´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Yolculamak ┬╗ Marie Grubbe - III : 03


MARIE GRUBBE - III

JENS PETER JACOBSEN

D├ťNYA KLAS─░KLER─░ D─░Z─░S─░: 96


Ulrik Frederik ise gere─činden fazla sayg─▒nl─▒k kazanm─▒┼čt─▒. B├Âyle olmasayd─▒ Marie'yi saraydan ya da saray─▒ Marie'den bu bi├žimde uzakla┼čt─▒ramazd─▒. Hay─▒r, Sti, Marie'nin drahomas─▒n─▒ nakit olarak istemesi, sonra da ├╝lke d─▒┼č─▒na giderek bir daha buraya ayak basmamas─▒ d├╝┼č├╝ncesindeydi. ├ç├╝nk├╝ Marie g├╝zelli─či ve e─čitimiyle Fransa'da, bu k├Ây soylular─▒yla dolu, saray─▒ bile zavall─▒ ve yapmac─▒k, sefil ├╝lkeye oranla ├žok ba┼čka ve g├╝zel bir ┼čans yakalayabilirdi.
Bunlar─▒ s├Âyledi ve on d├Ârd├╝nc├╝ Louis'nin zengin, g├Ârkemli saray─▒ i├žin yapt─▒─č─▒ betimlemeler, Kal├Â'deki yaln─▒z ve zavall─▒ ya┼čamla ├Âylesine kar┼č─▒tl─▒k olu┼čturuyordu ki, Marie bu hayalle b├╝y├╝lendi ve o g├╝nden sonra yaln─▒zca Fransa'n─▒n d├╝┼č├╝n├╝ g├Ârmeye ba┼člad─▒.
Sti H├Âg, Marie'ye h├ól├ó eskisi kadar ├ó┼č─▒kt─▒. Bu tutkudan s─▒k s─▒k ona da s├Âz ediyordu. Ama rica ederek, yalvararak de─čil, hay─▒r, hatta hi├žbir umut beslemeden, yak─▒nmadan ve Marie'nin bu a┼čka kar┼č─▒l─▒k verece─čini ya da verebilece─čini b├╝t├╝n├╝yle olanaks─▒z g├Ârerek, umutsuz bir ruh durumuyla bu a┼čktan s├Âz ediyordu. Marie, ilk zamanlar bu s├Âzleri korkulu bir ┼ča┼čmayla dinliyordu. Ama bu s├Âzler yava┼č yava┼č onu sarmaya ba┼člam─▒┼čt─▒. Bu bi├žimde kayna─č─▒ kendisi olan umutsuz bir a┼čka ├╝zerine g├Âr├╝┼čler dinledik├že i├žinde insan─▒ sarho┼č eden bir y├Ânetme iste─či duyuyor ve kendisini, Sti H├Âg gibi garip bir adam─▒n ├Âl├╝m├╝ne ve ya┼čam─▒na egemen saymaya ba┼čl─▒yordu. Ancak ├žok ge├žmeden Sti H├Âg'├╝n s├Âzlerinde beliren cesaretsizlik, Marie'de bir sinirlilik durumu yaratt─▒. Amaca eri┼čmenin olanaks─▒zl─▒─č─▒ y├╝z├╝nden onun sava┼č─▒mdan ka├ž─▒nmas─▒, Marie'nin, yaln─▒zca bu garip s├Âzlerin arkas─▒nda ger├žek bir a┼čk─▒n, bu karaduygulu tav─▒rlar─▒n ├Âtesinde ger├žek bir ac─▒n─▒n gizlendi─činden ku┼čku duymas─▒na neden olmakla kalmad─▒, tersine Sti H├Âg'├╝n duyumsad─▒klar─▒ndan ├žok daha fazlas─▒n─▒ s├Âyleyen bir adam oldu─čunu bile d├╝┼č├╝nmeye ba┼člad─▒.
├ç├╝nk├╝ g├Âzlerini inatla kapayarak, k├Âr├╝ k├Âr├╝ne at─▒lmak istemeyen b├Âyle umutsuz bir tutkuyu anlam─▒yordu, b├Âyle bir a┼čka inanam─▒yordu. B├Âylece onu hep kendi kendisiyle u─čra┼čan ve kendini Marie'ye bak─▒nca daha i├žli, daha y├╝ce, daha ├Ânemli sayan bir adam olarak g├Ârmeye ba┼člad─▒. ┼×imdi de ger├žek durum bu d├╝┼č├╝ncesini g├╝├žlendirmedi─či i├žin, y├╝ce bir ruh durumu i├žine d├╝┼čt├╝─č├╝ne, b├╝y├╝k tutkular duydu─čuna inanarak kendini aldat─▒yordu. Oysa bunlar─▒n hepsi hastal─▒kl─▒ bir bi├žimde ├žal─▒┼čan kafas─▒n─▒n do─čurdu─ču ├╝r├╝nlerdi yaln─▒zca. Onun a─čz─▒ndan uzun zaman i├žin son olarak duydu─ču s├Âzc├╝kler de -├ž├╝nk├╝ babas─▒n─▒n iste─či ├╝zerine Tjele'ye d├Ân├╝yordu, Sti ise oraya gelmeye cesaret edemiyordu-, onun ├╝zerine d├╝┼č├╝nd├╝klerinin b├╝t├╝n├╝yle do─čru oldu─ču inanc─▒n─▒ g├╝├žlendirmekten ba┼čka bir ┼čeye yaramad─▒.
Sti H├Âg ÔÇťAllaha ─▒smarlad─▒kÔÇŁ diyerek kap─▒ tokma─č─▒na elini koydu─ču anda Marie'ye d├Ând├╝ ve ÔÇť┼×imdi a├žt─▒─č─▒m sayfa, ya┼čam kitab─▒m─▒n en g├╝├ž sayfas─▒d─▒r, MadamÔÇŁ dedi, ÔÇťSiz ┼čimdi Kal├Â'den ayr─▒l─▒yorsunuz; ben de d├╝nyadaki b├╝t├╝n mutlulu─čunu, b├╝t├╝n umudunu ve tutkusunu yitirmi┼č bir adam gibi yas ve ac─▒ i├žinde size ├Âzlem duyaca─č─▒m. Ama buna kar┼č─▒n Madam, bir g├╝n sizin beni sevdi─činize kalbimi inand─▒racak akla uygun bir neden ├ž─▒kar, ben de buna inan─▒rsam ba┼č─▒ma neler gelebilece─čini yaln─▒zca Tanr─▒ bilir. Bu a┼čk belki bu zamana kadar en b├╝y├╝k at─▒l─▒mlar─▒n─▒ yapmam─▒┼č olan baz─▒ g├╝├žlerimi uyand─▒racak, ruhumun umutlarla tutu┼čan, harekete ge├žmeye susam─▒┼č yan─▒n─▒n egemenlik kurmas─▒na neden olacak, ad─▒m─▒ ├╝nl├╝ ve sayg─▒n k─▒labilecektir! Ama bu bi├žimde s├Âzle anlat─▒lamayacak bir mutlulu─čun, fazla gerilmi┼č olan bir teli gev┼četebilece─čini, her yo─čun tutkuyu susturaca─č─▒n─▒, her umudu uyu┼čturabilece─čini de ayn─▒ derecede d├╝┼č├╝nmek m├╝mk├╝nd├╝r. B├Âylelikle benim mutluluk ├╝lkem, i├žinde g├╝├ž ve yetene─čimin uyudu─ču bir Capua (1) olacakt─▒rÔÇŽÔÇŁ
Marie'nin eskisi gibi d├╝┼č├╝nmeyi s├╝rd├╝rmesi do─čald─▒; bu da en do─črusuydu. Ama buna kar┼č─▒n i├ž ge├žirmekten kendini alamad─▒.
┼×imdi Tjele'ye gidiyordu. Erik Grubbe, Sti H├Âg'├╝n etkisi alt─▒nda kalarak kendi planlar─▒na uymayacak kararlar almas─▒ndan korktu─ču i├žin Marie'nin geri d├Ânmesini istemi┼čti. Bundan ba┼čka k─▒z─▒n─▒ kand─▒rmak ve sorunu bu evlilik bozulmayacak bi├žimde yoluna koymak da istiyordu.
Ancak buna kar┼č─▒n tasarlad─▒klar─▒ sonu├žsuz kald─▒. Ve Marie'yi yeniden yan─▒na almas─▒ i├žin Ulrik Frederik'e hi├žbir yarar sa─člamayan mektuplar yazmay─▒ s├╝rd├╝rd├╝. Ulrik Frederik asla yan─▒t vermiyor, sorunu m├╝mk├╝n oldu─ču kadar uzun s├╝re belirsiz bir durumda b─▒rakmak istiyordu. ├ç├╝nk├╝ ayr─▒ld─▒─č─▒ takdirde servetini b├Âlmek zorunda kalmas─▒ onun i├žin ├žok k├Ât├╝ olacakt─▒. Kay─▒npederinin, Marie'nin bar─▒┼čma iste─činde oldu─ču konusunda yazd─▒─č─▒ ┼čeylere de inanm─▒yordu. Erik Grubbe'nin do─čru s├Âylemeyen bir adam oldu─ču herkesin bildi─či bir ┼čeydi.
«   01   02   03   04   05   06   07   08   09   10   11   12   13   ...    33   »   


´╗┐