´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Yolculamak ┬╗ Yeniyetmelik : 08


YEN─░YETMEL─░K

LEV TOLSTOY

D├ťNYA KLAS─░KLER─░ D─░Z─░S─░: 59


- Hay─▒r, hi├ž de eskisi gibi de─čilsin. Eskiden her ┼čeyde bizimle birlik oldu─čun, bizi akraba gibi tuttu─čun, seni sevdi─čimiz kadar, senin de bizi sevdi─čin belliydi. ┼×imdiyse, ├žok ciddile┼čtin, bizden ├žekiniyorsun.
- Hi├ž de ├Âyle de─čilÔÇŽ
├çoktan beri i├žimde saklad─▒─č─▒m i├žten gelen duygular─▒m─▒ s├Âyleyece─čim zamanlar, g├Âzlerime dolan ya┼člar─▒n akmaya yakla┼čt─▒─č─▒n─▒, her zaman haber veren burnumdaki hafif ka┼č─▒nt─▒y─▒ duymaya ba┼člad─▒─č─▒m s─▒rada:
- Dur s├Âz├╝m├╝ tamamlayay─▒m - diye s├Âz├╝n├╝ kestim - sanki bizi istemiyormu┼čsun gibi bizden uzakla┼č─▒yorsun, yaln─▒zca Mimi ile konu┼čuyorsun.
- ─░nsan hep ayn─▒ olamaz ki; bazen de─či┼čmek gerektir, diye yan─▒t verdi. S├Âyleyecek bir s├Âz bulamad─▒─č─▒ vakitler, her ┼čeyi talihten bilip ├Âylece a├ž─▒klamaya al─▒┼čm─▒┼čt─▒.
Bir g├╝n kendisine ÔÇťAptal k─▒zÔÇŁ diyen L├╝bo├žka'ya dar─▒larak: ÔÇťHerkes ak─▒ll─▒ olamaz, baz─▒lar─▒n─▒n da aptal olmas─▒ gerektirÔÇŁ yolunda kar┼č─▒l─▒k verdi─čini an─▒ms─▒yorum. Ama bana s├Âylenen: ÔÇťBazen de─či┼čmek gerekir s├ÂzleriÔÇŁ beni kand─▒ramad─▒, sormay─▒ s├╝rd├╝rd├╝m:
- Neden peki?
Katinka Filip'in s─▒rt─▒na dikkatle bak─▒p hafif├že k─▒zararak:
- Her vakit birlikte oturacak de─čiliz ya, dedi. ├ľlen annenizle arkada┼č olan annem, onunla birlikte oturabilirdi. Ama ├žok sert oldu─ču s├Âylenen Kontesle ge├žinip ge├žinemeyeceklerini Tanr─▒ bilir. Bundan ba┼čka her ┼čeye kar┼č─▒n yine de biz ayr─▒laca─č─▒z. Siz zenginsiniz Petrovskoyeniz var, ama biz yoksuluz, annemin hi├žbir ┼čeyi yok.
Bu: ÔÇťZenginsiniz - yoksulsunuzÔÇŁ s├Âzleri, d├╝┼č├╝nceleri, bana pek garip geldi. O zamanki d├╝┼č├╝ncelerime g├Âre, ancak dilenciler, mujikler yoksul olabilirdi. D├╝┼člemimde, zarif, g├╝zel Katinka ile yoksulluk aras─▒nda bir ili┼čki g├Âremiyordum. Bana ├Âyle geliyordu ki, mademki Mimi ile Katinka hep bizimle birlikte oturdular, yine oturmay─▒ s├╝rd├╝recekler, her ┼čeyimiz ortak olacak. Ba┼čka t├╝rl├╝ olamazd─▒. ┼×imdiyse, onlar─▒n kimsesiz olmalar─▒n─▒ d├╝┼č├╝nd├╝ren binlerce yeni, kar─▒┼č─▒k d├╝┼č├╝nce akl─▒m─▒ kurcal─▒yordu. Bizim zengin, onlar─▒n yoksul olu┼čundan utand─▒m. ├ľyle ki, k─▒zard─▒m, Katinka'n─▒n y├╝z├╝ne bakmaya bir t├╝rl├╝ cesaret edemedim.
Kendi kendime: ÔÇťOnlar─▒n yoksul bizim zengin olmam─▒zdan ne ├ž─▒kar. Nas─▒l oluyor da bu y├╝zden ayr─▒lmam─▒z gerekiyor?ÔÇŁ Elimizde olan her ┼čeyi, ni├žin yar─▒ yar─▒ya payla┼čmayal─▒m? diye d├╝┼č├╝n├╝yordum. Ama bu i┼čte Katinka ile konu┼čmam─▒z─▒n bir i┼če yaramayaca─č─▒n─▒ anl─▒yor, b├╝t├╝n bu mant─▒kl─▒ d├╝┼č├╝ncelerime kar┼č─▒t olarak, ya┼čamsal bir duyguyla onun hakl─▒ oldu─čunu, bu d├╝┼č├╝ncemi ona anlatman─▒n yersizli─čini duyumsuyordum.
- Ger├žekten bizden ayr─▒lacak m─▒s─▒n? Nas─▒l ayr─▒ ya┼čar─▒z? dedim.
- Ne yapal─▒m, bu benim i├žin de ac─▒. Bir g├╝n ayr─▒l─▒rsak yapaca─č─▒m─▒ biliyorum.
- Oyuncu olacaks─▒n de─čil mi? Bu budalal─▒k, diye ba─č─▒rd─▒m.
Oyuncu olmak, onun ba┼čl─▒ca iste─činin bu oldu─čunu biliyordum.
- Hay─▒r, bunu ben k├╝├ž├╝kken s├Âylerdim.
- ├ľyleyse ne yapacaks─▒n?
- Manast─▒ra gider, orada ya┼čar, kara giysiyle kadife ba┼čl─▒k giyerim.
Katinka a─člamaya ba┼člad─▒.
«   01   02   03   04   05   06   07   08   09   10   11   12   13   14   15   16   17   18   ...    45   »   


´╗┐