´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Yolculamak ┬╗ Top Oynayan Kedi Ma─čazas─▒ : 02


TOP OYNAYAN KED─░ MA─×AZASI

HONORÉ DE BALZAC

D├ťNYA KLAS─░KLER─░ D─░Z─░S─░: 5


Bir zamanlar, Saint-Denis caddesinin ortalar─▒nda, hemen hemen Petit-Lion soka─č─▒yla birle┼čti─či yerde, bir ev vard─▒; hani ┼ču benzetme yoluyla tarih├žilere eski Paris'i g├Âz ├Ân├╝nde canland─▒rmak olana─č─▒n─▒ veren de─čerli evlerden biri. Bu y─▒k─▒nt─▒ evin insan─▒ korkutan duvarlar─▒, hiyerogliflerle alaca bulaca bir duruma sokulmu┼čtu sanki. Birbirine ko┼čut ├žatlaklarla, s─▒van─▒n ├╝st├╝nde bir yandan ├Âb├╝r yana, bir k├Â┼čeden ├Âteki k├Â┼čeye uzat─▒lm─▒┼č tahta par├žalar─▒n─▒n evin y├╝z├╝ne ├žizdi─či bu X'lerle V'lere, yoldan ge├žen bir kimse ba┼čka nas─▒l bir ad verebilirdi. En hafif bir araba ge├žerken bile bu kalaslar─▒n yerlerinden oynamalar─▒ do─čald─▒. Paris'te bir daha g├Âr├╝lmeyecek ├╝├žgen bi├žiminde bir ├žat─▒s─▒ vard─▒. Paris ikliminin gere─či olarak k─▒vr─▒m k─▒vr─▒m yap─▒lm─▒┼č olan bu ├žat─▒, yolun ├╝st├╝ne do─čru ├╝├ž ayak kadar uzan─▒yor, b├Âylelikle hem kap─▒n─▒n e┼či─čini hem de ├žat─▒ kat─▒n─▒n duvar─▒n─▒ ve hi├žbir dayana─č─▒ olmayan penceresini ya─čmur sular─▒na kar┼č─▒ koruyordu. ├çat─▒ kat─▒, herhalde bu ├želimsiz derme ├žatma evin s─▒rt─▒na fazla y├╝k olmas─▒n diye, birbiri ├╝st├╝ne ├živilenmi┼č, arduvaz─▒ and─▒r─▒r tahtalardan yap─▒lm─▒┼čt─▒.
Ya─čmurlu bir mart sabah─▒, paltosuna sar─▒nm─▒┼č gen├ž bir adam bu eski evin kar┼č─▒s─▒ndaki d├╝kk├ón─▒n sa├ža─č─▒ alt─▒nda durmu┼č, bir arkeolog heyecan─▒yla evi inceliyordu. Do─črusu ya, on alt─▒nc─▒ y├╝zy─▒l kentsoylular─▒ndan arta kalan bu y─▒k─▒nt─▒, kendisine bakanlar─▒ uzun uzun d├╝┼č├╝nd├╝r├╝yordu. Her katta bir acayiplik vard─▒: birinci katta birbirine yak─▒n, uzun ve dar d├Ârt pencerenin alt k─▒s─▒mlar─▒n─▒n camlar─▒ ├ž─▒kar─▒larak yerlerine tahtalar konmu┼č; kurnaz bir sat─▒c─▒n─▒n kuma┼člara al─▒c─▒lar─▒n istedi─či rengi verebilmek i├žin yararland─▒─č─▒ hafif bir ─▒┼č─▒k i├žeriye girsin diye b├Âyle yap─▒lm─▒┼čt─▒. Delikanl─▒ evin bu en esasl─▒ k─▒sm─▒na hi├ž ald─▒r─▒┼č etmiyor gibiydi, g├Âzleri hen├╝z bu k─▒s─▒mda durmam─▒┼čt─▒. ─░kinci kat─▒n kalk─▒k panjurlar─▒ alt─▒ndan, Bohemya cam─▒ndan yap─▒lm─▒┼č b├╝y├╝k pencerelerin arkas─▒nda g├Âr├╝nen k─▒rm─▒z─▒ m├╝slinden k├╝├ž├╝k perdeler de onu ilgilendirmiyordu. Onun dikkatini ├žeken, ├╝├ž├╝nc├╝ kattaki pencerelerdi; bunlar─▒n kaba bir y├Ântemle i┼členmi┼č tahta k─▒s─▒mlar─▒, Frans─▒z marangozlu─čunun ilk ├žal─▒┼čmalar─▒n─▒ g├Âstermek i├žin k├╝├ž├╝k sanatlar m├╝zesine konsa, buna de─čer. Pencerelerdeki camlar─▒n rengi ├Âyle ye┼čildi ki, keskin g├Âr├╝┼č├╝ olmasayd─▒, delikanl─▒, bu evin gizlerini yabanc─▒ g├Âzlerden saklayan mavi hareli t├╝l perdeleri fark edemeyecekti. Bir ┼čeyler ara┼čt─▒ran bu adam, ya sonu├ž vermeyen bak─▒┼člar─▒ndan ya da b├╝t├╝n mahalle gibi bu evin de g├Âm├╝lm├╝┼č oldu─ču sessizlikten s─▒k─▒larak, arada bir evin alt k─▒s─▒mlar─▒na do─čru bak─▒yordu. Ger├žekten i├žinde g├╝l├╝necek bir├žok ┼čeyin bulundu─ču d├╝kk├óna yeniden bakt─▒─č─▒nda, dudaklar─▒nda elinde olmadan bir g├╝l├╝mseme beliriyordu. Neredeyse ├ž├Âkecek olan bu eski evin a─č─▒rl─▒─č─▒yla e─čilmi┼č gibi duran d├Ârt dire─čin ├╝st├╝ne, yatay olarak dayat─▒lm─▒┼č kocaman bir tahta par├žas─▒, bin bir t├╝rl├╝ boyayla boyanm─▒┼čt─▒; kart bir d├╝┼česin yana─č─▒nda da ancak bu kadar al vard─▒r. B├╝y├╝k bir incelikle i┼členmi┼č bu geni┼č dire─čin ortas─▒nda da top oynayan bir kediyi betimleyen eski bir tablo vard─▒; bu resim delikanl─▒n─▒n ├žok ho┼čuna gitmi┼čti. ┼×unu da s├Âyleyelim ki, zaman─▒m─▒z ressamlar─▒n─▒n en alayc─▒s─▒ bile bu kadar g├╝l├╝n├ž bir ┼čey uyduramaz. Kedi patilerinden biriyle kendisi kadar b├╝y├╝k bir raket tutuyor, i┼člemeli giysili ┼č─▒k bir bay─▒n att─▒─č─▒ kocaman topa ni┼čan almak i├žin de art ayaklar─▒ ├╝st├╝nde y├╝kseliyordu. ├çizgiler, renkler, ayr─▒nt─▒lar, her ┼čey, sanat├ž─▒n─▒n t├╝ccarla, gelip ge├ženlerle e─členmek istedi─čine insan─▒ inand─▒racak bi├žimde kullan─▒lm─▒┼čt─▒. Zaman, her ┼čeyi anlamak isteyen halk─▒n zihnini kurcalayacak olan bu ├žocuk├ža resmin ┼čuras─▒n─▒ buras─▒n─▒ de─či┼čtirmi┼č, daha kaba bir duruma sokmu┼čtu. ├ľrne─čin, kedinin alaca kuyru─ču yer yer ├Âyle kesilmi┼čti ki, insan kedinin kuyru─čunu seyirci sanabilirdi; atalar─▒m─▒z─▒n kedilerinin kuyruklar─▒ o kadar g├Âsteri┼čli, iri ve t├╝yl├╝yd├╝. Yoldan gelip ge├ženler, tablonun sa─č─▒nda, tahtan─▒n ├ž├╝r├╝k k─▒sm─▒n─▒ yar─▒m yamalak kapayan, lacivert renkli bir zemin ├╝st├╝ne yaz─▒lm─▒┼č GUILLAUME; solunda ise BAY CHEVREL'in ARDILI s├Âzc├╝klerini okuyorlard─▒. Bu yaz─▒da eski yaz─▒m kurallar─▒na uyularak U'lar─▒n yerine V, V'lerin yerine de U kullan─▒lm─▒┼čt─▒; harflerin ├╝st├╝ne zaten az s├╝r├╝lm├╝┼č alt─▒n tozunun ├Ânemli bir k─▒sm─▒n─▒ da g├╝ne┼č ve ya─čmur silip s├╝p├╝rm├╝┼čt├╝. D├╝nyan─▒n gitgide daha ak─▒ll─▒, yeni zaman ┼čarlatanl─▒─č─▒n─▒n her ┼čeyden ├╝st├╝n oldu─čunu sananlar─▒n gururunu bir par├ža k─▒rmak i├žin ┼ču noktay─▒ belirtmek uygun d├╝┼čecek; Parisli t├╝ccarlar─▒n ├žo─čuna k├Âkeni biraz tuhaf g├Âr├╝nen bu d├╝kk├ón levhalar─▒, a├ž─▒kg├Âz dedelerimizin vaktiyle kullan─▒p da al─▒c─▒lar─▒ ma─čazalar─▒na ├žekmeyi ba┼čard─▒klar─▒ birtak─▒m canl─▒ tablolar─▒n ├Âl├╝ resimleridir.
«   01   02   03   04   05   06   07   08   09   10   11   12   ...    27   »   


´╗┐