´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Mesnev├«-i ┼×erif Terc├╝mesi ┬╗ Mesnevi 1. Cilt : 42


MESNEVI 1. CILT

MEVLANA CELALEDD─░N-─░ RUM─░


S├óf bir adam, bir ku┼čluk ├ža─č─▒nda ko┼ča ko┼ča S├╝leyman'─▒n adalet saray─▒na eri┼čti. Y├╝z├╝ gamdan sararm─▒┼č, dudaklar─▒ morarm─▒┼čt─▒. S├╝leyman, ona ÔÇť Efendi ne oldu?ÔÇŁ dedi. O ÔÇť Azr├óil, bana ├Âyle bir h─▒┼č─▒mla, ├Âyle bir kinle bakt─▒ ki.ÔÇŁ dedi
S├╝leyman ÔÇť Peki, ┼čimdi ne diliyorsan dile bakal─▒mÔÇŁ dedi. O dedi ki: ÔÇť Ey canlar─▒ koruyan! R├╝zg├óra emret;
960. Beni t├ó Hindistan'a g├Ât├╝rs├╝n; belki kulunuz oraya gidince can─▒n─▒ kurtar─▒r.ÔÇŁ ─░┼čte halk fakirlikten b├Âyle korkar. Onun i├žin insanlar h─▒rs, emele lokma olurlar.
Fakirlikten korkmak, t─▒pk─▒ o adam─▒n ├Âl├╝mden korkmas─▒na benzer. H─▒rs─▒, ├žal─▒┼čmay─▒ da sen Hindistan farzet! S├╝leyman r├╝zg├óra emretti; r├╝zg├ór da onu derhal Hindistan'da bir adaya g├Ât├╝rd├╝. Ertesi g├╝n S├╝leyman, divan vakti halkla bulu┼čunca Azr├óil'e dedi ki: *ÔÇť O M├╝sl├╝mana ne sebeple h─▒┼č─▒mla bakt─▒n? Ey Tanr─▒ el├žisi, bana anlat!
965. Acaba bu i┼či, o adam─▒ han├╝man─▒ndan avare etmek i├žin mi yapt─▒n?
*Azr├óil, cevaben dedi ki: ÔÇŁ Ey cihan─▒n zevalsiz padi┼čah─▒! O ters anlad─▒; ona hayal g├Âr├╝nd├╝.
Ben ona h─▒┼č─▒mla ne vakit bakt─▒m? Onu yol u─čra─č─▒nda g├Âr├╝nce ┼ča┼č─▒rd─▒m.
├ç├╝nk├╝ Hak bana ÔÇť Haydi bug├╝n var, onun can─▒n─▒ Hindistan'da alÔÇŁ buyurdu.
Taacc├╝ple ÔÇť Y├╝z tane kanad─▒ olsa Hindistan'a gitmesi yine uzakÔÇŁ dedim.ÔÇť
─░┼čte sen d├╝nya i┼člerini hep buna k─▒yas et, g├Âz├╝n├╝ a├ž da g├Âr!
970. Kimden ka├ž─▒yoruz, kendimizden mi? Ne olmayacak ┼čey! Kimden kap─▒p kurtar─▒yoruz, Hak'tan m─▒? Ne bo┼č zahmet!
Yine aslan─▒n ├žal─▒┼čmay─▒ tevekk├╝le tercih etmesi ve ├žal─▒┼čman─▒n faydalar─▒n─▒ bildirmesi
Aslan dedi ki: ÔÇŁ Do─čru ama Peygamberlerin, m├╝minlerin ├žal─▒┼čmalar─▒n─▒ da g├Âr. Cefadan, kah─▒rdan ne g├Ârd├╝lerse m├╝k├ófata nail oldular; Tanr─▒ onlar─▒n m├╝cahedesini zayi etmedi. Onlar─▒n ba┼čvurduklar─▒ ├žareler her hususta l├ótif oldu. ├ç├╝nk├╝ zariften ne gelirse zariftir. Tuzaklar─▒ felek ku┼čunu tuttu; noksanlar─▒ tanmamen say─▒ld─▒.
975. Ey ulu ki┼či! Neb├«lerin ve vel├«lerin yolunda ├žal─▒┼č!
Kaza ve kaderle pen├žele┼čmek m├╝cahede say─▒lmaz. ├ç├╝nk├╝ bizi pen├žele┼čtiren, sava┼čt─▒ran da kaza ve kaderdir. Bir kimse ├«man ve itaat yolunda y├╝r├╝y├╝p de bir an bile ziyan etmi┼čse k├ófirim! Ba┼č─▒n yar─▒lmam─▒┼č, ┼ču ba┼č─▒n─▒ ba─člama. Birka├ž g├╝n ├žal─▒┼č da ondan sonra g├╝l!
D├╝nyay─▒ arayan kimse olmayacak ve k├Ât├╝ bir ┼čey arad─▒. Ukbay─▒ arayansa kendine iyi bir hal aram─▒┼č oldu.
980. D├╝nya kazanc─▒ i├žin ├žarelere ba┼čvurmak so─čuk bir ┼čeydir. D├╝nyay─▒ terk etmek i├žin ├žarelere ba┼čvurmak ise caizdir, emredilmi┼čtir.
Hile ve ├žare diye zindan─▒ delip de ├ž─▒kmaya derler. Yoksa birisi zaten a├ž─▒lm─▒┼č deli─či kapat─▒rsa yapt─▒─č─▒ i┼č, so─čuk ve ters bir i┼čtir.
Bu d├╝nya zindand─▒r, biz de zindandaki mahpuslar─▒z. Zindan─▒ del, kendini kurtar!


«   01   ...    32   33   34   35   36   37   38   39   40   41   42   43   44   45   46   47   48   49   50   51   52   ...    171   »   


´╗┐