´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Cumhuriyet Gazetesi Sal─▒ Kitaplar─▒ ┬╗ F─▒├ž─▒dan ├ľyk├╝ler : 38


FI├çIDAN ├ľYK├ťLER

HANS THEODOR WOLDSEN STORM

D├ťNYA KLAS─░KLER─░ D─░Z─░S─░: 42


Biraz sonra kont, ├Âl├╝ mahzeninde, iyi y├╝rekli kontesinin yan─▒nda yat─▒yordu. K├╝├ž├╝k Kuno da art─▒k anas─▒z babas─▒z bir ├žocuk olmu┼čtu. Albaysa eskisi gibi ┼čatoda kald─▒; ┼čato y├Ânetiminin fark edilmeden yava┼č yava┼č onun eline ge├žmesine kontes g├Âz yumuyordu. Evin adamlar─▒n─▒ keskin sesiyle azarlad─▒─č─▒nda ger├ži hepsi homurdan─▒yor, ama ├Âfkeli adama kar┼č─▒ gelmeye bir t├╝rl├╝ cesaret edemiyorlard─▒. Albay, her iki ├žocukla da u─čra┼č─▒yordu. Bir sabah, Kuno ah─▒ra indi─či zaman, albay─▒n ya─č─▒z at─▒n─▒n yan─▒nda, s─▒rt─▒nda yald─▒z i┼člemeli, k─▒rm─▒z─▒ bir e─čer bellemesi olan k├╝├ž├╝k, kara bir Nordland at─▒ duruyordu. ─░├žeriye birlikte giren albay: ÔÇťBu seninÔÇŁ diyerek at─▒n ├╝st├╝ne atlad─▒; ÔÇťbir erke─čin atta nas─▒l durmas─▒ gerekti─čini sana g├ÂstereyimÔÇŁ diye ekledi. Bir s├╝re sonra, k├╝├ž├╝k Wolf'un da bir at sahibi olmas─▒n─▒ sa─člad─▒. Art─▒k, her iki ├žocu─ča binicilik sanat─▒n─▒n kurallar─▒na g├Âre ata binmesini ├Â─čretiyordu. Aradan ├žok ge├žmeden, uzun bacakl─▒ ya─č─▒z at─▒na binen zay─▒f, kuru albay─▒n, k├╝├ž├╝k Nordland atlar─▒ ├╝zerindeki iki ├žocu─čun aras─▒nda k─▒rlarda dola┼čt─▒─č─▒ g├Âr├╝ld├╝. Ama bu gezintilerde onun ├žocuklarla g├Âr├╝┼čt├╝kleri, hep m├╝nasebetsizce s├Âzlerdi. ├çocuklar aras─▒nda her zaman oldu─ču gibi, iki karde┼č kavgaya tutu┼čsa, albay y├╝ksek at─▒nda e─čilir, b├╝y├╝─če: ÔÇť┼×atonun sahibi sensin; k├╝├ž├╝─č├╝ ┼čatodan kovabilirsinÔÇŁ diye f─▒s─▒ldard─▒; bundan sonra da, ├Âteki yandaki k├╝├ž├╝─če usulca: ÔÇťOnun topraklar─▒nda ata bindi─čini sana bildirmek istiyor!ÔÇŁ derdi. Ancak bu s├Âzlerin etkisi ba┼čka t├╝rl├╝ olurdu, ├žocuklar kavgalar─▒n─▒ b─▒rak─▒r, hatta atlar─▒ndan atlay─▒p a─člayarak birbirlerinin kollar─▒na at─▒l─▒rlard─▒.
Albay─▒n keskin bir g├Âz├╝ vard─▒; ├╝vey o─čluyla ├Âb├╝r├╝ kap─▒dan ├ž─▒kt─▒klar─▒ zaman, g├╝zel kontesin g├Âzlerinin birdenbire nas─▒l karard─▒─č─▒n─▒, giden ├žocu─ču ├Âfkeli ve kinli bak─▒┼člar─▒yla nas─▒l izledi─čini albay pek├ól├ó fark etmi┼čti.
G├╝ne┼čli bir ikindi vakti, bir zamanlar iyi y├╝rekli kontesin, ├ťstad Cyprianus'un ├Âzl├╝ s├Âzlerini dinledi─či k├╝├ž├╝k bah├žede albay kad─▒nla birlikte duruyordu. Kendini be─čenen kad─▒n, bah├žeyi ├ževiren duvar─▒n ├╝zerinden a┼ča─č─▒daki orman ve ├žay─▒rlara do─čru bakarken adam sinsi sinsi dedi ki: ÔÇťKuno, ya┼č─▒ geldi─či zaman iyi bir yurtlu─ča konacak!ÔÇŁ
Kad─▒n ses ├ž─▒karmay─▒p yaln─▒zca karanl─▒k ve k─▒m─▒lt─▒s─▒z g├Âzlerle uzaklara bak─▒nca, albay: ÔÇťSizin Wolfunuz nazik bir ├ži├že─če benziyor: Ancak Kuno, herkese egemen olmak i├žin do─čmu┼č gibidir; uzun ├Âm├╝rl├╝ ve sa─člam g├Âr├╝n├╝yorÔÇŁ diye ekledi.
Tam bu s─▒rada, ├žocuklar bah├ženin a┼ča─č─▒ taraf─▒ndaki ├žay─▒ra atlar─▒n─▒n ├╝st├╝nde u├žarcas─▒na gelmi┼čti. Atlar─▒n─▒ o denli yan yana ko┼čturuyorlard─▒ ki, Kuno'nun kara bukleleri, k├╝├ž├╝k Wolf'un sar─▒ bukleleriyle birlikte u├žuyordu. K├╝├ž├╝─č├╝n hayvan─▒ yelesini sallayarak g├╝ne┼če do─čru y├╝ksek sesle ki┼čnedi. Annesi ├╝rkm├╝┼č, bir ├ž─▒─čl─▒k koparm─▒┼čt─▒; Kuno ise kolunu karde┼čine dolad─▒, b├Âylece h─▒zla ge├žip giderlerken yukardakilere parlak g├Âzlerle bakt─▒.
Albay: ÔÇťNas─▒l, bu g├Âzleri be─čeniyor musunuz, g├╝zel kontes?ÔÇŁ diye sordu.
Kad─▒n, emin olmayan bir bak─▒┼čla g├Âzlerini onun ├╝zerinde gezdirdi. Sonra: ÔÇťNe demek istiyorsunuz?ÔÇŁ diye f─▒s─▒ldad─▒.
Albaysa, eli ├ženesinde yan─▒t verdi: ÔÇťBana g├╝venin, g├╝zel kad─▒n; albay Hager sizin sad─▒k bir u┼ča─č─▒n─▒zd─▒r.ÔÇŁ
Bunun ├╝zerine kontes: ÔÇťO g├Âzler kapal─▒ olsa benim daha ├žok ho┼čuma giderdiÔÇŁ diye m─▒r─▒ldand─▒; o bunlar─▒ s├Âylerken, y├╝z├╝n├╝n bir ├Âl├╝ gibi nas─▒l sarard─▒─č─▒n─▒ Hager g├Ârm├╝┼čt├╝. ÔÇťO g├Âzleri istedi─činiz g├╝zellikte g├Ârseydiniz ne verirdiniz?ÔÇŁ
Beyaz elini bir an i├žin adam─▒n avcuna koydu; sonra parlak buklelerini geriye at─▒p, ├ževresine bakmadan bah├žeden ├ž─▒kt─▒.
«   01   ...    28   29   30   31   32   33   34   35   36   37   38   39   40   41   42   43   44   »   


´╗┐