´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Cumhuriyet Gazetesi Sal─▒ Kitaplar─▒ ┬╗ Tristan ve Iseut : 33


TRISTAN VE ISEUT

ANON─░M

D├ťNYA KLAS─░KLER─░ D─░Z─░S─░: 107


Ye┼čil dallardan yap─▒l─▒ ve ├ži├žekli otlarla d├Â┼čeli kul├╝benin i├žine ├Ânce Iseut uzand─▒. Tristan onun yan─▒na yatt─▒. K─▒n─▒ndan ├ž─▒km─▒┼č k─▒l─▒c─▒n─▒ aralar─▒na koydu. Allahtan, giysileri ├╝zerlerindeydi. Krali├ženin parma─č─▒nda, Marc'─▒n d├╝─č├╝n g├╝n├╝ verdi─či g├╝zel z├╝mr├╝tlerle s├╝sl├╝ alt─▒n halka vard─▒. Parmaklar─▒ ├Âyle incelmi┼čti ki y├╝z├╝k parma─č─▒nda zor duruyordu. Tristan'─▒n bir kolu dostunun boynunun alt─▒nda, ├Âteki g├╝zel v├╝cudunun ├╝zerine at─▒l─▒; b├Âylece birbirlerine s─▒ms─▒k─▒ sar─▒l─▒ uyuyorlard─▒; ama dudaklar─▒ birle┼čmi┼č de─čildi. Hi├ž r├╝zg├ór esmiyor, bir tek yaprak k─▒m─▒ldam─▒yordu. Yaprakl─▒ dam─▒n aras─▒ndan bir g├╝ne┼č ─▒┼č─▒n─▒ Iseut'n├╝n y├╝z├╝ne vurmu┼čtu. Y├╝z├╝ bir buz par├žas─▒ gibi par─▒ld─▒yordu.
O s─▒rada, bir orman bek├žisi, koruda otlar─▒n yatm─▒┼č oldu─ču bir yer g├Ârd├╝, bir g├╝n ├Ânce sevgililer orada yatm─▒┼člard─▒; ama adam v├╝cutlar─▒n─▒n bi├žimlerini tan─▒yamad─▒, izi s├╝rd├╝, ya┼čad─▒klar─▒ yere geldi. Onlar─▒ uyurken g├Ârd├╝, tan─▒d─▒, ka├žmaya ba┼člad─▒, Tristan'─▒n ├Âfkeyle uyanmas─▒ndan korktu. ─░ki fersah ├Âtede olan Tintagel'e dek ko┼čtu, b├╝y├╝k ┼čatonun merdivenlerini ├ž─▒kt─▒, Kral'─▒, bir araya toplanm─▒┼č uyruklar─▒n─▒n aras─▒nda dava g├Âr├╝r buldu:
- Dostum, buraya soluk solu─ča ne istemeye geldin? Uzun zaman k├Âpeklerin arkas─▒ndan ko┼čan bir k├Âpek u┼ča─č─▒ gibisin; yoksa sen de zarara u─črad─▒n da hakk─▒n─▒ m─▒ istiyorsun? Kim seni orman─▒ndan kovdu?
Orman bek├žisi onu bir yana ├žekti, yava┼č├ža:
- Krali├že ile Tristan'─▒ g├Ârd├╝m, dedi. Uyuyorlard─▒. Korktum.
- Nerede?
- Morois'da, bir kul├╝benin i├žinde. Birbirlerinin kollar─▒ aras─▒nda uyuyorlard─▒. ├ľc├╝n├╝ almak istiyorsan, hemen gel.
- Git, beni orman─▒n k─▒y─▒s─▒nda, K─▒z─▒l Ha├ž'─▒n ete─činde bekle; g├Ârd├╝─č├╝nden sak─▒n kimseye s├Âz etme. Sana istedi─čin kadar alt─▒n ve g├╝m├╝┼č veririm.
Orman bek├žisi oraya gitti. K─▒z─▒l Ha├ž'─▒n alt─▒nda oturdu. Casusun Tanr─▒ belas─▒n─▒ versin. Ama ilerde de ├Â─čreneceksiniz ya, onursuzca ├Âlecektir.
Kral at─▒na eyer vurdurdu, k─▒l─▒c─▒n─▒ takt─▒, yan─▒na kimseyi almadan kentten ayr─▒ld─▒. At─▒n─▒n ├╝zerinde kendi kendine giderken, ye─čenini yakalad─▒─č─▒ geceyi an─▒msad─▒; ayd─▒nl─▒k y├╝zl├╝ g├╝zel Iseut, Tristan'a kar┼č─▒ nas─▒l da sevgi g├Âstermi┼čti; onlar─▒ yakalarsa, bu b├╝y├╝k g├╝nahl─▒lar─▒ cezaland─▒racak, onu k├╝├ž├╝k d├╝┼č├╝renlerden ├Âc├╝n├╝ alacakt─▒.
K─▒z─▒l Ha├ž'ta orman bek├žisini buldu:
- D├╝┼č ├Ân├╝me, beni ivedi ve do─čru yoldan g├Ât├╝r.
Koca a─ča├žlar─▒n kara g├Âlgesi ├ževrelerini kapl─▒yordu. Kral casusu izledi. Bir zamanlar g├╝zel vuru┼člar yapan k─▒l─▒c─▒na g├╝veniyordu. Ah! Tristan uyan─▒rsa, ikisinden biri, Tanr─▒ bilir hangisi, orada ├Âl├╝ olarak kalacakt─▒. Sonunda orman bek├žisi al├žak sesle:
- Kral─▒m, yakla┼č─▒yoruz, dedi.
├ťzengileri tuttu, beygirin dizginlerini ye┼čil bir elma a─čac─▒n─▒n dallar─▒na ba─člad─▒. Biraz daha yakla┼čt─▒lar; birdenbire, g├╝ne┼čli, a─ča├žs─▒z bir yerde ├ži├žekli kul├╝beyi g├Ârd├╝ler.
«   01   ...    23   24   25   26   27   28   29   30   31   32   33   34   35   36   37   38   39   40   41   42   43   ...    70   »   


´╗┐