´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Yolculamak ┬╗ Yaln─▒z Gezerin D├╝┼člemleri : 02


YALNIZ GEZER─░N D├ť┼×LEMLER─░

JEAN-JACQUES ROUSSEAU

D├ťNYA KLAS─░KLER─░ D─░Z─░S─░: 55


Ac─▒ ve bo┼čuna bir kar┼č─▒ koyman─▒n yorgunlu─čuyla uzla┼čamayan o her ┼čeye katlanman─▒n verdi─či dinginlikle derdimi unutabildim.
Bu dinginli─če bir etken daha kar─▒┼čt─▒. Ac─▒mas─▒z d├╝┼čmanlar─▒m, bana ├žektirme konusunda daha ba┼čka d├╝zenler d├╝┼č├╝n├╝rken birini unuttular ki, o da her seferinde yeni bir darbe indirerek ac─▒mas─▒zl─▒klar─▒n─▒n etkisini s├╝rekli tazelemekti. Bana ufak bir umut ─▒┼č─▒─č─▒ b─▒rakmak becerisini g├Âsterseydiler, bu umut sayesinde beni h├ól├ó ellerinde tutar, oyalayabilir, ger├žekle┼čmeyen bekleyi┼čimle beni yeni bir ├╝z├╝nt├╝ye mahk├╗m edebilirlerdi. Ancak, ellerindeki ara├žlar─▒n hepsini birden kullanmadan t├╝kettiler; bana hi├žbir ┼čey b─▒rakmamakla kendilerini de her ┼čeyden yoksun ettiler. Beni bo─čduklar─▒ kara ├žalma, alay, rezillik ve a┼ča─č─▒lanma ne artabilir, ne de eksilebilir; ne onlar ye─činle┼čtirebilirler, ne de ben bundan s─▒yr─▒labilirim. Peri┼čanl─▒─č─▒m─▒ en son s─▒n─▒r─▒na vard─▒rmakta ├Âyle ├žok ├žabalad─▒lar ki, b├╝t├╝n insan g├╝c├╝, cehenneme ├Âzg├╝ b├╝t├╝n hilelerin yard─▒m─▒yla bile, ona hi├žbir ┼čey katamaz. Beden s─▒z─▒s─▒ bile bu ac─▒y─▒ ├žo─čaltaca─č─▒na avutur, beni inletirken i├žimi ├žekmekten kurtar─▒r; v├╝cudumun par├žalanmas─▒ y├╝re─čimin par├žalanmas─▒n─▒ durdurur.
Art─▒k her ┼čey oldu; daha ne korkum var onlardan? Beni daha k├Ât├╝ bir duruma getiremeyeceklerine g├Âre, yeni korkulara d├╝┼č├╝remezler. Kayg─▒ ve korku, i┼čte sayelerinde kurtuldu─čum iki bel├ó; bu da bir kazan├žt─▒r. Ger├žek dertler beni daha az etkiler; u─črad─▒─č─▒m dertlere katlan─▒r─▒m, ama korktuklar─▒ma asla. Onlar tel├ó┼čl─▒ d├╝┼člemimle t├╝rl├╝ bi├žimlere girer; geni┼čler, b├╝y├╝r; onlar─▒ beklemek, kar┼č─▒la┼čmaktan daha korkun├žtur; tehdit, vuru┼čun kendisinden daha k├Ât├╝. Ama ger├žekle┼čtiler mi d├╝┼člemlikleri yitip as─▒l niteliklerini bulurlar. O zaman, bu dertleri sand─▒─č─▒mdan daha hafif g├Âr├╝r ve ac─▒lar ortas─▒nda ferahlar─▒m. ├ľylece herhangi yeni bir kayg─▒dan ve umutsuzlu─čun ├╝z├╝nt├╝s├╝nden kurtulur, hi├žbir ┼čeyin daha ├žok a─č─▒rla┼čt─▒ramayaca─č─▒ bir duruma al─▒┼čma sayesinde g├╝nden g├╝ne daha kolay ├žeker olurum ve zamanla duyarl─▒─č─▒m azald─▒─č─▒ i├žin onu uyand─▒rmak g├╝├žle┼čir. D├╝┼čmanlar─▒m, d├╝┼čmanl─▒klar─▒n─▒n b├╝t├╝n ara├žlar─▒n─▒ hesaps─▒zca t├╝ketmekle, bana ├Âyle bir iyilik ettiler; beni egemenlikleri alt─▒nda tutamaz oldular. Ben de art─▒k onlarla e─členebilirim.
Hen├╝z iki ay ge├žmemi┼čtir ki, y├╝re─čime yeniden tam bir erin├ž geldi. ├çoktan beri hi├žbir ┼čeyden ├╝rkmez olmu┼čtum; ama h├ól├ó umudum vard─▒. Ve kimileyin beslenen, kimileyin aldat─▒lan bu umut, binbir t├╝rl├╝ istek ve d├╝┼č├╝ncenin beni alt ├╝st etmesine ara├ž olmu┼čtu. H├╝z├╝nl├╝ ve ayn─▒ zamanda beklenmeyen bir olay, sonunda y├╝re─čimdeki bu zay─▒f umut ─▒┼č─▒─č─▒n─▒ da s├Ând├╝rerek yery├╝z├╝ndeki yazg─▒m─▒ kesin bir bi├žimde belirledi. O g├╝nden beri ko┼čulsuz bir boyun e─či┼č i├žine girdim ve dinginli─če kavu┼čtum.
Bana kar┼č─▒ olan d├╝zeni b├╝t├╝n olarak g├Ârmeye ba┼člar ba┼člamaz, sa─č kald─▒k├ža, halk─▒ yeniden kendimden yana ├ževirmeyi ba┼čaramayaca─č─▒m─▒ iyice anlad─▒m; asl─▒nda kar┼č─▒l─▒kl─▒ olmas─▒na olanak kalmayan bu bar─▒┼č─▒n art─▒k bir yarar─▒ da yoktu. ─░nsanlar bundan sonra bana d├Ânseler de, beni bulamayacaklard─▒. Onlarla ili┼čkilerim, bana a┼č─▒lad─▒klar─▒ be─čenmezlik y├╝z├╝nden hem anlams─▒z, hem de benim i├žin bir y├╝k olacakt─▒; yaln─▒zl─▒─č─▒mda onlarla birlikte ya┼čamakta bulamayaca─č─▒m bir mutluluk buluyorum; insanlar, toplum ya┼čam─▒n─▒n b├╝t├╝n zevkini y├╝re─čimden kopard─▒lar. Art─▒k bu ya┼čta o zevki duyamam; i┼č i┼čten ge├žti. Bundan b├Âyle iyilik de k├Ât├╝l├╝k de etseler, onlardan gelen her ┼čeye kar┼č─▒ ilgisizim; ne yaparlarsa yaps─▒nlar, kar┼č─▒tlar─▒m benim i├žin bir ┼čey yapamazlar.
Ama yine gelece─če bel ba─čl─▒yor, daha insafl─▒ bir ku┼ča─č─▒n, bug├╝nk├╝ ku┼ča─č─▒n benim i├žin verdi─či yarg─▒lar─▒ ve bana uygun g├Ârd├╝─č├╝ davran─▒┼č─▒ inceleyerek, kendisini y├Ânetenlerin hilesini ortaya ├ž─▒karaca─č─▒n─▒ ve sonunda beni oldu─čum gibi g├Ârece─čini umuyorum. Bu umuttur ki, bana ÔÇťKonu┼čmalarÔÇŁ─▒m─▒ yazd─▒rd─▒ ve (beni), onlar─▒ gelecek ku┼čaklara b─▒rakma konusunda delice bin t├╝rl├╝ giri┼čime y├Âneltti. Uzak bir gelecekle ilgili olan bu umudum, (beni) ya┼čad─▒─č─▒m d├Ânemde hen├╝z insafl─▒ bir y├╝rek ararken kap─▒ld─▒─č─▒m y├╝rek ├žarp─▒nt─▒lar─▒na d├╝┼č├╝rd├╝; uzakla┼čt─▒rmak istedi─čim o umutlar, ayn─▒ zamanda beni bug├╝n├╝n insanlar─▒n─▒n oyunca─č─▒ durumuna koyuyordu.
«   01   02   03   04   05   06   07   08   09   10   11   12   ...    49   »   


´╗┐