´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Mesnev├«-i ┼×erif Terc├╝mesi ┬╗ Mesnevi 1. Cilt : 36


MESNEVI 1. CILT

MEVLANA CELALEDD─░N-─░ RUM─░


Senden do─čarken ├Âl├╝m├╝ g├Âr├╝yordum, senden ayr─▒lmaktan pek korkuyordum.
Halbuki senden do─čunca havas─▒ ho┼č, reni g├╝zel bir ├óleme gelip dar bir zindandan kurtuldum.
┼×imdi ┼ču ate┼č i├žindeki s├╝k├╗n ve rahat─▒ bulunca d├╝nyay─▒ ana rahmi gibi g├Ârmeye ba┼člad─▒m.
Bu ate┼č i├žinde bir ├ólem g├Ârd├╝m ki her zerresinde bir ─░s├ó nefesi var.
795. ┼×ekli yok, kendisi var bir cihan. O z├óhiren var olan d├╝nya ise sebats─▒z ┼čekilden ibaret. Ana, anal─▒k hakk─▒ i├žin gel, gir. bu ate┼čin ate┼člik hassas─▒ yok.
Ana, gel, gir. tam talih ve devlet zaman─▒. Ana, gel, gir. devleti elinden ka├ž─▒rma.
O k├Âpe─čin kudretini g├Ârd├╝n. Gel de bir de Tanr─▒'n─▒n l├╗tuf ve kudretini g├Âr.
Ben sana ac─▒d─▒─č─▒mdan aya─č─▒n─▒ ├žekiyorum, yoksa ne┼čemden zaten seni kay─▒racak halde de─čilim.
800. ─░├žeri gel, ba┼čkalar─▒n─▒ da ├ža─č─▒r ki padi┼čah ate┼č i├žine sofra kurmu┼čtur. Ey M├╝sl├╝manlar, hepiniz ate┼če girin; din lezzetinden ba┼čka her ┼čey azaptan ibarettir. Ey ahali, hepiniz y├╝zlerce bahar─▒ olan bu nasibe pervane gibi gelin, at─▒l─▒n!ÔÇť diye ba─č─▒rd─▒. O, cemaat ortas─▒nda b├Âylece ba─č─▒rmakta; halk, sesinden heybet i├žinde kalmaktayd─▒. Bunun ├╝zerine kad─▒n, erkek kendilerini, ihtiyars─▒z, ate┼če atma─ča ba┼člad─▒lar.
805. Hem de memur olmaks─▒z─▒n, kimse kendilerine cebretmeksizin. Yaln─▒z dost a┼čk─▒yla. ├ç├╝nk├╝ sevgili, her ac─▒ya lezzet verir.
Nihayet ├Âyle oldu ki hademe, halk─▒ ÔÇŁ Ate┼če at─▒lmay─▒n─▒zÔÇť diye menetmeye ba┼člad─▒.
O Yahudi, y├╝z├╝ kara ve mahcup bir hale geldi. Bu sebeple pi┼čman oldu, g├Ânl├╝ s─▒k─▒ld─▒.
Zira halk, imana eskiden oldu─čundan daha ziyade ├ó┼č─▒k, kendilerini feda etmekte daha fazla sad─▒k oldular.
┼×├╝krolsun ki, ┼×eytan'─▒n hilesi aya─č─▒na dola┼čt─▒. ┼×├╝krolsun ki, ┼×eytan da kendisini y├╝z├╝ kara g├Ârd├╝!
810. Halk─▒n ├žehresine s├╝r├╝p bula┼čt─▒rd─▒─č─▒ zillet tamam─▒yla o adaml─▒ktan d─▒┼čar─▒ padi┼čah─▒n y├╝z├╝ne bula┼čt─▒. O, pervas─▒zca, halk─▒n elbisesini y─▒rtard─▒, kendininki y─▒rt─▒ld─▒, halk─▒n elbisesi sa─člam kald─▒.
Muhammed Aleyhissel├óm'─▒n ad─▒n─▒ e─členerek anan kimsenin a─čz─▒n─▒n ├žarp─▒k kalmas─▒
Birisi a─čz─▒n─▒ e─čerek Ahmed ad─▒n─▒ alayla and─▒, a─čz─▒ ├žarp─▒ld─▒ ├Âyle kald─▒. Pi┼čman olup ÔÇŁ Ey Muhammed, affet! Ey Peygamber, sen, Min led├╝n ilminden l├╗tuflara mahzars─▒n. Ben bilgisizlikten seninle alay ettim. Alay edilme─če l├óy─▒k ben oldumÔÇť dedi.
815. Tanr─▒, bir kimsenin perdesini y─▒rtmak isterse onu, temiz ki┼čileri ta'netmeye meylettirir.
Tanr─▒, bir kimsenin ay─▒b─▒n─▒ ├Ârtmek isterse o kimse ay─▒pl─▒ kimselerin ay─▒b─▒ hakk─▒nda ses ├ž─▒karamaz olur.
Tanr─▒, yard─▒m etmek dilerse bize yalvarmak ve munacatta bulunmak meylini verir.
Onun i├žin a─člayan g├Âz ne m├╝barektir. Onun a┼čk─▒yla yan─▒p kavrulan y├╝rek ne mukaddestir.
Her a─člaman─▒n sonu g├╝lmektir. Sonunu g├Âren adam, m├╝barek bir kuldur.
820. Akar su neredeyse oras─▒ ye┼čerir; nerede g├Âzya┼č─▒ d├Âk├╝l├╝rse oraya rahmet nazil olur. ─░nleyen dolap gibi g├Âz├╝ ya┼čl─▒ ol ki can meydan─▒nda ye┼čillikler bitsin.


«   01   ...    26   27   28   29   30   31   32   33   34   35   36   37   38   39   40   41   42   43   44   45   46   ...    171   »   


´╗┐