´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Yolculamak ┬╗ Yaln─▒z Gezerin D├╝┼člemleri : 41


YALNIZ GEZER─░N D├ť┼×LEMLER─░

JEAN-JACQUES ROUSSEAU

D├ťNYA KLAS─░KLER─░ D─░Z─░S─░: 55


yaparlarsa yaps─▒nlar, onlar─▒n g├╝c├╝ne, gizli d├╝zenlerine kar┼č─▒n oldu─čum gibi olaca─č─▒m ben. ┼×uras─▒ bir ger├žektir ki, onlar─▒n benim i├žin d├╝┼č├╝nd├╝kleri, ger├žek durumum ├╝zerinde etkilidir: Aram─▒za ├žektikleri set ya┼čl─▒l─▒─č─▒ma ve gereksinmelerime yarayacak her t├╝rl├╝ kaynaktan beni yoksun k─▒ld─▒; paray─▒ bile yarars─▒z k─▒l─▒yor, ├ž├╝nk├╝ gereksindi─čim i┼člere yaramamakta; onlarla benim aramda ne ili┼čki, ne ileti┼čim, ne de yard─▒mla┼čma kald─▒. ─░nsanlar─▒n ortas─▒nda yaln─▒z─▒m; bunu gidermenin yolunu ancak kendimde bulabilece─čim; oysa bu ya┼č─▒mda, bu durumumda bulaca─č─▒m ├ž├Âz├╝m yollar─▒ pek zay─▒f. Dert b├╝y├╝k, b├╝y├╝k ama ├Âfkelenmeksizin direnme yolunu buldu─čumdan beri bana i┼člemez oldu. Ger├žek gereksinmelerin belirledi─či noktalar azd─▒r; o noktalar─▒ ├žok g├Âsteren, sak─▒nganl─▒k ve imgelemdir; bu y├╝zdendir ki kayg─▒ya d├╝┼čer, kendimizi mutsuz k─▒lar─▒z. Bana gelince, yar─▒n ac─▒ ├žekece─čimi bilsem de bug├╝n ├žekmedi─čime g├Âre ├╝z├╝lmem. Gelece─čini bildi─čim dertten de─čil, duyumsad─▒─č─▒m dertten ├╝z├╝l├╝r├╝m ki, bu da onu hayli hafifletir. Yapayaln─▒z, hasta yata─č─▒mda d├╝┼čk├╝nl├╝kten, so─čuktan ve a├žl─▒ktan ├Âlebilirim, kimse de benim i├žin ├╝z├╝lmez. Ama ne ├Ânemi var ki, kendim bile ├╝z├╝lm├╝yorum; talihime kar┼č─▒ ba┼čkalar─▒ denli ilgisizim? Ya┼čama ve ├Âl├╝me, hastal─▒─ča ve sa─čl─▒─ča, servete ve yoksullu─ča, ┼čana ve kara ├žalmaya ayn─▒ ilgisizlikle bakm─▒┼č olmak, hele benim ya┼č─▒mda, az i┼č midir? B├╝t├╝n ya┼čl─▒lar her ┼čeyden kayg─▒ duyar, ben hi├žbir ┼čeyi umursamam. Ne olacaksa olsun beni tasaland─▒rmaz. Bu tasas─▒zl─▒─č─▒n gizi kendi usumda de─čil, d├╝┼čmanlar─▒mdad─▒r ve bunlar─▒n bana ettikleri k├Ât├╝l├╝─č├╝ sanki giderir. Beni talihsizli─če kar┼č─▒ duygusuz k─▒lmakla bana ├Âyle iyilik ettiler ki, bu, beni onun etkilerine kar┼č─▒ korumakla edebilecekleri iyilikten ├žok daha b├╝y├╝kt├╝r. Talihsizli─či duyumsamamak, beni ondan korkmaktan kurtarmazd─▒; oysa kendime ba┼č e─čdirmekle ondan korkmaz oldum.
Bu ruh durumu, ├Âmr├╝m├╝n s─▒k─▒nt─▒l─▒ g├╝nlerinde beni en mutlu anlar─▒m─▒ ya┼č─▒yormu┼čum gibi, ├Âzyap─▒m─▒n kay─▒ts─▒zl─▒─č─▒na d├Ând├╝r├╝yor; nesnelerin, bana, ac─▒ kayg─▒lar─▒m─▒ an─▒msatt─▒─č─▒ k─▒sa dakikalar─▒n d─▒┼č─▒nda, beni kendilerine ├žeken sevgilerime y├Ânelerek g├Ânl├╝m do─ču┼čtan ba─čland─▒─č─▒ duygularla yine beslenmekte. Bunlardan, o duygular─▒ yaratan ve ortak eden d├╝┼člemsel yarat─▒klarla birlikte (ger├žekten ya┼č─▒yorlarm─▒┼č gibi) zevk al─▒yorum; ancak, onlar─▒ yaratm─▒┼č bulunanlar, benim i├žin canl─▒ kimselerdir; ne b─▒rakmalar─▒ndan korkar─▒m, ne aldatmalar─▒ndan. Y─▒k─▒mlar─▒mla birlikte s├╝recek, dertlerimi unutturmaya yeteceklerdir.
Her ┼čey beni, i├žinde ya┼čamak i├žin do─čdu─čum mutlu ve tatl─▒ ya┼čama sanki geri getirmekte. ├ľmr├╝m├╝n d├Ârtte ├╝├ž├╝n├╝, beynimi ve duyarl─▒─č─▒m─▒ doyuran merakl─▒, ho┼č konularla, ya da g├Ânl├╝me g├Âre yaratt─▒─č─▒m ve onu besleyen d├╝┼člemimin ├žocuklar─▒yla ya da kendisinden ho┼čnut ve hakk─▒m oldu─čunu bildi─čim mutlulukla dolu kendimle ba┼č ba┼ča ge├žirmekteyim. B├╝t├╝n bunda etken, benli─čime ba─čl─▒l─▒─č─▒md─▒r; yoksa ÔÇťonurÔÇŁ de─čil. Ama yalanc─▒ktan g├Ân├╝l almalar─▒na, g├Âsteri┼čli ve zavall─▒ iltifatlar─▒na, tatl─▒l─▒─ča b├╝r├╝nm├╝┼č k├Ât├╝l├╝klerine oyuncak oldu─čum insanlar aras─▒nda, h├ól├ó ge├žirdi─čim ├╝z├╝n├žl├╝ anlar b├╝sb├╝t├╝n ba┼čkad─▒r; ne yapsam, nas─▒l davransam, onur o zaman egemenli─čini y├╝r├╝t├╝r. O kaba kal─▒b─▒n alt─▒ndan y├╝reklerinde g├Ârd├╝─č├╝m kin ve d├╝┼čmanl─▒k benim y├╝re─čimi par├žalar; ahmak├ža gafil avlanm─▒┼č olmak d├╝┼č├╝ncesi de, anlams─▒zl─▒─č─▒n─▒ pek iyi duyumsad─▒─č─▒m halde bir t├╝rl├╝ yenemedi─čim onurun sonucu ortaya ├ž─▒kan ├Âfkeyi de o ac─▒ya katar. Bu a┼ča─č─▒layan ve alayl─▒ bak─▒┼člara al─▒┼čmak i├žin g├Âsterdi─čim ├žabalar, inan─▒lmayacak denli b├╝y├╝kt├╝r; o ├žetin sava┼č─▒ma al─▒┼čt─▒rma olsun diye, en kalabal─▒k gezinti yerlerinden y├╝zlerce kez ge├žtim; ba┼čar─▒l─▒ olmad─▒ktan ba┼čka hi├žbir ┼čeyi de ├ž├Âz├╝mleyemedim; a─č─▒r ve bo┼č ├žabalar─▒m sonucunda da, eskisinden daha kolay ┼ča┼č─▒ran, utanan ve ba┼čkald─▒ran bir adam olarak kald─▒m.
Ne etsem duygular─▒ma uymak zorunda oldu─čum i├žin etkilerinden hi├žbir zaman ka├ž─▒nmad─▒m; onlar etkilendik├že y├╝re─čimin de ayn─▒ etkiyi duymamas─▒ olanaks─▒z. Ama, bu ge├žici ruhsal durumlar, bunlara neden olan duygulan─▒mlar gibi s├╝r├╝yor. Kin duyan bir adam─▒n erinci, beni ┼čiddetle rahats─▒z eder; ama, o rahats─▒zl─▒k adam─▒n gitmesiyle birlikte ge├žer. Onu g├Ârmedi─čim zaman, d├╝┼č├╝nmem bile. Benimle ilgilenece─čini iyice bilsem de, onunla ilgilenemem. O anda duyumsamad─▒─č─▒m ac─▒, bana dokunmaz;
«   01   ...    31   32   33   34   35   36   37   38   39   40   41   42   43   44   45   46   47   48   49   »   


´╗┐