´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Mesnev├«-i ┼×erif Terc├╝mesi ┬╗ Mesnevi 1. Cilt : 07


MESNEVI 1. CILT

MEVLANA CELALEDD─░N-─░ RUM─░


Tohum toprak i├žinde gizlenince, onun gizlenmesi, bah├ženin ye┼čillenmesi ile neticelenir.
Alt─▒n ve g├╝m├╝┼č gizli olmasalard─▒ÔÇŽ madende nas─▒l musaffa olurlar, nas─▒l alt─▒n ve g├╝m├╝┼č haline gelirlerdi?
O hekimin vaitleri ve l├╗tuflar─▒ hastay─▒ korkudan emin etti.
180. Hakiki olan vaitleri g├Ân├╝l kabul eder, i├žten gelmeyen vaadler ise insan─▒ ─▒st─▒raba sokar.
Kerem ehlinin vaitleri ak─▒p duran, eseri daima g├Âr├╝nen hazinedir. Ehil olmayanlar─▒n, kerem sahibi bulunmayanlar─▒n
vaitleri ise g├Ân├╝l azab─▒d─▒r.
O vel├«nin, halay─▒─č─▒n hastal─▒─č─▒n─▒ anlamas─▒ ve padi┼čaha arzetmesi
Ondan sonra hekim, kalk─▒p padi┼čah─▒n huzuruna gitti, padi┼čah─▒ bu meseleden birazc─▒k haberdar etti. Dedi ki: ÔÇť ├çare ┼čundan ibaret: bu derdin iyile┼čmesi i├žin o adam─▒ getirelim. Kuyumcuyu o uzak ┼čehirden ├ža─č─▒r, onu alt─▒nla, elbise ile aldat.ÔÇŁ *Padi┼čah, hekimden bu s├Âz├╝ duyunca nasihatini, candan g├Ân├╝lden kabul etti.
185. O tarafa ehliyetli, kifayetli, ├ódil bir iki ki┼čiyi el├ži olarak g├Ânderdi.
Padi┼čah─▒n, kuyumcuyu getirmek ├╝zere Semerkand'e el├žiler yollamas─▒
O iki bey, kuyumcuya padi┼čahtan mu┼čtucu olarak Semerkand'e kadar geldiler. Dediler ki: ÔÇť Ey l├╗tuf sahibi ├╝stad, ey marifette k├ómil ki┼či! ├ľ─č├╝lmen ┼čehirlere yay─▒lm─▒┼čt─▒r. ─░┼čte fil├ón padi┼čah, kuyumcuba┼č─▒l─▒k i├žin seni se├žti. Zira (bu i┼čte) pek b├╝y├╝ks├╝n, pek k├ómilsin. ┼×imdicek ┼ču elbiseyi, alt─▒n ve g├╝m├╝┼č├╝ al da gelince de padi┼čah─▒n havass─▒ndan ve nedimlerinden olursun.ÔÇŁ
190. Adam; ├žok mal─▒, ├žok paray─▒ g├Âr├╝nce gururland─▒, ┼čehirden ├žoluk ├žocuktan ayr─▒ld─▒. Adam, ne┼čeli bir halde yola d├╝┼čt├╝. Haberi yoktu ki padi┼čah can─▒na kastetmi┼čti. Arap at─▒na binip sevin├žle ko┼čturdu, kendi kan─▒n─▒n diyetini elbise sand─▒! Ey y├╝zlerce raz─▒l─▒kla sefere d├╝┼čen ve bizzat kendi aya─č─▒ ile k├Ât├╝ bir kazaya giden! Hayalinde m├╝lk, ┼čeref ve ululuk. Fakat Azrail ÔÇť Git, evet, murad─▒na eri┼čirsinÔÇŁ demekte!
195. O garip ki┼či yoldan gelince, hekim, onu padi┼čah─▒n huzuruna g├Ât├╝rd├╝;
G├╝zellik mumunun ba┼č─▒ ucunda yak─▒lmas─▒ i├žin onu, padi┼čah─▒n yan─▒na izzet ve ikramla iletti.
Padi┼čah, onu g├Âr├╝nce pek a─č─▒rlad─▒, alt─▒n hazinesini ona teslim etti.
Sonra hekim dedi ki: ÔÇť Ey b├╝y├╝k sultan o cariyeci─či bu tacire ver;
Ki visali ile iyile┼čsin, visalinin suyu o ate┼či gidersin.ÔÇŁ
200. Padi┼čah, o ay y├╝zl├╝y├╝ kuyumcuya bah┼četti, o iki sohbet m├╝┼čtak─▒n─▒ birbirine ├žift etti.
Alt─▒ ay kadar murat al─▒p murat verdiler. Bu suretle o k─▒z da tamamen iyile┼čti.
Ondan sonra hekim, kuyumcuya bir ┼čerbet yapt─▒, kuyumcu i├žti, k─▒z─▒n kar┼č─▒s─▒nda erimeye ba┼člad─▒.
Hastal─▒k y├╝z├╝nden kuyumcunun g├╝zelli─či kalmay─▒nca k─▒z─▒n can─▒, onun derdinden azat oldu, ondan vazge├žti.


«   01   02   03   04   05   06   07   08   09   10   11   12   13   14   15   16   17   ...    171   »   


´╗┐