n─▒ hemen anlad─▒. Ufak tefek, basit giyimli bir adamd─▒. O denli uzaktan da olsa, ona bakan bir kimsede ├žok olumsuz bir etki b─▒rakacak bir g├Âr├╝n├╝m├╝ vard─▒. Adam zaman yitirmeden sokaktan ge├žerek do─čruca kap─▒ya y├Âneldi; evine d├Ânen biri gibi cebinden bir anahtar ├ž─▒kard─▒.
Utterson bir ad─▒m atarak, yan─▒ndan ge├žerken adam─▒n omuzuna dokundu:
- Yan─▒lm─▒yorsam ad─▒n─▒z Mr. Hyde, de─čil mi?
Hyde ├╝rk├╝nt├╝yle i├žini ├žekerek geri ├žekildi; ama bu ├╝rkme k─▒sa s├╝rd├╝. Noterin y├╝z├╝ne bakmadan so─čuk bir tav─▒rla yan─▒t verdi:
- Evet, ad─▒m Hyde'd─▒r. Ne istiyorsunuz?
- ─░├žeriye giriyordunuz san─▒r─▒mÔÇŽ Ben Dr. Jekyll'─▒n eski bir dostu, Gaunt soka─č─▒nda oturan Utterson'─▒m. San─▒r─▒m ad─▒m─▒ duymu┼čsunuzdur. Size rastlamam iyi oldu; kar┼č─▒la┼čt─▒─č─▒m─▒za g├Âre birlikte girebiliriz, diye d├╝┼č├╝nd├╝m.
Hyde elindeki anahtar─▒ h─▒zla deli─če sokarak:
- Ama Dr. Jekyll'─▒ g├Âremezsiniz ki, evde yok ├ž├╝nk├╝ dedi ve sonra birdenbire yine hi├ž ba┼č─▒n─▒ kald─▒rmadan sordu:
- Peki. Beni nas─▒l tan─▒d─▒n─▒z?
«   01   02   03   04   05   06   07   08   09   10   11   12   13   14   15   16   17   18   19   ...    50   »   


´╗┐