´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Cumhuriyet Gazetesi Sal─▒ Kitaplar─▒ ┬╗ Marie Grubbe - I : 27


MARIE GRUBBE - I

JENS PETER JACOBSEN

D├ťNYA KLAS─░KLER─░ D─░Z─░S─░: 94


B├╝t├╝n g├╝n g├Âr├╝lmemi┼č bir dayan─▒┼čla oya yap─▒yor, diki┼č dikiyor ve ├žal─▒┼č─▒rken bildi─či eski, ├╝z├╝n├žl├╝ ┼čark─▒lar─▒ m─▒r─▒ldan─▒yordu. Bu ┼čark─▒lar solan, bir daha ├ži├žeklenmeyen a┼čk g├╝nlerinden, sevdiklerini b─▒rak─▒p gurbet ellere giden ve bir daha asla, asla d├Ânmeyen delikanl─▒lardan; uzun, kederli y─▒llar boyunca karanl─▒k bir kuleye kapat─▒lan tutsaklardan s├Âz ediyordu. Bunlardan biri kuleyi bekler ve kendisini aldatm─▒┼č olan kar─▒s─▒ Malvin mutluluk i├žinde ya┼čarken ├Ânce cins ┼čahinini, sonra sad─▒k k├Âpe─čini, en sonra da k─▒r at─▒n─▒ yitirmi┼čti. Marie, bu ┼čark─▒lar─▒ ve daha ba┼čkalar─▒n─▒ s├Âyl├╝yor, arada i├ž ge├žiriyor, hemen hemen g├Âzya┼člar─▒n─▒ tutamayacak duruma geliyordu.
Lucie bu durumlar─▒ g├Ârd├╝k├že onun hasta oldu─čunu sanm─▒┼č ve ├╝steleyerek ├žorab─▒na sinirli yaprak otu sokmas─▒n─▒ istemi┼čti.
Birka├ž g├╝n ge├žtikten sonra Ulrik Christian yeniden g├Âr├╝n├╝p onunla dost├ža, tatl─▒ tatl─▒ konu┼čunca Marie de aralar─▒nda hi├žbir ┼čey ge├žmemi┼č gibi davrand─▒. Ama ├žocuksu bir merakla, kendini birka├ž g├╝n ├Ânce o kadar ┼čiddetle kavrayan beyaz ellerine bak─▒yor, g├Âzlerinin i├žinde dikkatle bir ┼čeyler ar─▒yor; sesinde, onu o kadar ├╝rk├╝tm├╝┼č olan uyumu duymaya ├žal─▒┼č─▒yor ve gizlice k─▒┼čk─▒rt─▒c─▒ ├╝rpermeler ge├žirerek a─čz─▒n─▒, a┼ča─č─▒ sark─▒k ince b─▒y─▒klar─▒n─▒ inceliyordu.
Bundan sonraki g├╝nlerde Ulrik Christian hemen hemen her g├╝n ya da g├╝n a┼č─▒r─▒ gelmeye ba┼člad─▒, her geli┼činde Marie Grubbe'yi b├╝y├╝ledi. Oturduklar─▒ eski ev, o ayr─▒l─▒nca bo┼čalm─▒┼č, ├Âlm├╝┼č gibi geliyor, o da geceyi uykusuz ge├žirenlerin sabah olmas─▒n─▒ ├Âzledikleri gibi, durmadan onu ├Âzl├╝yor, ama gelince de hi├žbir zaman sevinci tam ve ba─čs─▒z olmuyor, kendini ona kar┼č─▒ hep g├╝vensiz duyumsuyordu.
Bir gece d├╝┼č├╝nde onu g├Ârd├╝. ─░lk rastlad─▒─č─▒ ak┼čamda oldu─ču gibi, s─▒ms─▒k─▒ dolu caddelerden atla ge├žiyordu. Ancak bu kez ├ževresi alk─▒┼člarla ├ž─▒nlam─▒yor, b├╝t├╝n g├Âzler ona so─čuk ve ilgisizce bak─▒yordu. Bu sessizlikte kendi y├╝re─čini de bir korku alm─▒┼č, ona g├╝l├╝msemeye cesaret edemiyor, aksine kalabal─▒k y─▒─č─▒nlar─▒n arkas─▒na gizleniyordu. Bu s─▒rada Ulrik Christian garip bi├žimde ac─▒l─▒, soru soran g├Âzlerle ├ževresini s├╝zd├╝ ve bu bak─▒┼č kendi ├╝st├╝nde karar k─▒l─▒nca, Marie kalabal─▒─č─▒n i├žinden ileri do─čru at─▒ld─▒, tam at─▒n─▒n ├Ân├╝ne gelince yere kapand─▒ ve at, ba┼č─▒n─▒ so─čuk nallar─▒n─▒n alt─▒na ald─▒ÔÇŽ
Uyand─▒; yata─č─▒nda do─čruldu ve so─čuk, ay ─▒┼č─▒─č─▒yla dolu odada ├ževresine bak─▒nd─▒. ├çok ┼č├╝k├╝r, g├Ârd├╝─č├╝ yaln─▒zca bir d├╝┼čt├╝. ─░├žini ├žekti; ama art─▒k onu ne kadar ├žok seviyor ve bu a┼čk─▒ ona belirtmeyi ne kadar istiyorduÔÇŽ Evet, ├Âyleydi, seviyordu onu, bu zamana kadar da bundan habersizdi. Sanki kor ate┼č i├žine d├╝┼čm├╝┼čt├╝, alevler g├Âz├╝ ├Ân├╝nde par─▒ld─▒yor ve y├╝re─či durmadan ├žarp─▒yor, ├žarp─▒yor, ├žarp─▒yordu. Onu seviyordu; ne garipti bunu s├ÂylemesiÔÇŽ Onu seviyordu. ├çok g├╝zel bir ┼čeydi bu. O kadar gurur verici, o kadar korku verircesine ger├žek, ama yine de ger├žek olmayan bir ┼čeydi bu, Tanr─▒m!.. Onu sevmesinin ne yarar─▒ olabilirdi? Kendi kendine duydu─ču ac─▒madan g├Âzleri ya┼čla doluydu.
Ama buna kar┼č─▒n seviyordu. Yeniden s─▒cak, ku┼čt├╝y├╝ yorgan─▒n─▒n alt─▒na girdi. A┼čk─▒n─▒, ona kar┼č─▒ duydu─ču b├╝y├╝k, ├žok b├╝y├╝k a┼čk─▒n─▒ d├╝┼č├╝nerek ├Âylece yatmak ├žok g├╝zel bir ┼čeydiÔÇŽ
Ulrik Christian'─▒ yeniden g├Ârd├╝─č├╝ zaman art─▒k ona kar┼č─▒ g├╝vensizlik duymuyordu. Tersine y├╝re─činde ta┼č─▒d─▒─č─▒ giz, kendi g├Âz├╝nde kendi ├Ânemini art─▒r─▒yor, bu gizi a├ž─▒─ča vurma korkusu da ona hemen hemen bir yeti┼čkin insan hali, bir kendine g├╝ven veriyordu. ┼×imdi ya┼čam─▒nda d├╝┼čler ve ├Âzleyi┼člerle dolu g├╝zel bir ├ža─č, inan─▒lmaz derecede g├Ârkemli bir ├ža─č ba┼člam─▒┼čt─▒. Ulrik Christian esenle┼čip giderken, herkesin g├Âzlerinden gizleyerek arkas─▒ndan y├╝zlerce ├Âp├╝c├╝k g├Ândermek ya da geldi─či zaman sevgili dostunun onu nas─▒l kucaklayaca─č─▒n─▒, kendisine d├╝nyan─▒n en tatl─▒ adlar─▒yla nas─▒l seslenece─čini, yan─▒na nas─▒l oturaca─č─▒n─▒ ve birbirlerinin g├Âzleri i├žine nas─▒l bakacaklar─▒n─▒ d├╝┼č├╝nmekÔÇŽ Bundan daha g├╝zel ne olabilirdi? Acaba bunlar olmasa ne olacakt─▒? Ama aksine, ger├žekten olabilecek bir ┼čey vard─▒ ve bunu d├╝┼č├╝n├╝nce k─▒pk─▒rm─▒z─▒ kesiliyordu.
G├╝zel, sevin├žli g├╝nlerdi bunlarÔÇŽ Ama Ulrik Christian kas─▒m─▒n sonlar─▒na do─čru tehlikeli bir bi├žimde hastaland─▒. Belki de uzun zaman her t├╝rl├╝ e─členceye d├╝┼čk├╝nl├╝kle zay─▒flayan sa─čl─▒─č─▒, s├╝r├╝p giden gece ya┼čam─▒ ve g├Ârevi gere─či olan a─č─▒r i┼člere dayanamam─▒┼čt─▒. Belki de yapt─▒─č─▒ yeni ├ž─▒lg─▒nl─▒klar, dolu barda─č─▒ ta┼č─▒rm─▒┼čt─▒. Bir├žok ┼čiddetli say─▒klama ve durmak bilmeyen huzursuzluklarla s├╝r├╝p giden bu ac─▒l─▒, y─▒prat─▒c─▒ hastal─▒k ├žok ge├žmeden ├Âyle tehlikeli bir durum ald─▒ ki, bu illetin ad─▒na a├ž─▒k├ža ├Âl├╝m dediler.

* * *

Aral─▒k ay─▒n─▒n on biriydi.
«   01   ...    17   18   19   20   21   22   23   24   25   26   27   28   29   30   31   32   33   34   35   36   »   


´╗┐