´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Cumhuriyet Gazetesi Sal─▒ Kitaplar─▒ ┬╗ Marie Grubbe - I : 35


MARIE GRUBBE - I

JENS PETER JACOBSEN

D├ťNYA KLAS─░KLER─░ D─░Z─░S─░: 94


Alayl─▒, t├Ârenli bir edayla bunlar─▒ s├Âyledikten sonra g├╝l├╝msedi ve yar─▒ rica ederek, yar─▒ sab─▒rs─▒zca: ÔÇťGel haydi, diz ├ž├Âk, haydi diz ├ž├Âk!ÔÇŁ dedi.
Ulrik Frederik isteksiz, ne┼česiz ├ževresine bak─▒nd─▒; burada, Christoffer Urnelerin sand─▒k odas─▒nda diz ├ž├Âkmek ona ├žok g├╝l├╝n├ž geliyordu. Buna kar┼č─▒n diz ├ž├Âkt├╝, kolunu k─▒z─▒n beline dolayarak y├╝z├╝n├╝ kuca─č─▒na saklad─▒; ancak hi├žbir ┼čey s├Âylemiyordu.
Sofie de korku ve s─▒k─▒nt─▒ i├žinde susuyordu. Ulrik Frederik'in solgun oldu─čunu ve her zamankinden farkl─▒ davrand─▒─č─▒n─▒ g├Ârm├╝┼čt├╝. Bak─▒┼člar─▒ tedirgin ve ├╝rkekti. Kay─▒ts─▒zca delikanl─▒n─▒n sa├žlar─▒yla oynuyor, y├╝re─či, sezgilerle dolu bir korkuyla deli gibi ├žarp─▒yordu.
Uzun s├╝re b├Âyle kald─▒lar.
Ulrik Frederik birdenbire yerinden s─▒├žrad─▒.
ÔÇťHay─▒r, hay─▒r bu b├Âyle s├╝remez!ÔÇŁ dedi. ÔÇťTanr─▒, Ulu Tanr─▒ seni her ┼čeyden ├žok sevdi─čimi biliyor. Sen benim can─▒ms─▒n ve sensiz ya┼čamak zorunda kal─▒rsam, bunun nas─▒l bir ya┼čam olaca─č─▒n─▒ asla bilmiyorum. Ama ne yarar─▒ var? Bunun sonu ne olacak? Herkes bize ├Âylesine d├╝┼čman ki, kimse avutmak i├žin bize bir s├Âz s├Âylemiyor, herkes bizden ka├ž─▒yor. ├ľyle bir duruma girdim ki, beni g├Ârd├╝kleri zaman sanki ├╝rperiyorlar. Oysa eskiden beni g├Âr├╝nce bayram ederlerdi. O kadar yaln─▒z, o kadar umutsuzca yaln─▒z─▒m ki, Sofie! Evet biliyorum; sen beni daha ├Ânce uyarm─▒┼čt─▒n. ┼×imdi sana ricada bulunmak istedi─čim zaman utan─▒yor, bunu bir g├╝nah say─▒yorum. Ama bu sava┼č─▒m beni bitirdi; cesaretim k─▒r─▒ld─▒, onurum hi├že indi; ┼čimdi de utanc─▒mdan ├Âl├╝yorum. Ama b├╝t├╝n karars─▒zl─▒─č─▒m, cesaretsizli─čimle sana yalvar─▒yorum, ├Âzg├╝r b─▒rak beni, sana verdi─čim s├Âz├╝ geri ver, ├žok ├žok sevgili k─▒z!ÔÇŁ
Sofie aya─ča kalkm─▒┼čt─▒. Bir yontu gibi so─čuk, devinimsiz duruyor, Ulrik Frederik konu┼čurken onu ciddi bak─▒┼člarla s├╝z├╝yordu. Dingin ve kararl─▒: ÔÇťBen umudumu yitirmedimÔÇŁ dedi.
Ulrik Frederik, Sofie evet demi┼č olsayd─▒, kendisini ├Âzg├╝r b─▒raksayd─▒ bunu kabul etmeyece─čini, hi├ž ku┼čkusuz krala ve her ┼čeye kar┼č─▒n ayaklar─▒na kapan─▒p yalvaraca─č─▒n─▒ duyumsuyordu. Ama Sofie bunu yapmad─▒. Yaln─▒zca onun kendisine ne kadar sa─člam ba─članm─▒┼č oldu─čunu g├Âstermek i├žin g├Â─čs├╝ndeki saat zincirine s─▒ms─▒k─▒ as─▒lmakla yetindi. Ah, bu Sofie, dedikleri gibi ├žok ak─▒ll─▒yd─▒! ├ľfkesinden kuduruyordu; ona ger├že─či s├Âyletmek ve a┼čklar─▒n─▒n g├╝l├╝ndeki her yapra─č─▒, b├╝t├╝n g├Âlgeleri ve k─▒vr─▒mlar─▒yla ├Ân├╝ne sermeye onu zorlamak istiyordu. B├Âylece sevdi─čine inanabilmek i├žin ├╝st├╝ne at─▒labilir, beyaz boynunu s─▒kabilirdi. Ama kendini tuttu, g├╝l├╝mseyerek: ÔÇťKu┼čkusuz, biliyorum. Yaln─▒zca bir ┼čaka yapmak istemi┼čtim, anl─▒yor musun?ÔÇŁ dedi.
Sofie tedirgin ona bak─▒yordu. Hay─▒r, bu yapt─▒─č─▒ ┼čaka de─čildi. ├ç├╝nk├╝ ni├žin gelip onu ├Âpmemi┼čti? Ni├žin orada, karanl─▒kta ├Âyle sessiz durmu┼čtu? Daha g├Âzlerine bak─▒nca anlam─▒┼čt─▒. Hay─▒r, bu ┼čaka de─čildi, kendi nas─▒l ciddilikle yan─▒t verdiyse, o da ayn─▒ ciddilikle kendisine bir soru sormu┼čtu. Ah, verdi─či bu yan─▒t! Bu yan─▒tla ne yitirdi─čini seziyordu. Evet deseydi, Ulrik Frederik onu b─▒rakmayacakt─▒.
ÔÇťAh, Ulrik FrederikÔÇŁ dedi, ÔÇťBen yaln─▒zca ├žocu─čumuzu d├╝┼č├╝n├╝yorum. Ama art─▒k beni sevmiyorsan git, hemen git, mutlu ol, seni tutmuyorum.ÔÇŁ
ÔÇťS├Âyledi─čimin yaln─▒zca bir ┼čaka oldu─čunu anlam─▒yor musun? Verdi─čim s├Âz├╝ yalvararak geri alaca─č─▒ma, ├Âylece ay─▒p ve utan├ž i├žinde buradan ├žekilip gidece─čime inan─▒yor musun? B├Âyle bir ┼čey yapm─▒┼č olsayd─▒m, onursuzlu─čumu g├Âren bak─▒┼člar─▒na rastlar─▒m ve ba┼č─▒m─▒ utan├žla yere e─čmek zorunda kal─▒r─▒m diye y├╝z├╝n├╝ g├Ârmekten korkard─▒m!ÔÇŁ Ulrik Frederik s├Âyledi─či gibi de d├╝┼č├╝n├╝yordu; e─čer Sofie kendisini, onu sevdi─či gibi i├žten sevmi┼č olsayd─▒ b├Âyle yapard─▒. Ama ya ┼čimdi? Asla!
Sofie ona do─čru y├╝r├╝d├╝, ba┼č─▒n─▒ omzuna dayad─▒ ve a─člamaya ba┼člad─▒.
ÔÇťG├╝le g├╝le, Ulrik FrederikÔÇŁ diyordu, ÔÇťGit, g├╝le g├╝le git! Seni sa├žlar─▒mla ba─člamak elimden gelse bile, ayr─▒lmak istedi─čini g├Ârd├╝kten sonra art─▒k seni tutmam.ÔÇŁ
Ulrik Frederik sab─▒rs─▒zl─▒kla ba┼č─▒n─▒ sall─▒yordu. ÔÇťSevgili SofieÔÇŁ diyerek k─▒z─▒n kolundan kurtuldu, ÔÇťBirbirimizle g├╝ld├╝r├╝ oynamayal─▒m! Bu kutsal ba─članmada gerek kendime, gerekse sana kar┼č─▒ sorumlu olan benim. Bu evlilik art─▒k m├╝mk├╝n oldu─ču kadar ├žabuk olmal─▒, hemen bug├╝nlerde, ama son derece gizli yap─▒lmal─▒. ├ç├╝nk├╝ ┼čimdiye kadar yapt─▒─č─▒m─▒z gibi d├╝nyay─▒ daha ├žok kendimize kar┼č─▒ kald─▒rman─▒n anlam─▒ yok.ÔÇŁ
Sofie bu s├Âzlere kar┼č─▒l─▒k olacak hi├žbir ┼čey s├Âylemeye cesaret edemedi. Nik├óhlar─▒n─▒n nerede ve nas─▒l yap─▒laca─č─▒n─▒ konu┼čtular. Sonunda birbirlerine tatl─▒l─▒kla veda ettiler.
«   01   ...    25   26   27   28   29   30   31   32   33   34   35   36   »   


´╗┐