´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Yolculamak ┬╗ Macbeth: 07


MACBETH

WILLIAM SHAKESPEARE

D├ťNYA KLAS─░KLER─░ D─░Z─░S─░: 51


MALCOLM - Daha d├Ânmediler, h├╝k├╝mdar─▒m; ama onu ├Âl├╝rken g├Âren biriyle g├Âr├╝┼čt├╝m; anlatt─▒─č─▒na g├Âre, yapt─▒─č─▒ hainlikleri a├ž─▒k├ža itiraf etmi┼č, siz efendimizin onu ba─č─▒┼člamas─▒ i├žin yalvarm─▒┼č, ├žok pi┼čmanl─▒k duydu─ču g├Âr├╝l├╝yormu┼č. Ya┼čamda hi├žbir ┼čey ona bu ya┼čamdan ayr─▒l─▒┼č─▒ kadar yak─▒┼čmam─▒┼č. ├ľl├╝m├╝ne uzun uzun haz─▒rlanm─▒┼č bir insan gibi ├Âlm├╝┼č. Sahip oldu─ču en de─čerli ┼čeyi sanki de─čersiz bir oyuncakm─▒┼č gibi at─▒p gitmi┼č.
DUNCAN - Zihnin neler kurdu─čunu insan─▒n y├╝z├╝nden anlayacak hi├žbir sanat yok. Kendisine sars─▒lmaz bir g├╝venle dayand─▒─č─▒m bir beydiÔÇŽ
(Macbeth, Banquo, Rosse ve Angus girerler).
Ah benim ├žok de─čerli amca o─člum! Daha az ├Ânce, iyilikbilmezlik g├╝nah─▒n─▒n a─č─▒r y├╝k├╝ alt─▒nda eziliyordum. Sen o kadar y├╝kseklerdesin ki arma─čanlar kanat bile taksalar sana eri┼čemiyor. Ne olurdu daha az ┼čeyi hak etseydin de seninle ├Âde┼čebilecek g├╝├žte olsayd─▒m. Ama ┼čimdi bana bir ┼čunu s├Âylemek kal─▒yor: Ne verilirse verilsin yine sen alacakl─▒s─▒n. Sana borcumuzu ├Âdeyemeyiz.
MACBETH - Size ba─čl─▒l─▒k benim boynumun borcudur. Yerine getirilmekle kendini ├Âder. Siz efendimiz bizden ba─čl─▒l─▒─č─▒m─▒z─▒ kabul edin, yeter. Bizler taht─▒n─▒z─▒n, devletinizin ├žocuklar─▒, hizmetlileriyiz; yapt─▒─č─▒m─▒z, yapmak zorunda olduklar─▒m─▒zd─▒r; bunlar size duydu─čumuz sevgi ve sayg─▒yla yap─▒lm─▒┼čt─▒r.
DUNCAN - Ho┼č geldin, yerin y├╝re─čimdedir: Orada seni daha da b├╝y├╝tmeye ├žal─▒┼čaca─č─▒m. Soylu Banquo, senin hak etti─čin de─čerin de, hak etti─čin arma─čan da daha az de─čil. Gel seni kucaklay─▒p ba─čr─▒ma basay─▒m.
BANQUO - Orada k├Âk salarsam meyvesi sizindir.
DUNCAN - Co┼čup ta┼čan, gemlenemez sevincim kendini g├Âzya┼člar─▒yla saklamaya ├žal─▒┼č─▒yor. O─čullar, yak─▒nlar, ─░sko├ž soylular─▒! Yeri taht─▒m─▒z─▒n yan─▒ ba┼č─▒ olanlar! Hepiniz de bilin ki devleti en b├╝y├╝k o─člumuz Malcolm'a b─▒rakaca─č─▒z; kendisine bundan b├Âyle Cumberland Prensi ad─▒n─▒ veriyoruz. Bu onur yaln─▒zca ona verilip yolda┼čs─▒z kalmayacak; hak edenlerin hepsinin ├╝st├╝nde soyluluk ni┼čan─▒ y─▒ld─▒zlar gibi parlayacak. Buradan Inverness'e gidelim, daha yak─▒ndan ba─članal─▒m birbirimize.
MACBETH - Sizin i├žin hizmet etmiyorsak, dinlenmek yorulmak demektir. Ben kendim habercilik edip kar─▒ma geli┼činizi m├╝jdeleyece─čim. Bunun i├žin, sayg─▒yla izninizi istiyorum.
DUNCAN - Benim de─čerli Cawdorum!
MACBETH- (Kendi kendine.) Cumberland Prensi ha! Bu basama─č─▒n ya ├Ân├╝nde kapaklanmam yahut ├╝st├╝nden a┼čmam gerek ├ž├╝nk├╝ yolumu kap─▒yor. Y─▒ld─▒zlar ate┼činizi gizleyin! I┼č─▒k benim o kapkara isteklerimi g├Ârmesin. G├Âz, eli g├Ârmezlikten gelsin, ama yine de, g├Âz├╝n bakmaya korkaca─č─▒ o i┼č ger├žekle┼čsin.
(Çıkar.)
DUNCAN - Hakl─▒s─▒n, de─čerli Banquo, o ├žok yi─čit bir adam. Ona yap─▒lan ├Âvg├╝ler beni mutlulu─ča bo─čuyor. Bizi kar┼č─▒lamak i├žin bizden ├Ânce yola ├ž─▒kt─▒. Pe┼činden gidelim. E┼či bulunmaz bir akraba!
(Borazanlar ├žalar, ├ž─▒karlar.)
SAHNE V
Inverness, Macbeth'in ┼čatosunda bir oda.
Bir mektup okuyarak Lady Macbeth girer.
«   01   02   03   04   05   06   07   08   09   10   11   12   13   14   15   16   17   ...    44   »   


´╗┐