´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Cumhuriyet Gazetesi Sal─▒ Kitaplar─▒ ┬╗ Tristan ve Iseut : 07


TRISTAN VE ISEUT

ANON─░M

D├ťNYA KLAS─░KLER─░ D─░Z─░S─░: 107


Yi─čit kumun ├╝zerine atlad─▒, analar ├Ân├╝nde diz ├ž├Âkerek, demir ayakkab─▒lar─▒n─▒ ├Âperlerken, o Morholt'nun arkada┼člar─▒na:
- ─░rlanda seny├Ârleri, diye ba─č─▒rd─▒, Morholt g├╝zel d├Âv├╝┼čt├╝. Bak─▒n k─▒l─▒c─▒m par├žaland─▒, ├želi─čin bir par├žas─▒ onun kafatas─▒n─▒n i├žinde kald─▒. Bu ├želik par├žas─▒n─▒ g├Ât├╝r├╝n seny├Ârler; i┼čte Cornouailles'─▒n vergisi budur.
Sonra Tintagel'e do─čru yola ├ž─▒kt─▒. Yoldan ge├žerken, ya┼čamlar─▒ kurtar─▒lan ├žocuklar ba─čr─▒┼čarak ellerinde ye┼čil dallar sall─▒yorlard─▒, pencerelere de─čerli perdeler as─▒lm─▒┼čt─▒. Tristan, bu sevin├ž t├╝rk├╝leri, Tanr─▒'n─▒n g├Âk g├╝r├╝lt├╝s├╝n├╝ bile ├Ârtecek kadar g├╝r├╝lt├╝l├╝ ├žan ve boru sesleri aras─▒nda ┼čatoya vard─▒; Kral Marc'─▒n kollar─▒ aras─▒na y─▒k─▒l─▒verdi. Yaralar─▒ndan sel gibi kan ak─▒yordu.
Morholt'un arkada┼člar─▒ b├╝y├╝k bir ho┼čnutsuzluk i├žinde ─░rlanda k─▒y─▒s─▒na vard─▒lar. Eskiden Morholt, Weeisefort liman─▒na d├Ând├╝─č├╝ zaman, adamlar─▒n─▒n onu kalabal─▒k bir durumda, sevin├žle kar┼č─▒lad─▒klar─▒n─▒, sonra k─▒zkarde┼či krali├žeyi, g├╝zelli─či g├╝n gibi ─▒┼č─▒ldamaya ba┼čl─▒yan ye─čeni, alt─▒n sa├žl─▒ sar─▒┼č─▒n Iseut'y├╝ g├Âr├╝nce sevin├ž duyard─▒. Bu kad─▒nlar onu sevecenlikle kar┼č─▒larlar, yaras─▒ oldu─ču zaman iyi ederlerdi; ├ž├╝nk├╝ onlar, ├Âl├╝m halinde olan yaral─▒lar─▒ bile dirilten merhemler ve ┼čuruplar yapmas─▒n─▒ bilirlerdi. Ama ┼čimdi o sihirli bile┼čimler, tam zaman─▒nda kopar─▒lm─▒┼č otlar, b├╝y├╝l├╝ i├žkiler neye yarayacakt─▒? Morholt, bir geyik derisine sar─▒l─▒, ├Âl├╝ olarak yerde yat─▒yordu, d├╝┼čman k─▒l─▒c─▒n─▒n par├žas─▒ da h├ól├ó beyninde sapl─▒ duruyordu. Sar─▒┼č─▒n Iseut onu ├žekip ├ž─▒kard─▒, sevgili bir anda├ž olarak fildi┼či bir ├žekmecenin i├žine saklad─▒. Koca cesedin ├╝zerine e─čilmi┼č duran ana k─▒z durmadan ├Âl├╝n├╝n ├Âvg├╝s├╝n├╝ yap─▒yor, durmadan onu ├Âld├╝rene ileniyor, kad─▒nlar aras─▒na yas sal─▒yorlard─▒. ─░┼čte o g├╝nden beri sar─▒┼č─▒n Iseut, Loonoisl─▒ Tristan ad─▒ndan nefret etmeye ba┼člad─▒.
Tristan ise Tintagel'de sarar─▒p soluyordu; yaralar─▒ndan zehirli bir kan ak─▒yordu. Hekimler, v├╝cuduna, Morholt'nun zehirli bir m─▒zrak saplad─▒─č─▒n─▒ anlad─▒lar. Kendi ila├žlar─▒yla zehire kar┼č─▒ s├╝rd├╝kleri macunlar─▒n─▒n kurtaramad─▒─č─▒ kahraman─▒, Tanr─▒'n─▒n iyile┼čtirmesine b─▒rakt─▒lar. Yaralar─▒ndan ├ževreye ├Âyle i─čren├ž bir koku yay─▒l─▒yordu ki, b├╝t├╝n yak─▒n dostlar─▒ ondan ka├ž─▒yorlard─▒; Kral Marc ile Dinas de Lidan d─▒┼č─▒nda, hepsi. Yaln─▒zca onlar, Tristan'─▒n ba┼č ucunda durabiliyor, sevgileri i─črenmelerini yeniyordu. Sonunda Tristan kendisini, herkesten uzakta, k─▒y─▒da bir kul├╝beye ta┼č─▒tt─▒rd─▒. Dalgalar─▒n kar┼č─▒s─▒nda, yatt─▒─č─▒ yerde ├Âl├╝m├╝ bekliyordu. ┼×├Âyle d├╝┼č├╝n├╝yordu: ÔÇťEy Kral Marc, beni g├Âzden ├ž─▒kard─▒n─▒z m─▒? Ben ki ├╝lkenizin onurunu kurtard─▒m. Hay─▒r sevgili day─▒c─▒─č─▒m, ya┼čam─▒m─▒ kurtarmak i├žin can─▒n─▒z─▒ bile verece─činizi biliyorum; ama sizin sevginiz bana ne yapabilir? ├ľl├╝mden kurtulamayaca─č─▒m. Buna kar┼č─▒n, g├╝ne┼či g├Ârmek ne tatl─▒ ┼čey; y├╝re─čimde daha cesaret var. Ser├╝ven dolu denize at─▒lmak istiyorum. Beni yapayaln─▒z uzaklara g├Ât├╝rs├╝n istiyorum. Hangi topraklara? Bilmem, ama belki derdime umar bulacak insana raslayaca─č─▒m bir yere g├Ât├╝r├╝r. Belki, sevgili day─▒c─▒─č─▒m, bir g├╝n yine size arp├ž─▒n─▒z, avc─▒n─▒z ve size ba─čl─▒ kulunuz olarak hizmet ederim.ÔÇŁ
├ľyle yalvard─▒ ki, sonunda k─▒ral Marc boyun e─čdi. Onu yelkensiz, k├╝reksiz bir kay─▒─č─▒n i├žine koydu. Tristan, yan─▒na yaln─▒zca arp─▒n─▒ koymalar─▒n─▒ istedi. Kollar─▒n─▒n a├žamayaca─č─▒ yelkenler neye yarard─▒? K─▒l─▒├ž neye yarard─▒? Uzun bir deniz yolculu─čunda, bir gemicinin, eski bir arkada┼č─▒n─▒n cesedini gemiden denize atmas─▒ gibi, Gorvenal titreyen kollar─▒yla i├žinde sevgili o─člunun serili yatt─▒─č─▒ kay─▒─č─▒ denize do─čru itti, deniz de onu al─▒p g├Ât├╝rd├╝.
Deniz tekneyi, yedi g├╝n yedi gece, yava┼č yava┼č s├╝r├╝kledi. Arada s─▒rada Tristan ├╝z├╝nt├╝s├╝n├╝ avutmak i├žin arp ├žal─▒yordu. Sonunda, haberi olmadan deniz onu bir k─▒y─▒ya yakla┼čt─▒rd─▒. ─░┼čte o gece bal─▒k├ž─▒lar, a─člar─▒n─▒ a├ž─▒klara atmak i├žin limandan ayr─▒lm─▒┼člard─▒. K├╝rek ├žekerlerken birdenbire tatl─▒, g├╝r ve canl─▒ bir ezginin dalgalar─▒ yalayarak ge├žti─čini duydular. K─▒m─▒ldamadan, k├╝reklerini havada tutarak dinliyorlard─▒. G├╝n├╝n ilk ayd─▒nl─▒─č─▒ i├žinde ba┼č─▒bo┼č dola┼čan kay─▒─č─▒ g├Ârd├╝ler. Birbirlerine, ÔÇť─░┼čte,ÔÇŁ dediler, s├╝tbeyaz bir deniz ├╝zerinde
«   01   02   03   04   05   06   07   08   09   10   11   12   13   14   15   16   17   ...    70   »   


´╗┐