´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Cumhuriyet Gazetesi Sal─▒ Kitaplar─▒ ┬╗ Tristan ve Iseut : 69


TRISTAN VE ISEUT

ANON─░M

D├ťNYA KLAS─░KLER─░ D─░Z─░S─░: 107


Bu ├╝z├╝n├žl├╝ ser├╝veni dinleyin efendilerim, sevenler i├žin y├╝rekler ac─▒s─▒ bir ser├╝ven. Iseut yakla┼č─▒yordu. ─░┼čte, Penmarch falezi uzakta g├Âr├╝nmeye ba┼člam─▒┼čt─▒; gemi daha bir ne┼čeyle gidiyordu. Birdenbire bir f─▒rt─▒na ├ž─▒kt─▒, yelkeni ┼či┼čirdi, gemiyi oldu─ču yerde f─▒r─▒l f─▒r─▒l ├ževirdi. Gemiciler oraya buraya ko┼ču┼čtular, gemiyi geri d├Ând├╝rd├╝ler. R├╝zg├ór kudurduk├ža kudurdu, sular kabard─▒, hava kapkara oldu, deniz karard─▒, sa─čanak halinde bir ya─čmur bo┼čand─▒. Halatlar, botinalar koptu, gemiciler yelkeni indirdiler, sulara ve r├╝zg├óra uyarak rasgele gitmeye ba┼člad─▒lar. Aksi gibi, geminin k─▒├ž─▒na ba─čl─▒ kay─▒─č─▒ gemiye ├žekmeyi unutmu┼člard─▒. Bir dalga onu par├žalad─▒, al─▒p g├Ât├╝rd├╝.
Iseut:
- Ah! Ne mutsuzum! diye ba─č─▒r─▒yordu. Tanr─▒ sevgili Tristan─▒m─▒ d├╝nya g├Âz├╝yle bir kezcik olsun g├Ârmemi istemiyor; ┼ču denizde bo─čulmam─▒ istiyor. Tristan, sizinle bir kez daha konu┼čabilseydim, ├Âl├╝me seve seve raz─▒ olurdum. Dostum, yan─▒n─▒za gelemiyorsam, buna belki de Tanr─▒ raz─▒ de─čil de ondan; i┼čte, bu da benim en b├╝y├╝k ac─▒m. ├ľl├╝m├╝me ├╝z├╝lm├╝yorum; Tanr─▒ ├Âlmemi istedi─čine g├Âre, kabul├╝m. Ah, dostum, siz ├Âld├╝─č├╝m├╝ haber al─▒nca ├Âl├╝rs├╝n├╝z, eminim. A┼čk─▒m─▒z ├Âyle bir a┼čk ki, ne siz bensiz ├Âlebilirsiniz, ne de siz yan─▒mda olmad─▒k├ža, ben ├Âlebilirim. ├ľl├╝m├╝n├╝z├╝ ├Ân├╝mde g├Âr├╝yorum, benimkiyle ayn─▒ zamanda. Ne yaz─▒k, dostum. ─░ste─čim ger├žekle┼čmeyecek. Kollar─▒n─▒z aras─▒nda ├Âlmek istiyordum, sizin tabutunuz i├žine konmakÔÇŽ Ama bu olmayacak. Ben yaln─▒z ├Âlece─čim, sizden uzak, denizlerde yok olaca─č─▒m. Belki ├Âl├╝m├╝mden haberiniz bile olmayacak; daha ya┼čayacak, hep gelmemi bekleyeceksiniz. Tanr─▒ isterse belki de iyile┼čeceksinizÔÇŽ Ah! Belki de benden sonra ba┼čka bir kad─▒n─▒ seveceksiniz, ak elli Iseut'y├╝ seveceksiniz! Size neler olaca─č─▒n─▒ bilmem ama ben sizi ├Âlm├╝┼č bilsem, dostum, ondan sonra art─▒k ya┼čayamam. Tanr─▒ bize, ya sizi iyile┼čtirmemi ya da ayn─▒ ac─▒yla, birlikte ├Âlmemizi ba─č─▒┼člas─▒n, sevgilim!
─░┼čte b├╝t├╝n f─▒rt─▒na s├╝resince, Krali├že b├Âylece inledi durdu. Ama be┼č g├╝n sonra r├╝zg├ór dindi. Kaherdin, ne┼čeyle, dire─čin en tepesine ak yelkeni ├žektiÔÇŽ Tristan daha uzaktan rengini g├Ârebilsin diye. Kaherdin, Br├Âtanya'y─▒ g├Ârmeye ba┼člam─▒┼čt─▒ÔÇŽ Terslik bu ya, f─▒rt─▒nan─▒n hemen arkas─▒ndan hava iyice dinginle┼čti, deniz yat─▒┼čt─▒, duruldu, r├╝zg├ór yelkeni doldurmuyordu. Gemi, bo┼ču bo┼čuna sa─ča sola, ileriye geriye gitmeye ba┼člad─▒. Uzakta k─▒y─▒y─▒ g├Âr├╝yorlard─▒, ama f─▒rt─▒na gemiyi al─▒p g├Ât├╝rm├╝┼čt├╝, onun i├žin bir t├╝rl├╝ k─▒y─▒ya yakla┼čam─▒yorlard─▒. Bu durumun s├╝rd├╝─č├╝ ├╝├ž├╝nc├╝ gece, Iseut d├╝┼č├╝nde, kuca─č─▒nda koca bir yaban domuzu tuttu─čunu, domuzun da ak giysilerini kan i├žinde b─▒rakt─▒─č─▒n─▒ g├Ârd├╝. Bu d├╝┼č├╝, dostunu bir daha ya┼čarken g├Âremeyece─čine yordu.
Tristan art─▒k Penmarch falezinin ├╝st├╝nde bekleyemeyecek denli zay─▒f d├╝┼čm├╝┼čt├╝; g├╝nlerdir, k─▒y─▒dan uzak bir odada kapal─▒, h├ól├ó gelmeyen Iseuts├╝ i├žin a─čl─▒yordu. ├ťzg├╝n, g├╝├žs├╝z inliyor, i├žini ├žekiyordu; neredeyse ├Âzleminden ├Âlecekti.
Sonunda serin bir r├╝zg├ór ├ž─▒kt─▒, ak yelken g├Âz├╝kt├╝. ─░┼čte o zaman ak elli Iseut ├Âc├╝n├╝ ald─▒
Tristan'─▒n yata─č─▒na yakla┼čt─▒.
- Dostum, dedi, Kaherdin geliyor. Denizde gemisini g├Ârd├╝m. Zorlukla ilerliyor, ama gemiyi tan─▒d─▒m, umar─▒m sizi iyile┼čtirecek ┼čeyi getiriyordur!
Tristan ├╝rperdi:
- G├╝zel dostum, onun gemisi oldu─čundan emin misiniz? S├Âyleyin ├Âyleyse, yelkeni nas─▒l?
- ─░yice g├Ârd├╝m, yelkeni a├žm─▒┼člar, ├žok y├╝kse─če ├žekmi┼čler, ├ž├╝nk├╝ r├╝zg├ór pek az. Hem yelkeni de kapkara.
Tristan duvara do─čru d├Ând├╝:
«   01   ...    59   60   61   62   63   64   65   66   67   68   69   70   »   


´╗┐