´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Yolculamak ┬╗ Sad─▒k & Safdil : 46


SADIK & SAFD─░L

VOLTAIRE

D├ťNYA KLAS─░KLER─░ D─░Z─░S─░: 44


Sevgilisi ┼č├Âyle s├╝rd├╝rd├╝: ÔÇťBa─člar─▒m─▒ koparan melek, e─čer biraz daha adalet getirecek g├╝c├╝n├╝z varsa, sizin bana sevmeyi ├Â─čretti─činiz gibi bana d├╝┼č├╝nmeyi ├Â─čreten ya┼čl─▒ bir adam─▒ da kurtarabilir misiniz? Yazg─▒ beni bu adama ba─člad─▒; onu babam gibi seviyorum, siz ve o olmadan ya┼čayamam.ÔÇŁ
Saint-Yves ┼ča┼č─▒rd─▒: ÔÇťYani ben yine bakan yard─▒mc─▒s─▒na..!ÔÇŁ Safdil ÔÇťEvet, her ┼čeyimi size bor├žlu olmak istiyorum. Bu yetkiliye yine yaz─▒n ve ba┼člad─▒─č─▒n─▒z iyilikleri tamamlay─▒n.ÔÇŁ Gen├ž k─▒z onun iste─čini yapmas─▒ gerekti─čini duyumsuyordu. Yazmak i├žin kalemi ald─▒─č─▒nda eline egemen olamad─▒. ├ť├ž kez yazmay─▒ denedi, ├╝├ž├╝n├╝ de y─▒rtt─▒. Sonunda bir mektup yazd─▒ ve iki sevgili, tanr─▒sal l├╝tfun kurban─▒ ya┼čl─▒ jansenciyi kucaklay─▒p ayr─▒ld─▒lar.
Mutlu ve ├╝zg├╝n Saint-Yves karde┼či rahibin kald─▒─č─▒ oteli biliyordu. Ayn─▒ yere gidip bir oda tuttular.
Hen├╝z yerle┼čmi┼člerdi ki bakan yard─▒mc─▒s─▒ndan bir haberci geldi. Ya┼čl─▒ Gordon'un sal─▒verme karar─▒n─▒ g├Ânderen Saint-Poulange gen├ž k─▒za ertesi ak┼čam i├žin randevu veriyordu. B├Âylece, yapt─▒─č─▒ her iyilik sonunda biraz daha kirleniyordu. Gen├ž k─▒z insanlar─▒n y─▒k─▒mlar─▒ ├╝zerine yap─▒lan bu ticaretten i─čreniyordu. Sal─▒verme karar─▒n─▒ Safdil'e verdi ve bakan yard─▒mc─▒s─▒n─▒n randevu ├Ânerisini geri ├ževirdi. Safdil ancak arkada┼č─▒n─▒ kurtarmak ├╝zere sevgilisinin yan─▒ndan ayr─▒labildi. Ko┼čarak tutukevine giderken bir yandan da d├╝nya i┼člerinin nas─▒l d├Ând├╝─č├╝n├╝ d├╝┼č├╝n├╝yor ve iki ki┼čiyi kurtaran bu k─▒z─▒n cesaretine hayranl─▒k duyuyordu.

19. SAFD─░L, G├ťZEL SA─░NT-YVES VE AKRABALARI B─░R ARAYA GEL─░YOR

G├╝zel ve g├╝nahk├ór Saint-Yves, karde┼či rahip Saint-Yves ve Safdil'in amca ve halas─▒yla bir araya gelmi┼čti. Herkes olup bitenlerden dolay─▒ ┼ča┼čk─▒nl─▒k ve farkl─▒ duygular i├žindeydi. Rahip Saint-Yves yapt─▒─č─▒ haks─▒zl─▒ktan pi┼čman olmu┼č karde┼čine sar─▒l─▒p a─člarken gen├ž k─▒z da onu ba─č─▒┼čl─▒yordu. Amca ve hala sevin├žten a─čl─▒yorlard─▒. Bu g├╝zel toplulukta k├Ât├╝ yarg─▒├ž ve s─▒k─▒c─▒ o─člu yoktu: d├╝┼čmanlar─▒n─▒n sal─▒verildi─čini duyar duymaz oradan ayr─▒lm─▒┼člar, k├Ât├╝l├╝k ve budalal─▒klar─▒n─▒ kendi kasabalar─▒nda yaymaya gitmi┼člerdi. Heyecan i├žindeki bu d├Ârt ki┼či Safdil'in arkada┼č─▒n─▒ ├Âzg├╝rl├╝─če kavu┼čturup d├Ânmesini sab─▒rs─▒zl─▒kla bekliyorlard─▒. Rahip de Saint-Yves k─▒z karde┼činin yan─▒nda konu┼čmaya cesaret edemiyordu. Matmazel de Kerkabon ÔÇťYe─čenimi g├Ârece─čimÔÇŁ diye sevin├žten u├žuyordu. G├╝zel Saint-Yves ona ÔÇťYe─čeninizi g├Âreceksiniz, ama o art─▒k bildi─činiz adam de─čil; duru┼ču, bak─▒┼č─▒, d├╝┼č├╝nceleri, her ┼čeyi de─či┼čmi┼č; saf oldu─ču kadar bilge bir ki┼či; k─▒saca ailenizin gurur duyaca─č─▒ bir insan olmu┼č. Ke┼čke ben de ├Âyle olabilsemÔÇŁ dedi. Rahip de Kerkabon ona ÔÇťSiz de ayn─▒ de─čilsiniz; ba┼č─▒n─▒zdan neler ge├žti de bu kadar de─či┼čtiniz?ÔÇŁ diye sordu.
Bu konu┼čmalar─▒n ortas─▒nda Safdil elinden tuttu─ču jansenci Gordon'la ├ž─▒kageldi. Amca ve teyzesi ye─čenlerine sar─▒l─▒p uzun uzun ├Âpt├╝ler. Rahip de Saint-Yves art─▒k saf olmayan Safdil'in ├Ân├╝nde neredeyse diz ├ž├Âk├╝p ├Âz├╝r diledi. ─░ki sevgili duygular─▒n─▒ ancak bak─▒┼člar─▒yla anlatabiliyorlard─▒. Birinin bak─▒┼člar─▒nda minnettarl─▒k ve sevgi, di─čerininkinde ise utan├ž ve s─▒k─▒nt─▒ okunuyordu. Kimse gen├ž k─▒z─▒n bu mutlu g├╝n├╝nde durgun olu┼čuna bir anlam veremiyordu.
Ya┼čl─▒ Gordon bir anda ailenin sevgilisi oldu, ├ž├╝nk├╝ gen├ž tutuklunun s─▒k─▒nt─▒lar─▒n─▒ payla┼čm─▒┼č olmas─▒ b├╝y├╝k bir onurdu. Ya┼čl─▒ adam ├Âzg├╝rl├╝─č├╝n├╝ iki sevgiliye bor├žlu oldu─ču i├žin a┼čka inanmaya ba┼člam─▒┼čt─▒, eski ve kuru d├╝┼č├╝nceleri de─či┼čiyordu. Yemekten ├Ânce herkes ba┼č─▒ndan ge├ženleri anlatt─▒. ─░ki rahip ve hala bunlar─▒, hortlak ├Âyk├╝leri dinleyen ├žocuklar veya y─▒k─▒m haberlerine merakl─▒ adamlar gibi, g├Âzlerini iri iri a├žarak dinliyorlard─▒. Gordon ┼č├Âyle dedi: ÔÇťNe yaz─▒k! Matmazel de Saint-Yves'in k─▒rd─▒─č─▒ zincirlere ba─čl─▒ daha be┼č y├╝zden fazla insan var; onlar─▒n ne olaca─č─▒n─▒ kimse bilmiyor. G├╝├žs├╝ze vurmak i├žin bir├žok el kalkarken, yard─▒m eli o kadar az ki.ÔÇŁ Bu d├╝┼č├╝nce onu daha duygulu ve minnettar yap─▒yor, g├╝zel Saint-Yves'in davran─▒┼č─▒n─▒ daha de─čerli k─▒l─▒yordu. Her ┼čey gen├ž k─▒z─▒n kararl─▒ ve soylu davran─▒┼č─▒n─▒ bir kat daha y├╝celtiyordu. Ama gen├ž k─▒za duyulan hayranl─▒k, sarayda etkili birine duyulan sayg─▒yla kar─▒┼č─▒k bir hayranl─▒k gibiydi. Bu arada Rahip de Saint-Yves arada bir ÔÇťk─▒z karde┼čim k─▒sa s├╝rede bu g├╝c├╝ nereden alm─▒┼č olabilir?ÔÇŁ diye d├╝┼č├╝nmekten kendini alam─▒yordu.
Yeme─če oturduklar─▒ s─▒rada Versailles'da evinde kald─▒─č─▒ bayan her ┼čeyden habersiz olarak ├ž─▒kageldi. Saraya gider gibi g├Âsteri┼čli bir arabayla gelmi┼čti ve i├žerdekileri b├╝y├╝klenen bir tav─▒rla selamlad─▒. Sonra Saint-Yves'i bir k─▒y─▒ya ├žekip konu┼čtu: ÔÇťNi├žin beyefendiyi bekletiyorsunuz? ─░┼čte elmas k├╝peleriniz; onlar─▒ tak─▒n ve beni izleyin.ÔÇŁ
«   01   ...    36   37   38   39   40   41   42   43   44   45   46   47   48   49   50   »   


´╗┐