´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Cumhuriyet Gazetesi Sal─▒ Kitaplar─▒ ┬╗ F─▒├ž─▒dan ├ľyk├╝ler : 03


FI├çIDAN ├ľYK├ťLER

HANS THEODOR WOLDSEN STORM

D├ťNYA KLAS─░KLER─░ D─░Z─░S─░: 42


Wilhelm Fronemann
Frankfurt a.M.
FI├çIDAN ├ľYK├ťLER
YA─×MUR PER─░S─░ TRUDE
Bundan y├╝zy─▒l ├Ânceki kadar s─▒cak bir yaz o zamandan bu yana bir daha olmam─▒┼čt─▒r. Hemen hemen hi├žbir ye┼čillik g├Âr├╝nm├╝yordu; evcil olsun, yaban─▒l olsun b├╝t├╝n hayvanlar, susuzluk ve s─▒caktan bitkin bir halde k─▒rlarda yat─▒yordu.
Vakit ├Â─čleden ├Ânceydi. K├Ây sokaklar─▒ bombo┼čtu. Ka├žabilenler, evlerin en i├ž taraf─▒na ka├žm─▒┼čt─▒; k├Ây ├žomarlar─▒ bile gizlenmi┼čti. Yaln─▒zca ┼či┼čman Wiesenbauer, b├╝y├╝k evinin kap─▒s─▒nda kurumlu kurumlu duruyor, y├╝z├╝ ter i├žinde, l├╝le ta┼č─▒ndan ├žubu─čunu t├╝tt├╝r├╝yordu. Bu arada, biraz ├Ânce u┼čaklar─▒n─▒n avluya getirdi─či koca bir araba y├╝k├╝ kuru otu g├╝l├╝mseyerek seyrediyordu. Y─▒llarca ├Ânce batakl─▒kl─▒ b├╝y├╝k bir ├žay─▒rl─▒─č─▒ az bir paraya ele ge├žirmi┼čti; kom┼čular─▒n─▒n tarlalar─▒nda otlar─▒ yakan son kurak y─▒llar, onun ambarlar─▒n─▒ g├╝zel kokulu kuru otla, kasas─▒n─▒ da ├žil kuronlarla doldurmu┼čtu.
─░┼čte ┼čimdi de durmu┼č, bu bol ├╝r├╝n├╝ gittik├že y├╝kselen fiyatlarla sat─▒nca ne kazanabilece─čini hesapl─▒yordu. Eliyle g├Âzlerini g├Âlgeleyerek kom┼ču ├žiftliklerin ├Âtesinde p─▒r─▒ldayan ufuklara bak─▒p: ÔÇťHi├žbiri ├╝r├╝n alamayacak; art─▒k d├╝nyada ya─čmur kalmad─▒ÔÇŁ diye m─▒r─▒ldand─▒. Ard─▒ndan, biraz ├Ânce bo┼čalt─▒lm─▒┼č olan araban─▒n yan─▒na gitti, bir avu├ž kuru ot ├žekip yayvan burnuna g├Ât├╝rd├╝ ve g├╝├žl├╝ ot kokusundan sanki birka├ž kuron kokusu daha alabiliyormu┼č gibi kurnazca g├╝l├╝msedi.
Tam o anda, elli ya┼č─▒nda kadar g├Âr├╝nen bir kad─▒n eve girmi┼čti. Kad─▒nca─č─▒z, solgun ve hastal─▒kl─▒ g├Âr├╝n├╝yordu, boynuna sar─▒l─▒ siyah ipek mendili, y├╝z├╝n├╝n endi┼čeli anlat─▒m─▒n─▒ daha da canland─▒r─▒yordu. Wiesenbauer'e elini uzatarak: ÔÇťG├╝nayd─▒n, kom┼čuÔÇŁ dedi; ÔÇťortal─▒k cehennem gibi yan─▒yor; neredeyse insan─▒n ba┼č─▒nda sa├žlar─▒ tutu┼čacak!ÔÇŁ
Wiesenbauer: ÔÇťB─▒rak tutu┼čsun, Stine Anne, b─▒rak tutu┼čsun; hele ┼ču arabadaki otlara bir bak! Bana bir zarar─▒ dokunamaz ki!ÔÇŁ diye yan─▒tlad─▒.
ÔÇť├ľyle, ├Âyle, Wiesenbauer! Sizin y├╝z├╝n├╝z g├╝lebilir ama bu b├Âyle giderse bizler ne olaca─č─▒z?ÔÇŁ
K├Âyl├╝ ba┼čparma─č─▒yla ├žubu─čundaki k├╝l├╝ bast─▒rarak havaya birka├ž g├╝├žl├╝ duman bulutu savurdu. ÔÇťG├Âr├╝yor musunuz? ─░┼čte ak─▒ll─▒ ge├žinmenin sonu budurÔÇŁ, dedi. Ben bunu ona her zaman s├Âyledim; ama sizin rahmetli hep kendi kafas─▒n─▒n dikine gitti. Ovadaki b├╝t├╝n topraklar─▒n─▒ de─či┼čecek ne vard─▒? ┼×imdi size tepelerdeki tarlalar kald─▒; ekinleriniz kuruyor, hayvanlar─▒n─▒z susuzluktan ├Âl├╝yor.ÔÇť
Kad─▒n i├žini ├žekti.
┼×i┼čman adam birdenbire ac─▒r gibi bir hal ald─▒. ÔÇťFakat, Stine Anne, buraya rasgele gelmedi─činizi anl─▒yorum; derdiniz neyse s├Âyleyiverin, can─▒m!ÔÇŁ dedi.
Dul kad─▒n yere bak─▒yordu: ÔÇťBana bor├ž verdi─činiz elli Taler'i Yohanni Yortusu'nda size ├Âdemek zorunda oldu─čumu biliyorsunuz; o g├╝n de kap─▒ya geldi.ÔÇŁ
K├Âyl├╝ etli elini kad─▒n─▒n omzuna koydu. ÔÇť├ťz├╝lmeyin kad─▒n─▒m! Benim paraya gereksinmem yok; g├╝n├╝ g├╝n├╝ne kazan─▒p ya┼čayan bir adam de─čilim. Bunun i├žin bana topra─č─▒n─▒z─▒ rehin verebilirsiniz; ger├ži topra─č─▒n─▒z pek iyi de─čil ama, bu seferlik i┼čimi g├Âr├╝r. Cumartesi g├╝n├╝ yarg─▒ca gidebiliriz.ÔÇŁ
«   01   02   03   04   05   06   07   08   09   10   11   12   13   ...    44   »   


´╗┐