´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Yolculamak ┬╗ Yoksul ├çalg─▒c─▒ : 20


YOKSUL ÇALGICI

FRANZ GRILLPARZER

D├ťNYA KLAS─░KLER─░ D─░Z─░S─░: 103


Kad─▒n beni dik merdivenlerden yukar─▒ ├ž─▒kard─▒. Kap─▒ a├ž─▒kt─▒, oda bombo┼čtu, tabut ortas─▒nda duruyordu. Kapa─č─▒ kapanm─▒┼č, g├Ât├╝r├╝lmeye haz─▒r bir durumdayd─▒. Tabutun ba┼č─▒nda orta ya┼čl─▒, olduk├ža ┼či┼čman bir kad─▒n vard─▒. Alaca basmadan bir eteklik giymi┼čti, ┼čapkas─▒na, kara bir t├╝l ve bir kara kurdele takm─▒┼čt─▒. Bu kad─▒n ya┼čam─▒n─▒n hi├žbir ├ža─č─▒nda g├╝zel olmam─▒┼čt─▒. Yan─▒nda epeyce sivrilmi┼č iki ├žocuk duruyordu: Biri k─▒z, biri o─član. Herhalde anneleri cenaze t├Âreninde nas─▒l davranmalar─▒ gerekti─čini ├Â─čretiyordu. Ben i├žeri girdi─čim zaman tabuta uygunsuz bir bi├žimde kolunu dayayan o─člunun kolunu indirdi ve tabutun ├Ârt├╝s├╝n├╝ ├Âzenle d├╝zeltti. Bah├ž─▒van kad─▒n bizi tan─▒┼čt─▒rd─▒. Tam o s─▒rada a┼ča─č─▒da trombonlar ├žalmaya ba┼člad─▒. Kasap d─▒┼čardan ba─č─▒r─▒yordu: ÔÇťBarbara, vakit geldi!ÔÇŁ Tabutu ta┼č─▒yacaklar g├Âr├╝nd├╝. Ge├žmeleri i├žin yana ├žekildim. Tabut a┼ča─č─▒ indirildi ve alay yola koyuldu. ├ľnde ha├ž ve bayrak ta┼č─▒yan okul ├žocuklar─▒, rahipler, kilise toplulu─ču gidiyordu. Tabutun hemen arkas─▒nda kasab─▒n ├žocuklar─▒; ├žocuklar─▒n arkas─▒nda da kasapla kar─▒s─▒ y├╝r├╝yorlard─▒. Adam hem dua okuyormu┼č gibi boyuna dudaklar─▒n─▒ k─▒p─▒rdat─▒yor, hem de sa─č─▒na soluna bak─▒n─▒yordu. Kad─▒nsa hararetli hararetli dua kitab─▒n─▒ okuyordu. Yaln─▒zca ├žocuklar ara s─▒ra onu i┼činden al─▒koyuyordu. Kad─▒n onlar─▒ bazen ileri itiyor, bazen geri ├žekiyordu. Bu davran─▒┼č─▒ndan cenaze alay─▒n─▒n d├╝zeninin onu ne kadar ilgilendirdi─či anla┼č─▒l─▒yordu. Ama her seferinde yine dua kitab─▒n─▒ okumaya koyuluyordu. Sonunda mezarl─▒─ča var─▒ld─▒. Mezar kaz─▒lm─▒┼čt─▒. ─░lk avu├ž topra─č─▒ ├žocuklar att─▒lar. Adam da ayakta dimdik durup ayn─▒ ┼čeyi yineledi. Kad─▒n diz ├ž├Âkt├╝, dua kitab─▒n─▒ y├╝z├╝ne daha ├žok yakla┼čt─▒rd─▒. Mezar kaz─▒c─▒lar i┼člerini bitirdiler. Kafile bozuk d├╝zen geri d├Ând├╝. Kent kap─▒s─▒nda kad─▒nla cenazeyi haz─▒rlayanlar aras─▒nda k├╝├ž├╝k bir tart─▒┼čma oldu; anla┼č─▒lan kad─▒n cenaze paras─▒n─▒ ├žok bulmu┼čtu.
Aradan birka├ž g├╝n ge├žmi┼čti -bir pazar g├╝n├╝yd├╝- merak─▒m─▒ yenemeyerek kasab─▒n evine gittim. Neden olarak da ya┼čl─▒ adam─▒n keman─▒n─▒ an─▒ olarak saklama iste─čimi ileri s├╝rd├╝m. Aileyi toplu olarak, bir arada buldum. Kemanc─▒n─▒n kayb─▒ndan ba┼čka duyumsan─▒r bir ┼čey yoktu. Keman bir ha├žla bak─▒┼č─▒ml─▒ olarak duvara as─▒lm─▒┼čt─▒. ─░ste─čimi s├Âyledim ve olduk├ža y├╝ksek bir fiyat ├Ânerdim. Adam b├Âyle bir kelepiri ka├ž─▒rmak istemiyordu. Kad─▒n sandalyesinde do─čruldu: ÔÇťNas─▒l olur buÔÇŁ dedi, ÔÇťKeman bizim Jacob'un. Birka├ž alt─▒n olmu┼č, olmam─▒┼č, fark etmez.ÔÇŁ Keman─▒ duvardan indirdi, g├Âzden ge├žirdi, tozunu ├╝fledi, ├žekmeye koydu ve sanki bir hayduttan korkuyormu┼č gibi, sert├že kilitledi. S─▒rt─▒ bana d├Ân├╝k oldu─ču i├žin o anda y├╝z├╝nde beliren anlat─▒m─▒ bilemiyordum. Bu s─▒rada hizmet├ži k─▒z elinde ├žorba k├ósesi ve etle i├žeri girdi, kasap benim varl─▒─č─▒ma ald─▒r─▒┼č bile etmeden ├žocuklarla yemek duas─▒n─▒ okumaya ba┼člad─▒. Kendilerine afiyet olsun diyerek ayr─▒ld─▒m. En son g├Âz├╝me ili┼čen kad─▒n oldu. Yanaklar─▒ndan a┼ča─č─▒ bir oluktan bo┼čan─▒rcas─▒na g├Âzya┼č─▒ ak─▒yordu.
«   01   ...    10   11   12   13   14   15   16   17   18   19   20   »   


´╗┐