´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Yolculamak ┬╗ Dr. Jekyll ve Mr. Hyde : 49


DR. JEKYLL VE MR. HYDE

ROBERT LOUIS STEVENSON

D├ťNYA KLAS─░KLER─░ D─░Z─░S─░: 17


Kahvalt─▒dan sonra, avluda geziniyordum. Serin havay─▒ zevkle ci─čerlerime ├žekerken, birdenbire ├╝st├╝me o de─či┼čikli─čin habercisi olan tan─▒mlanamaz duygu geldi. Kendimi ├žal─▒┼čma odama hen├╝z atm─▒┼čt─▒m ki, bir kez daha Hyde'─▒n tutkular─▒yla yanmaya ba┼člad─▒m. Bu kez, kendime gelmek i├žin ila├žtan iki doz birden almak gerekti. Ama bo┼čuna! Alt─▒ saat sonra ocak ba┼č─▒nda ├╝zg├╝n ├╝zg├╝n otururken sanc─▒lar yeniden ba┼člad─▒; yeniden ila├ž i├žmek gerekti.
S├Âz├╝n k─▒sas─▒, o g├╝nden sonra art─▒k ancak beden e─čitimi yapanlara ├Âzg├╝ b├╝y├╝k bir ├žabayla ve yaln─▒zca ilac─▒n ani etkisiyle Jekyll'─▒n kimli─čine girebiliyordum. Gece ya da g├╝nd├╝z, ne zaman olursa olsun, d├Ân├╝┼č├╝m├╝n olaca─č─▒n─▒ ├Ânceden haber veren o titremelere yakalan─▒yordum. Daha k├Ât├╝s├╝, uyuyacak ya da koltu─čumda ┼č├Âyle bir dalacak olsam, kesinlikle Hyde olarak uyan─▒yordum. Art─▒k y─▒k─▒m─▒m─▒n bu s├╝rekli tehdidi alt─▒nda, hi├žbir insan─▒n dayanamayaca─č─▒ uykusuzluk s├╝recinde duydu─čum bunal─▒mla, ruh ve bedence bitmi┼č bir insana d├Ând├╝m; akl─▒mda bir tek d├╝┼č├╝nce vard─▒: ├Âteki ki┼čili─čimin verdi─či deh┼čet. Ama ne zaman uyusam ya da ne zaman ilac─▒n etkisi sona erse, hemen hi├ž d├Ân├╝┼čt├╝─č├╝m├╝ duyumsamadan (├ž├╝nk├╝ d├Ân├╝┼čme sanc─▒lar─▒ g├╝n ge├žtik├že azal─▒yordu) korkun├ž d├╝┼člemlere dal─▒yordum; ruhum nedensiz nefretlerle kaynamaya ba┼čl─▒yordu; bedenim, i├žimde olu┼čan bu ya┼čam enerjisine g├Â─č├╝s geremeyecek kadar zay─▒fl─▒yordu. G├╝├žl├╝ bir v├╝cudun bana sahip ├ž─▒kt─▒─č─▒n─▒ duyumsuyordum. Anla┼č─▒lan, Jekyll g├╝├žten d├╝┼čt├╝k├že, Hyde'─▒n g├╝c├╝ art─▒yordu. Ve ┼čimdi onlar─▒ birbirinden t├╝m├╝yle ay─▒ran nefretin, her iki ki┼čili─čimde de e┼čit oldu─ču kesindi. Jekyll i├žin bu, ya┼čamla ilgili bir i├žg├╝d├╝ sorunuydu. Art─▒k kimi bilin├žli davran─▒┼člar─▒n─▒ kendisiyle payla┼čt─▒─č─▒ ve ├Âl├╝m├╝ onunla ortakla┼ča hak etti─či o yarat─▒─č─▒n ne oldu─čunu anlam─▒┼čt─▒. Duydu─ču ac─▒n─▒n en g├╝├žl├╝ yan─▒n─▒ olu┼čturan bu ortak ba─č─▒n d─▒┼č─▒nda, b├╝t├╝n canl─▒l─▒─č─▒na kar┼č─▒n, Hyde'─▒ yaln─▒zca k├Ât├╝ bir yarat─▒k olarak de─čil, ayn─▒ zamanda organik olmayan bir varl─▒k olarak da g├Âr├╝yordu. ─░┼čte onu sarsan bu d├╝┼č├╝nceydi. Sanki ├žamurdan sesler, ├ž─▒─čl─▒klar geliyordu. Sanki bi├žimi belirsiz toprak, devinmeye ba┼čl─▒yor ve su├ž i┼čliyordu. Sanki ├Âl├╝ olan o ┼čey, ya┼čam─▒ zorla ele ge├žiriyordu. ├ťstelik bu ba┼čkald─▒ran nefret, ona, bir kad─▒n─▒n kocas─▒na, bir g├Âz├╝n ├Âteki g├Âze olan yak─▒nl─▒─č─▒ndan daha yak─▒nd─▒. Onun bedenine kapan─▒p hapsedilmi┼čti de homurdand─▒─č─▒n─▒ duyuyordu. Zay─▒flad─▒─č─▒n─▒, hele uyudu─čunu sezdi mi, ona kar┼č─▒ ayaklan─▒yor ve onu yere ├žarp─▒yordu. Hyde'─▒n Jekyll'a olan nefreti bir ba┼čka t├╝rl├╝yd├╝. Dara─čac─▒ndan duydu─ču korku, onu s─▒k s─▒k can─▒na k─▒yma giri┼čimlerine s├╝r├╝kl├╝yor ve bir ki┼čilik olacak yerde, onu bu ya┼čamda ikinci derecede kalmak zorunda b─▒rak─▒yordu. Ama o bu zorunluluktan, Jekyll'─▒n ┼čimdi d├╝┼čm├╝┼č oldu─ču umutsuzluktan i─čreniyordu. Kendisine kar┼č─▒ beslenen nefrete di┼č biliyordu. Onun i├žin bana durmadan bu maymunca oyunlar─▒ oynuyor; bu y├╝zden kitab─▒m─▒n sayfalar─▒na kendi el yaz─▒mla geli┼čig├╝zel s├Âvg├╝ler karal─▒yor, mektuplar─▒m─▒ yak─▒yor, babam─▒n resmini y─▒rt─▒yordu. ┼×uras─▒ kesin ki, ├Âl├╝mden korkmasa, s─▒rf beni de kendisiyle birlikte yok etmek i├žin, ├žoktan can─▒na k─▒yard─▒; ama ya┼čam─▒na kar┼č─▒ duydu─ču sevgi g├Âr├╝lmemi┼č bir ┼čeydi. Dahas─▒, diyece─čim ki; onu yaln─▒zca anarken bile kan─▒ donan, hasta olan ben, bu ba─čl─▒l─▒ktaki tutkuyu ve baya─č─▒l─▒─č─▒ d├╝┼č├╝nd├╝k├že ve can─▒ma k─▒y─▒p onu kendimden uzakla┼čt─▒rabilecek olan g├╝c├╝mden dolay─▒ nas─▒l titredi─čini an─▒msad─▒k├ža, sanki i├žimden ona ac─▒d─▒─č─▒m─▒ duyuyordum.
Bu s├Âzleri uzatman─▒n anlam─▒ yok. Asl─▒na bak─▒l─▒rsa, buna zaman─▒m da yok. D├╝nyada hi├ž kimse bunca ac─▒ya katlanm─▒┼č de─čildir. Bunu s├Âylemek yeter. Bu ac─▒lara ruhumda bir al─▒┼čkanl─▒k; -avuntu de─čil ama- bir t├╝r duyars─▒zl─▒k olu┼čtu; bu nedenle, umutsuzlu─ča boyun e─čdim. ├çekti─čim ceza, ┼čimdi ba┼č─▒ma gelen ve beni as─▒l ki┼čili─čimden ve yarat─▒l─▒┼č─▒mdan b├╝sb├╝t├╝n ay─▒ran bu y─▒k─▒m olmasayd─▒, belki y─▒llarca s├╝r├╝p gidecekti.
«   01   ...    39   40   41   42   43   44   45   46   47   48   49   50   »   


´╗┐