´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Mesnev├«-i ┼×erif Terc├╝mesi ┬╗ Mesnevi 1. Cilt : 09


MESNEVI 1. CILT

MEVLANA CELALEDD─░N-─░ RUM─░


gelince bu berrakl─▒kta bulan─▒kl─▒k ve tortu kal─▒r m─▒, s├╝z├╝l├╝┼č suda tortu b─▒rak─▒r m─▒? Bu riyazatlar, bu cefa ├žekmeler, oca─č─▒n posay─▒ g├╝m├╝┼čten ├ž─▒karmas─▒ i├žindir. ─░yinin, k├Ât├╝n├╝n imtihan─▒, alt─▒n─▒n kaynay─▒p tortusunun ├╝ste ├ž─▒kmas─▒ i├žindir. E─čer i┼či Tanr─▒ ilham─▒ olmasayd─▒ o, y─▒rt─▒c─▒ bir k├Âpek olurdu, padi┼čah olmazd─▒.
235. ┼×ehvetten de tertemizdi, h─▒rstan da, nefis iste─činden de. G├╝zel bir i┼č yapt─▒, fakat z├óhiren k├Ât├╝ g├Âr├╝n├╝yordu. H─▒z─▒r, denizde gemiyi deldiyse de onun bu deli┼činde y├╝zlerce sa─člaml─▒k var.
O kadar nur ve h├╝nerle beraber M├╗s├ó'n─▒n vehmi, ondan mah├župtu; art─▒k sen kanats─▒z u├žmaya kalk─▒┼čma! O, k─▒rm─▒z─▒ g├╝ld├╝r, sen ona kan deme. O, ak─▒l sarho┼čudur, sen ona deli ad─▒ takma! Onun murad─▒ M├╝sl├╝man kan─▒ d├Âkmek olsayd─▒ k├ófirim, onun ad─▒n─▒ a─čz─▒ma al─▒rsam!
240. Ar┼č k├Ât├╝ ki┼činin ├Â─č├╝lmesinden titrer; su├žlardan ve ┼č├╝pheli ┼čeylerden korunan ki┼či de k├Ât├╝ methedilince, metheden ki┼či hakk─▒nda fena bir zanna d├╝┼čer.
O padi┼čaht─▒, hem de ├žok uyan─▒k bir padi┼čah. Has bir zatt─▒, hem de Tanr─▒ has─▒.
Bir ki┼čiyi b├Âyle bir padi┼čah ├Âld├╝r├╝rse onu, iyi bir bahta eri┼čtirir,en iyi bir makama ├žeker, y├╝celtir.
E─čer onu kahretmede yine onun i├žin bir fayda g├Ârmeseydi; o mutlak l├╗tuf, nas─▒l olur da kahretmeyi isterdi?
├çocuk hacamat├ž─▒n─▒n ne┼čterinden titrer durur, esirgeyen ana ise onun gam─▒ndan sevin├žlidir.
245. Yar─▒ can al─▒r, y├╝z can ba─č─▒┼člar. Senin vehmine gelmeyen o ┼čey yok mu? Onu verir.
Sen kendince akl─▒ndan bir k─▒yas yapmaktas─▒n ama ├žok, pek ├žok uzaklara d├╝┼čm├╝ss├╝n; iyice bak!
Bakkal ve dudunun hik├óyesi, dudunun d├╝kk├óndaki g├╝lya─člar─▒n─▒ d├Âkmesi
Bir bakkal vard─▒, onun bir de dudusu vard─▒. Ye┼čil, g├╝zel sesli ve s├Âyler duduydu. D├╝kk├ónda d├╝kk├ón bek├žili─či yapar; b├╝t├╝n al─▒┼čveri┼č edenlere ho┼č n├╝kteler s├Âyler, l├ótifeler ederdi. ─░nsanlara hitap ederken insan gibi konu┼čurdu, dudu gibi ├Âtmede de mahareti vard─▒. *Efendisi, bir g├╝n evine gitmi┼čti. Dudu, d├╝kk├ón─▒ g├Âzetliyordu. *Ans─▒z─▒n fare tutmak i├žin bir kedi, d├╝kk├óna s─▒├žrad─▒. Duduca─č─▒z can korkusundan,
250. D├╝kk├ón─▒n ba┼č k├Â┼česinden at─▒ld─▒, bir tarafa ka├žt─▒; g├╝lya─č─▒ ┼či┼česini de d├Âkt├╝. Sahibi, evden ├ž─▒kageldi. Tacircesine huzuru kalple d├╝kk├óna ge├žti oturdu.
Bir de bakt─▒ ki d├╝kkan ya─č i├žinde, elbisesi ya─ča bula┼čm─▒┼č. Dudunun ba┼č─▒na bir vurdu; dudunun dili tutuldu, ba┼č─▒ kel oldu.
Dudu, birka├ž g├╝nce─čiz sesini kesti, s├Âylemedi. Bakkal nedametten ├óh etmeye ba┼člad─▒. Sakal─▒n─▒ yolmakta, eyvah, demekteydi; nimet g├╝ne┼čim bulut alt─▒na girdi.
255. O zaman ke┼čke elim k─▒r─▒lsayd─▒; o g├╝zel s├Âzl├╝n├╝n ba┼č─▒na nas─▒l oldu da vurdum?
Ku┼ču, yine konu┼čsun diye yoksullara sadakalar vermekteydi.
├ť├ž g├╝n, ├╝├ž gece sonra ┼ča┼čk─▒n ve meyus, ├╝mitsiz bir halde d├╝kk├ónda otururken,
Ve binlerce gussaya, gama e┼č olup; bu ku┼č acaba ne vakit konu┼čacak; diye d├╝┼č├╝n├╝p dururken,
Ans─▒z─▒n tas ve le─čen dibi gibi t├╝ys├╝z kafas─▒ ile bir Cevlaki ge├žiyordu.
260. Dudu, hemencecik dile gelip ak─▒ll─▒lar gibi dervi┼če ba─č─▒rd─▒:


«   01   02   03   04   05   06   07   08   09   10   11   12   13   14   15   16   17   18   19   ...    171   »   


´╗┐