Ana Sayfa » Cumhuriyet Gazetesi Salı Kitapları » Üç Kısa Oyun : 58


ÜÇ KISA OYUN

LUIGI PIRANDELLO

DÜNYA KLASİKLERİ DİZİSİ: 93


(Sessizlik.)
“Seni öpmemi mi istiyorsun?” diye haykırıyorum ona. “Evet” diyor, “öp beni!” - Ne yaptı biliyor musunuz, geçen hafta? Bir toplu iğneyle dudağını kanattı, sonra başımı yakalayıp öpmek istedi beni… ağzımdan… benimle birlikte ölmek istediğini söylüyor.
(Sessizlik.)
Deli.
(Sonra, öfkeyle.)
Durmuyorum evde. Dükkân vitrinlerinden genç tezgahtarları seyredip hayran olmam gerek benim. Çünkü, anlıyorsunuz, bir an boş kalırsam… anlıyorsunuz değil mi? Hiç tanımadığım birini öldürebilirim… Sizin gibi talihsizlik sonucu treni kaçırmış birini vurabilirim, tabancamı çıkarıp…
(Güler.)
Yok, yok, korkmayın, sevgili bayım, şaka ediyorum!
(Sessizlik.)
Gidiyorum.
(Sessizlik.)
Kendimi öldürürüm, öldürsem…
(Sessizlik.)
Kayısı mevsimi de geldi… Nasıl yersiniz siz kayısıyı? Soymadan, değil mi? İkiye ayrılıverirler zaten, iki parmağınızla şöyle bir sıkınca, hafifçe… bir çift nemli dudak gibi… Ah, ne hoş!
(Güler. Sessizlik.)
Yazlıktaki eşinize, kızlarınıza saygılar.
(Sessizlik.)
Gölgeli yeşil bir çayırda, mavili beyazlı giysileriyle düşlüyorum onları.
(Sessizlik.)
Bir iyilik yapın bana, olur mu? Yarın sabah oraya varınca. Köy istasyondan epey çeker sanırım. - Yürüyebilirsiniz şafakta, köye kadar. - Yolda rastlayacağınız ilk çayırdan bir demet ot koparıp sayın. Kaç ot varsa demette, o kadar günüm kalmış demektir.
(Sessizlik.)
Kalınca bir demet olsun ama, ne olur…
(Güler. Sonra.)
İyi geceler, dostum.
(Uzaktan uzağa duyulan mandolinin ezgisini mırıldanarak sağdaki köşeye yürür, ama sonra karısının orada beklediğini düşünerek dönüp öbür köşeye yönelir. Sessiz Müşteri ise, öyle kalakalmış, gözleriyle izler onu, köşeyi dönünceye dek.)
«   01   ...    48   49   50   51   52   53   54   55   56   57   58   »