´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Yolculamak ┬╗ Yol Arkada┼č─▒m (├ľyk├╝ler) : 09


YOL ARKADA┼×IM (├ľyk├╝ler)

MAKS─░M GORK─░

D├ťNYA KLAS─░KLER─░ D─░Z─░S─░: 83


Loyko, g├Âzleri parlayarak:
ÔÇť- Vay! ├çok keskin di┼člerin varm─▒┼č g├╝zelim!ÔÇŁ diye ba─č─▒rd─▒.
At─▒ndan indi, yan─▒m─▒za gelerek:
ÔÇť- Merhaba karde┼čler!ÔÇŁ dedi. ÔÇť─░┼čte ben de aran─▒zday─▒m!ÔÇŁ
Danilo:
ÔÇť- Ho┼č geldin, safalar getirdin ┼čahinim!ÔÇŁ diye kar┼č─▒l─▒k verdi.
├ľp├╝┼čt├╝k, sohbet ettik, sonra yatmaya ├žekildikÔÇŽ Deliksiz bir uyku ├žektikten sonra, sabahleyin bir de bakt─▒k Zobar'─▒n kafas─▒ bir ├žaputla sar─▒l─▒. Bu da nesi? Uyurken at tepmi┼čmi┼čÔÇŽ
Breh, breh, breh! Tabii at─▒n kim oldu─čunu anlay─▒p b─▒y─▒k alt─▒ndan g├╝lmeye ba┼člad─▒k. Danilo da bizimle birlikte g├╝l├╝yordu. Loyko, Radda'ya lay─▒k de─čil miydi sanki? Lay─▒kt─▒ elbette! Fakat bir k─▒z ne kadar g├╝zel olursa olsun, ruhu s─▒─č ve dard─▒r. ─░stersen bir batman alt─▒n as boynuna, fark etmez, yine de yaranamazs─▒n. Neyse, uzun s├Âz├╝n k─▒sas─▒, i┼čte b├Âyle oldu ┼čahinim!
Oralarda ya┼čay─▒p gidiyorduk. ─░┼člerimiz fena de─čildi o s─▒ralar. Zobar da bizimle birlikteydi. Arkada┼č diye ben ├Âylesine derim i┼čte! Ya┼čl─▒ bir adam kadar bilgiliydi. Anlamad─▒─č─▒ ┼čey yoktu. Hem Rus├ža, hem de Macarca okuyup yazmas─▒ vard─▒ ├╝stelik. Kimi zaman ├Âyle bir sohbet a├žard─▒ ki, ├Âmr├╝n boyunca uyan─▒k kal─▒p dinlemek isterdin! Hele bir keman ├žal─▒┼č─▒ vard─▒, d├╝nyada onun gibi keman ├žalan bir ba┼čkas─▒ daha ├ž─▒karsa, y─▒ld─▒r─▒m ├žarps─▒n beni! Yay─▒ tellerin ├╝zerinden bir ge├žirdi mi y├╝re─čin titrerdi. ─░kinci ge├žiri┼činde solu─čun tutulur, kulak kesilirdin. G├╝l├╝mseye g├╝l├╝mseye ├žalard─▒. Dinlerken, ayn─▒ zamanda hem a─člamak, hem g├╝lmek iste─čiyle dolard─▒ i├žin. Bakars─▒n, ac─▒ ac─▒ inleyen birisi senden yard─▒m ister, sanki bir b─▒├žakla y├╝re─čini oyard─▒. Bakars─▒n bozk─▒r, g├Âky├╝z├╝ne ac─▒kl─▒ masallar anlat─▒rd─▒. Bakars─▒n gen├ž bir k─▒z, yi─čit bir delikanl─▒n─▒n ard─▒ s─▒ra g├Âzya┼č─▒ d├Âkerdi!.. Yi─čit delikanl─▒, bozk─▒ra sevgilisinin ad─▒n─▒ ├╝nlerdi. Ve ans─▒z─▒n, hey anam! Bir de bakm─▒┼čs─▒n, doludizgin, capcanl─▒ bir ┼čark─▒ ├ž─▒nlamaya ba┼člar, sanki g├Âkteki g├╝ne┼č bile bu ┼čark─▒n─▒n ezgileriyle oynamaya koyulurdu! Ya, i┼čte b├Âyle ┼čahinim!
─░nsan b├╝t├╝n varl─▒─č─▒yla o ┼čark─▒y─▒ i├žine sindirir, b├╝t├╝n benli─čiyle k├Âlesi olurdu onun. E─čer o s─▒rada Loyko ÔÇťDavran─▒n b─▒├žaklara arkada┼člar! diye ba─č─▒racak olsa, hepimiz b─▒├žaklar─▒m─▒z─▒ ├žeker, g├Âz├╝m├╝z├╝ k─▒rpmadan y├╝r├╝rd├╝k onun g├Âsterdi─či yere. ─░nsanlara istedi─či her ┼čeyi yapt─▒rabilirdi. Hepimiz seviyorduk onu, candan seviyorduk. Sadece Radda hi├ž y├╝z vermiyordu delikanl─▒ya. ─░┼č bu kadarla kalsa neyse ne, ├╝stelik bir de alay ediyordu onunla. Zobar'a ├žok sata┼č─▒yordu k─▒z, domuzuna sata┼č─▒yordu! Loyko di┼člerini g─▒c─▒rdat─▒yor, b─▒y─▒klar─▒n─▒ ├žeki┼čtiriyor, g├Âzleri u├žurumlardan daha kara, bak─▒p duruyordu. Kimi zaman ├Âyle bir par─▒lt─▒ gelirdi ki onlara, korkard─▒n. Geceleri bozk─▒r─▒n uzaklar─▒na a├ž─▒l─▒r, keman─▒ sabaha kadar a─člar, sanki sahibinin ├Âlen ├Âzg├╝rl├╝─č├╝ i├žin g├Âzya┼č─▒ d├Âkerdi. Bizlerse yatt─▒─č─▒m─▒z yerde bu ezgileri dinler, ne yapmam─▒z gerekti─čini d├╝┼č├╝n├╝p dururduk. Biliyorduk ki, birbirine do─čru yuvarlanan iki kayan─▒n aras─▒nda durulmaz, ezilirsin. B├Âylece g├╝nler ge├žip gidiyordu.
Bir g├╝n hep birlikte oturmu┼č, i┼člerden konu┼čuyorduk. Can─▒m─▒z s─▒k─▒ld─▒. Danilo, Loyko'ya: ÔÇťZobar, bir ┼čark─▒ s├Âyle de i├žimiz a├ž─▒ls─▒n!ÔÇŁ dedi. Loyko az ├Âtede s─▒rt├╝st├╝ yat─▒p g├Âky├╝z├╝ne bakan Radda'ya g├Âzlerini dikti, keman─▒n tellerine dokundu. ├ľyle ezgiler d├Âk├╝ld├╝ ki, keman ger├žekten de bir k─▒z y├╝re─činden yap─▒lm─▒┼čt─▒ san─▒rs─▒n. Loyko ┼ču ┼čark─▒y─▒ s├Âylemeye ba┼člad─▒:
Hey-hey! Bir ate┼č yakar ba─čr─▒m─▒,
«   01   02   03   04   05   06   07   08   09   10   11   12   13   14   15   16   17   18   19   ...    68   »   


´╗┐