´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Cumhuriyet Gazetesi Sal─▒ Kitaplar─▒ ┬╗ Tristan ve Iseut : 52


TRISTAN VE ISEUT

ANON─░M

D├ťNYA KLAS─░KLER─░ D─░Z─░S─░: 107


- Dostum, topra─č─▒m─▒ ele vermedi─činiz i├žin sizi ne denli sevsem azd─▒r. ─░┼čte size borcumu ├Âdemek istiyorum. K─▒z─▒m ak elli Iseut, d├╝kler, krallar ve krali├želer soyundand─▒r. Al─▒n onu, size veriyorum.
Tristan:
- Al─▒r─▒m, Efendim, dedi.
Ah efendilerim, ni├žin bu g├╝zel s├Âz├╝ s├Âyledi? ─░┼čte, bu s├Âz y├╝z├╝nden ├Âld├╝.
G├╝n belirlendi, s├╝re kararla┼čt─▒r─▒ld─▒. D├╝k dostlar─▒yla, Tristan da kendi dostlar─▒yla geldiler. Herkesin ├Ân├╝nde, kilisenin kap─▒s─▒nda, kutsal dinin yasalar─▒na g├Âre Tristan, ak elli Iseut ile evlendi. D├╝─č├╝n g├Ârkemli ve zengin oldu. Ama gece olup da u┼čaklar Tristan'─▒n giysilerini soyarken, g├Âmle─činin biraz dar olan kolunu ├ž─▒kard─▒klar─▒ anda, parma─č─▒ndaki ye┼čil akik y├╝z├╝─č├╝n├╝, sar─▒┼č─▒n Iseut'n├╝n y├╝z├╝─č├╝n├╝ yere d├╝┼č├╝rd├╝ler. Y├╝z├╝k d├Â┼čeme ta┼člar─▒n─▒n ├╝zerine d├╝┼čerken keskin bir sesle ├ž─▒nlad─▒.
O zaman Tristan, eski sevgisinin yeniden uyand─▒─č─▒n─▒ anlad─▒ ve su├žunun ayr─▒m─▒na vard─▒.
Sar─▒┼č─▒n Iseut'n├╝n ona bu halkay─▒ verdi─či g├╝n├╝ an─▒msad─▒: Kendisinin y├╝z├╝nden o g├╝├ž ya┼čam─▒ ge├žirdi─či ormandayd─▒. Yatakta ├Âteki Iseut'n├╝n yan─▒nda yatarken Morois'daki kul├╝be g├Âz├╝n├╝n ├Ân├╝ne geldi. Ne ├ž─▒lg─▒nca bir d├╝┼č├╝nceyle dostunu ihanetle su├žlam─▒┼čt─▒! Hay─▒r, dostu onun y├╝z├╝nden her t├╝rl├╝ g├╝├žl├╝─č├╝ ve ac─▒y─▒ ├žekiyordu; as─▒l kendisi ona ihanet etmi┼čti.
Ama kar─▒s─▒ Iseut'ye de ac─▒yordu, saf y├╝rekli g├╝zel Iseut'ye. ─░ki Iseut de onu sevmekle ne talihsizdiler. ─░kisine de verdi─či s├Âzde durmam─▒┼čt─▒.
Ak elli Iseut ise, yan─▒nda yatan Tristan'─▒n i├ž ├žekmesine ┼ča┼č─▒yordu. Sonunda biraz utanarak:
- Sevgili efendim, dedi, acaba sizi k─▒zd─▒racak bir ┼čey mi yapt─▒m? Ni├žin beni bir kez ├Âpm├╝yorsunuz? S├Âyleyin de su├žumu bileyim, elimden gelirse kendimi ba─č─▒┼člatay─▒m.
Tristan:
- Dostum, dedi, dar─▒lmay─▒n, ben bir ant i├žtim. Daha ├Ânce ba┼čka bir ├╝lkedeyken, bir ejderle d├Âv├╝┼čt├╝m, az kals─▒n ├Âl├╝yordum; tam o s─▒rada akl─▒ma Meryem Ana geldi; bana yard─▒m eder de canavardan kurtulursam, evlendi─čim zaman b├╝t├╝n bir y─▒l kar─▒m─▒ kucaklamayaca─č─▒ma, ├Âpmeyece─čime ant i├žtim.
Ak elli Iseut:
- Ne yapay─▒m, ├Âyleyse ben de raz─▒ olurum, dedi.
Ama sabahleyin hizmet├ži k─▒zlar ona evli kard─▒nlar─▒n giydi─či yakal─▒─č─▒ takarlarken ├╝z├╝nt├╝l├╝ ├╝z├╝nt├╝l├╝ g├╝l├╝msedi ve bu yakal─▒─č─▒ takmay─▒ hak etmedi─čini d├╝┼č├╝nd├╝.
XVI - KAHERDIN
D├╝k Hoel, birka├ž g├╝n sonra, Saray Bakan─▒ ve b├╝t├╝n avc─▒lar─▒, Tristan, ak elli Iseut ve Kaherdin, hep birlikte ┼čatodan ├ž─▒kt─▒lar; ormana ava gittiler. Dar bir yolda, Tristan Kaherdin'in solundan gidiyordu; Kaherdin sa─č eliyle ak elli Iseut'n├╝n at─▒n─▒n dizginlerini tutuyordu. Bir aral─▒k, at bir su birikintisine bast─▒. At─▒n aya─č─▒, suyu Iseut'n├╝n giysisinin alt─▒ndan ├Âyle bir s─▒├žratt─▒ ki k─▒zca─č─▒z t├╝m├╝yle ─▒sland─▒ ve dizinden yukar─▒s─▒na dek so─ču─ču duyumsad─▒. Hafif bir ├ž─▒─čl─▒k kopard─▒, at─▒n─▒ mahmuzlerken ├Âyle y├╝ksek ve duru bir kahkaha att─▒ ki, Kaherdin arkas─▒ndan at─▒n─▒ ko┼čturarak ona yeti┼čince:
«   01   ...    42   43   44   45   46   47   48   49   50   51   52   53   54   55   56   57   58   59   60   61   62   ...    70   »   


´╗┐