´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Cumhuriyet Gazetesi Sal─▒ Kitaplar─▒ ┬╗ Tristan ve Iseut : 48


TRISTAN VE ISEUT

ANON─░M

D├ťNYA KLAS─░KLER─░ D─░Z─░S─░: 107


- ├ľyleyse, dedi, Tanr─▒ sizinle birlikte olsun, sizi korusun!
Tristan, K─▒ll─▒ Urgan'─▒ ininde yakalad─▒. Uzun zaman, ├Âld├╝resiye d├Âv├╝┼čt├╝ler; sonunda, beceri g├╝ce, ├želik k─▒l─▒├ž da a─č─▒r ├žoma─ča ├╝st├╝n geldi; Tristan devin sa─č yumru─čunu keserek d├╝ke getirdi.
- Efendim, ├Âd├╝l olarak, s├Âz verdi─činiz gibi, bana sihirli k├Âpe─činiz Petit Cr├╝'y├╝ verin!
- Dostum, ne istedin? Onu bana b─▒rak da, k─▒zkarde┼čimle topra─č─▒m─▒n yar─▒s─▒n─▒ al.
- K─▒zkarde┼činiz g├╝zel, topra─č─▒n─▒z da g├╝zel, ama ben K─▒ll─▒ Urgan'la sizin peri k├Âpe─činizi kazanmak i├žin d├Âv├╝┼čt├╝m. Verdi─činiz s├Âz├╝ an─▒msay─▒n.
- Al ├Âyleyse; ama bil ki, g├Âzlerimin ─▒┼č─▒─č─▒n─▒ y├╝re─čimin ne┼česini al─▒p g├Ât├╝r├╝yorsun!
Tristan, k├Âpe─či ak─▒ll─▒ ve kurnaz bir ├žalg─▒c─▒ya teslim etti. O da onu Tristan'─▒n ad─▒na Cornouailles'a g├Ât├╝rd├╝. Tintagel'e geldi, k├Âpe─či gizlice Brangien'e verdi. Krali├že bu arma─čandan pek ├žok ho┼čland─▒, ├Âd├╝l olarak ├žalg─▒c─▒ya on alt─▒n mark verdi, Kral'a da, bu de─čerli arma─čan─▒, annesi ─░rlanda Krali├žesi'nin yollad─▒─č─▒n─▒ s├Âyledi. Bir kuyumcuya, k├Âpek i├žin, alt─▒n ve de─čerli ta┼člar kak─▒l─▒ bir kul├╝be yapt─▒rd─▒; her gitti─či yere, dostunun andac─▒ olarak onu ta┼č─▒yordu. Ona her bak─▒┼č─▒nda ├╝z├╝n├ž, i├ž s─▒k─▒nt─▒s─▒, ├Âzlem, hepsi y├╝re─činden siliniyordu.
├ľnce ola─čan├╝st├╝l├╝─č├╝ anlamad─▒; ÔÇťOna bakan─▒n bu denli tatl─▒ olmas─▒, Tristan'dan geldi─či i├žindir,ÔÇŁ diye d├╝┼č├╝n├╝yordu; ku┼čkusuz dostunun d├╝┼č├╝ncesi b├Âylece ├╝z├╝nt├╝s├╝n├╝ uyu┼čturuyordu. Ama bir g├╝n, onun bir b├╝y├╝ oldu─čunu, yaln─▒zca ├ž─▒ng─▒ra─č─▒n ├žalmas─▒n─▒n y├╝re─čini b├╝y├╝ledi─čini anlad─▒.
ÔÇťAh!ÔÇŁ diye d├╝┼č├╝nd├╝, ÔÇťTristan mutsuzken rahat i├žinde ya┼čamak bana yak─▒┼č─▒r m─▒? O, bu b├╝y├╝l├╝ k├Âpe─či kendisinde al─▒koyup her ac─▒y─▒ unutabilirdi; ├Âzveri g├Âstererek, onu bana yollay─▒p bana ne┼če vermeyi, kendisiyse yine s─▒k─▒nt─▒ ├žekmeyi ye─čledi. Ama b├Âyle olmas─▒ do─čru de─čil; Tristan, sen ac─▒ ├žektik├že ben de ├žekece─čim.ÔÇŁ
B├╝y├╝l├╝ ├ž─▒ng─▒ra─č─▒ eline ald─▒, son kez olarak ├žald─▒, usulca ├ž├Âzd├╝; sonra a├ž─▒k pencereden denize f─▒rlatt─▒.
XV - AK ELL─░ ISEUT
Sevgililer, birbirlerinden ayr─▒ ne ya┼čayabiliyor, ne de ├Âlebiliyorlard─▒. Ayr─▒ kalmalar─▒ ne ya┼čam, ne ├Âl├╝md├╝; ayn─▒ zamanda da hem ya┼čam, hem ├Âl├╝md├╝.
Denizlerde, adalarda, t├╝rl├╝ ├╝lkelerde, Tristan derdinden ka├žmak istedi. Kendi yurdu olan Loonnois'ya gitti. S├Âz├╝n├╝n Eri Rohalt onu sevgi g├Âzya┼člar─▒yla kar┼č─▒lad─▒. Ama Tristan, topra─č─▒nda rahat i├žinde ya┼čamaya dayanamayarak, ser├╝ven pe┼činde, d├╝kal─▒klar ve krall─▒klarda dola┼čt─▒. Lonnois'dan Frise'e, Frise'den Gavoie'ya, Almanya'dan ─░spanya'ya bir├žok seny├Âre hizmet etti, bir├žok ser├╝venli i┼č ba┼čard─▒. Ne yaz─▒k! ─░ki y─▒l Cornouailles'dan hi├žbir haber gelmedi, ne bir dost, ne bir haberci.
O zaman Tristan, Iseut'n├╝n kendisinden vazge├žti─čini, unuttu─čunu sand─▒.
G├╝n├╝n birinde, yan─▒nda yaln─▒zca Corvenal ile, Tristan Br├Âtanya topra─č─▒na geldi. Yerle bir olmu┼č bir ovadan ge├žtiler: her yerde y─▒k─▒lm─▒┼č duvarlar, i├žinde kimse kalmam─▒┼č k├Âyler, yan─▒p k├╝l olmu┼č tarlalar g├Âr├╝n├╝yordu, atlar─▒ k├╝l ve k├Âm├╝rlerin ├╝zerine basarak ge├žiyordu. Bu ─▒ss─▒z ve a─ča├žs─▒z topraktan ge├žerken Tristan ┼č├Âyle d├╝┼č├╝nd├╝:
«   01   ...    38   39   40   41   42   43   44   45   46   47   48   49   50   51   52   53   54   55   56   57   58   ...    70   »   


´╗┐